บทที่ 752
ในตอนนั้น พอดีว่ามีผู้ชายชาวอเมริกากำลังตามจีบเขาอย่างบ้าคลั่ง เธอก็กำลังโกรธ แล้วอย่างจะลืมเรื่องราวที่เสียใจ ดังนั้นก็เลยรับรักฝรั่งคนนั้น
ต่อมา ทั้งสองแต่งงานกันเร็วมาก ก่อร่างสร้างตัวด้วยกัน แล้วก็มีลูกชายด้วยกัน
ชายชาวอมเริกาคนนั้นดีต่อเธอมาก ดูแลปกป้องเธอตลอดชีวิต แต่ว่า 20ปีมานี้ เธอก็ยังคงไม่ลืมผู้ชายคนก่อนของตนเอง
ตอนที่เธอหวนคิดเรื่องราวเก่าๆ นั้น ก็รู้ได้ว่า ตอนนั้นเธอใช้อารมณ์ตัดสินใจเกินไป ติดกับดักของคนอื่นเสียแล้ว
รูมเมทของตัวเองคนนั้น ไม่ได้มาสำนึกผิดกับตนเองเลย แล้วยิ่งไม่ได้หวังว่าเธอจะไม่ถือสากับเรื่องนี้ เธอนั้นอยากจะให้เธอเอาเรื่องกับเรื่องนี้เสียมากกว่า หวังอยากให้ตัวเองปล่อยวางไม่ได้ หวังจะให้ตัวเองถอยห่างออกมา แล้วเอาผู้ชายคนก่อนของตัวเอง ยกให้กับเธอไป
ส่วนตัวเองในปีนั้น ก็ยังเป็นวัยรุ่นอยู่ ทะเยอทะยานเกินไป ให้ความสำคัญกับการใช้ชีวิตและความสัมพันธ์ที่บริสุทธิ์มากเกินไป ดังนั้นเธอถึงได้ทิ้งชายที่รักไป ให้ไปอยู่ในอ้อมกอดของรูมเมทตัวเอง
เนื่องจากหัวใจตัวเองยังไม่ลืมเซียวฉางควน ดังนั้นชีวิตคู่ของหานเหม่ยฉิงหลังแต่งงาน ก็เจ็บปวดอย่างมาก
สามีของเธอรักเธอมาก เธอก็ทำหน้าที่ภรรยาอย่างสมบูรณ์แบบ ไม่เคยทำผิดต่อสามีเลย ดูแลบ้านและลูกชายอย่างดี รวมไปถึงช่วยเหลือด้านการงานได้ไม่น้อย
แต่ว่า ในใจของเธอลึกๆ เธอรู้ดี นี่มันเป็นเพียงวันเวลาของการช่วยเหลือกัน เคารพกันเท่านั้น ถึงแม้ตัวเธอเองจะขอบคุณเขามาก และเคารพเขามาก ดูแลเขาดีมาก แต่ตัวเธอเองนั้นไม่ได้รักเขาเลย
ชีวิตคู่ที่ไม่มีความรัก สืบเนื่องยาวนานมาถึง20ปี สามีของเธอก็จากโลกนี้ด้วยโรคมะเร็ง
หานเหม่ยฉิงดูแลสามีด้วยใจอย่างดีมาตลอด จนถึงวาระสุดท้ายของชีวิตเขา
หลังจากพิธีฝังศพของสามีแล้ว ในใจของหานเหม่ยฉิงก็ว่างเปล่าอย่างว้าเหว่
ในตอนนี้ เธอก็นึกขึ้นได้ว่า ตนเองได้ทำหน้าที่ภรรยาอย่างครบถ้วนแล้ว ทำหน้าที่ทุกอย่างที่สมควรทำกับสามีแล้ว
20กว่าปีมานี้ เขารู้สึกผิดมาตลอดที่คืนนั้นตนเองดื่มมากไป
20กว่าปีมานี้ เขาไม่เคยรักหม่าหลันเลย และไม่รู้สึกมีความสุขกับครอบครัวเลย
20กว่าปีมานี้ เขาคิดหานเหม่ยฉิงมาตลอด แต่วันนี้ได้พบความสวยของเธอ ที่ไม่ได้เจอกันมามากกว่า20ปีอีกครั้ง ในใจเขายิ่งรู้สึกผิดเข้าไปใหญ่
ตนเองนั้น เดิมทีควรจะอยู่กับผู้หญิงที่สมบูรณ์แบบ อ่อนน้อมถ่อมตัว นิสัยใจคอดีแบบนี้มาครึ่งชีวิต
แต่ทำไม ตนเองถึงได้พลาดไปได้นะ แล้วใช้ชีวิตอยู่กับผู้หญิงปากมากอย่างหม่าหลันได้?
เวลานี้ เซียวฉางควนรู้สึกว่า ที่ตนเองพลาดไปนั้น มันเป็นทั้งชีวิต!
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...