ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 753
บทที่ 753
ในใจของเซียวฉางควนก็คิดถึงเรื่องนี้ ตาก็แดง แล้วก็น้ำตาไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว
ที่สำคัญคือ ตอนนี้หานเหม่ยฉิงสมบูรณ์แบบมาก แม้แต่เย่เฉินเห็นแล้ว ก็รู้สึกว่าดีกว่าหม่าหลันเป็นหมื่นเท่า แต่เซียวฉางควนก็อยู่กับผู้หญิงปากมากที่สู้เธอไม่ได้แม่แต่ส่วนเดียวมา20กว่าปี ตอนนี้เขามองหานเหม่ยฉิงและหวนคิดเรื่องนี้ ในใจมีหรือจะไม่เจ็บปวด?
พอหานเหม่ยฉิงเห็นเซียวฉางควนน้ำตาไหล ในใจก็เจ็บปวดเช่นกัน
เธอเองก็รู้สึกผิด
รู้สึกผิดที่ตอนแรกไม่ควรจากไปด้วยอารมณ์
20กว่าปีมานี้ เขาไม่มีความสุข ตนเองก็ไม่มีความรัก
ทั้งสองคนได้รับความทุกข์ทรมานที่เหมือนกัน
ในเมื่อเป็นเช่นนี้ แล้วตอนแรกจะจากกันไปทำไม?
ตนเองก็รู้ว่าเขาไม่มีทางชอบหม่าหลันแน่
ตนเองก็รู้ดีว่าเขาไม่ได้สติ เลยเสียท่าให้หม่าหลัน
ในใจลึกๆ ของตนเองก็รู้ว่า ทั้งหมดนี้มันเป็นแผนของหม่าหลัน
แต่ว่า ตอนนั้นตนเองก็อดกลั้นความเย่อหยิ่งของตนเองไม่ได้
สุดท้ายล่ะ? 20กว่าปีมานี้ ทั้งสองคนไม่เคยมีความสุขจริงๆ กันเลย
พอคิดถึงจุดนี้ ในใจของหานเหม่ยฉิงก็เจ็บปวด
ตนเองก็อายุ50แล้ว ตามหารักแท้ของตนเองนั้น ในชีวิตนี้ก็ไม่ต้องความรักใดๆ แล้ว！
แต่ว่า ถ้าหม่าหลันกลับมาจะทำอย่างไรดี........
ถ้าเธอรู้ว่าหานเหม่ยฉิงกลับมาแล้ว จะต้องบ้าคลั่งแน่！เธอคงจะต้องตามจ้องตนเองตลอดเวลาแน่ คงไม่ให้ตนเองมีโอกาสพบกับหานเหม่ยฉิงแน่！
ที่สำคัญก็คือ พอหม่าหลันพบกับหานเหม่ยฉิงแล้ว เธอจะต้องโมเป็นเท่าตัวแน่
เพราะว่าตอนนี้หานเหม่ยฉิงสวยกว่าหม่าหลัยมาก แถมยังมีกิริยาท่าทางที่ดีกว่าเธอ มีสกุลรุนชาติมากกว่าเธอ มีเงินมากกว่าเธอ แถมยังมีการศึกษามากกว่าเธอ ดีกว่าเธอแทบทุกทาง
ดังนั้นเมื่อเทียบกับเธอแล้ว หม่าหลันก็เป็นแค่กองขี้หมาเหม็นๆ กองหนึ่งเท่านั้น
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...