บทที่ 757
เย่เฉินไม่คิดเลยว่า พอลจะสามารถเดาตัวตนจริงๆ ของตนเองออกได้ในไม่นาน
แต่ว่า เขาก็รู้ว่าพอลแค่เดาเท่านั้น เขายังไม่สามารถยอมรับมันได้เด็ดขาด
เย่เฉินกำลังจะปฏิเสธออกไป พ่อตาตนเองก็หัวเราะพูดขึ้นมาข้างๆ ว่า “ไอ้หยา พอล คุณคิดมากไปแล้ว ลูกเขยของผมคนนี้ เป็นลูกเขยที่ผมขอให้แต่งเข้าในตระกูล ถ้าเขาเป็นคนตระกูลเย่ล่ะก็ ตระกูลของพวกเราก็คงจะรุ่งโรจน์ไปนานแล้ว”
ถึงแม้ปกติแล้ว เซียวฉางควนจะไม่ค่อยฉลาดเท่าไร และไม่ค่อยทำเรื่องอะไรดีๆ แต่ชื่อเสียงของตระกูลเย่แห่งเย่นจิง เขาก็นับว่ารู้ดีพอตัว
ถึงขนาดบอกได้ว่า ทั้งประเทศจีน มีไม่กี่คนที่ไม่รู้จักตระกูลเย่แห่งเย่นจิง เพราะว่าตระกูลเย่แห่งเย่นจิงมีชื่อเสียงมาก
ด้วยเหตุนี้ เขาถึงไม่เชื่อว่าเย่เฉินจะเป็นคนตระกูลเย่
เพราะว่า ในโลกนี้มีคนแซ่เย่จำนวนมาก แต่ตระกูลเย่มีแค่ตระกูลเดียวเท่านั้น
เขารู้ชาติกำเนิดของเย่เฉินดี สมัยเป็นทารกก็เข้าไปอยู่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า อายุ18ก็ออกมาทำงานก่อสร้าง อายุ20ต้นก็ถูกคุณท่านใหญ่พากลับมาบ้าน แล้วกลายเป็นลูกเขยที่แต่งเข้าตระกูลมา
คนแบบนี้จะเป็นคนของตระกูลเย่แห่งเมืองเย่จิงได้อย่างไรกัน?
ถ้าเย่เฉินเป็นคนของตระกูลเย่แห่งเมืองเย่จิงล่ะก็ ตนเองก็คงเป็นคุณชายแห่งตระกูลใหญ่ในจักรวาลที่เร่ร่อนอยู่ด้านนอกแล้วล่ะ?
พอพอลได้ยินว่าเย่เฉินเป็นลูกเขยที่แต่งเข้าตระกูล ก็รีบรู้สึกว่าตนเองเดาผิดไป เพราะตระกูลเย่แห่งเย่นจิงเป็นถึงตระกูลขนาดไหนกันล่ะ ตระกูลใหญ่แบบนี้ จะให้คุณชายของตัวไปแต่งงานเข้าตระกูลอื่นได้อย่างไรกัน? ต่อให้เป็นประธานาธิบดีของอเมริกา ก็ไม่มีทางมีคุณสมบัติแบบนี้
ดังนั้นเขาก็เลยหัวเราะพูดกับเย่เฉินว่า “ดูเหมือนว่าผมจะเข้าใจผิดแล้ว ขอโทษด้วยครับ ก็เพราะว่าคุณเซ่เย่ แล้วโรงแรมป๋ายจินฮ่านกงนี้ ก็เป็นกิจการของตระกูลเย่แห่งเย่นจิง ดังนั้นผมก็เลยคิดมากไป หวังว่าคุณเย่จะเข้าใจนะครับ”
หานเหม่ยฉิงก็ถามอย่างตกใจว่า “จริงหรือนี่ ห่างกันไปหลายปี คุณยังจำได้หรือว่าฉันกินชอบอะไร? ”
เซียวฉางควนก็ย้มพูดว่า “ของมันแน่นอนอยู่แล้ว เรื่องนี้ผมไม่ลืมแน่”
พูดไป เซียวฉางควนก็หยิบเมนูขึ้นมา แล้วก็สั่งกับพนักงานไปรวดเดียว ล้วนเป็นอาหารท้องถิ่นของจินหลิงทั้งนั้น
พอเซียวฉางควนสั่งอาหารแต่ละอย่าง สีหน้าของหานเหม่ยฉิงก็ยิ่งตกใจขึ้นไปเรื่อยๆ พอหลังจากเซียวฉางควนสั่งไปรวดเดียวแล้ว เธอก็ตกใจจนพูดไม่ออก
เพราะอาหารแต่ละอย่างที่เขาสั่งไปนั้น ล้วนเป็นอาหารจินหลิงที่ตนเองชอบมากทั้งนั้นเลย
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...