ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 802
เซียวฉางควนแย่งซองแดงจนสะท้อนไปตามเงื่อนไขตั้งนานแล้ว ดังนั้นเลยกดเปิดซองแดงโดยไม่รู้ตัวทันที สุดท้ายรู้สึกประหลาดใจที่พบว่า กลับได้ 200 หยวนจริงๆ!
จากนั้นเขาก็พบว่าเพื่อนร่วมชั้นของเขาหลายคนได้รับเงิน 200 หยวน
ดูเหมือนว่า นี่คือซองจดหมายสีแดงขนาดใหญ่ที่มีราคา 200 หยวนต่อคน!
เซียวฉางควนยังแอบดีใจกับโชคที่ไม่คาดคิด200หยวนนี้ แต่เมื่อเขาเห็นชื่อเล่นของอีกฝ่าย มันถูกเรียกว่า "คิดถึงวันที่ท้องฟ้าสวยงาม" หน้าก็บึ้งทันที!
เวลานี้เพื่อนร่วมชั้นในกลุ่มกระเจิดกระเจิงกันหมด!
"เยสเข้ เถ้าแก่เซ่เยี่ยมเลย!"
"ใช่! เถ้าแก่เซ่ดำน้ำมาตลอด พอให้ก็คือคนละ200หยวนซองแดง ไม่ธรรมดาจริงๆ"
"ได้ยินมานานแล้วว่าเถ้าแก่เซ่ทำเงินได้มากมายตลอดหลายปีที่ผ่านมา จริงอย่างที่ว่าจริงๆ"
"แน่นอน! เถ้าแก่เซ่ ตอนนี้เป็นนักธุรกิจชาวฮ่องกงที่มีชื่อเสียง เงินแค่นี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร?"
ชายคนนั้นส่งสติกเกอร์ยิ้ม แล้วส่งข้อความเสียงมาอีก โดยพูดสำเนียงฮ่องกงว่า:"โอ้ เหม่ยฉิงกลับมาจากสหรัฐอเมริกาแล้ว ฉันรู้สึกตื่นเต้นมาก เลยแจกซองแดงเพื่อให้ทุกคนมีความสุข"
พูดเสร็จก็แจกซองแดงอีก
เมื่อเซียวฉางควนชื่อเล่นของอีกฝ่าย ดูเหมือนว่าเขาจะไม่เคยลืมหานเหม่ยฉิงเลย เขาก็อารมณ์เสียโดยธรรมชาติ
แต่ว่า เมื่อเห็นซองแดงแจกออกมา ก็ลังเลที่จะไม่แย่ง
ก็เลยได้แต่สาปแช่งผู้ชายคนนี้ในใจว่าอวดดีอยู่ได้ ในขณะที่เอื้อมมือไปเปิดซองแดง
ไม่คาดคิดว่านี่คือซองแดง200 หยวนต่อคนอีกครั้ง!
คนละ200 หยวนเช่นเคย
ซองแดงใบที่ 5 มาอีกแล้ว 200 หยวน…
ในเวลาเพียงนาทีสองนาที เพื่อนร่วมชั้นที่ออนอยู่ทุกคนในกลุ่มแย่งซองแดงได้ 1,000 หยวน
แต่หานเหม่ยฉิงไม่เคยกดซองแดงของอีกฝ่ายเลย
ทันใดนั้น"คิดถึงคนสวยฉิง" พูดในกลุ่มว่า:"เช้านี้ฉันบินจากฮ่องกงไปยังเมืองจินหลิงแล้ว และกำลังพักที่โรงแรมป๋ายจินฮ่านกง ได้ยินมาว่าเหม่ยฉิงก็อาศัยอยู่ในโรงแรมนี้ด้วย ไม่รู้ว่าเหม่ยชิงเธออยู่ห้องไหน? ถ้าสะดวกละก็ กดเพิ่มเพื่อนที่ฉันแอดไป แล้วบอกเลขห้องของเธอในแชทส่วนตัว ฉันจะไปคุยกับเธอ!"
พูดจบ ก็แท็กหานเหม่ยฉิงข้างหลัง
เมื่อหานเหม่ยฉิงเห็นเช่นนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว และพูดเบาๆ ว่า:"เซ่เหวินหรูยังเหมือนกับเมื่อ 20 ปีที่แล้ว ชอบอวดมาก!"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...