เซ่เหวินหรูยิ้มและพูดว่า:"นายต้อง ต้องคิดให้ดี นายเป็นผู้ชายที่แต่งงานแล้ว ดังนั้นนายอย่าไปมีอะไรกับผู้หญิงตอนอยู่ข้างนอก และอย่าคิดไม่ดีกับผู้หญิงคนอื่น ๆ มิฉะนั้นถ้าผู้หญิงปากร้ายอย่างหม่าหลันรู้ดีเข้า เธอต้องไม่ปล่อยนายไปแน่"
เซียวฉางควนเริ่มโกรธ และพูดออกมา:"เซ่เหวินหรู นายกำลังพูดอะไรบ้าๆตรงนี้ ฉันไปมีอะไรกับผู้หญิงตอนไหน? ฉันคิดไม่กีกับผู้หญิงคนอื่นตอนไหน ฉันจะบอกนายให้ นายอย่าคิดว่ามีเงินหน่อยก็สามารถทำอะไรได้ ฉันเซียวฉางควนไม่หลงกลนายหรอก!"
สีหน้าของหานเหม่ยฉิงก็อึดอัดมาก และเสียงของเธอก็โกรธเล็กน้อยและพูดว่า:"พวกนายสองคนไม่จบใช่ไหม?เมื่อกี้ฉันพูดอะไรไป วันนี้เรามาเพื่อรวมตัวนักเรียนกัน ไม่ใช่ให้พวกนายทะเลาะกันที่นี่ ถ้าพวกนายยังเป็นแบบนี้อยู่ ฉันจะไป!"
เซียวฉางควนพูดอย่างไร้เดียงสา:"เหม่ยฉิง เธอก็ได้ยินนี่ ไอ้แก่เซ่เหวินหรูมันหาเรื่องก่อน!"
อย่างน้อยเซ่เหวินหรูก็เป็นนักธุรกิจชาวฮ่องกงที่มีชื่อเสียงอยู่ดี และเขาก็ถูกดูแลไว้ไม่ว่าจะไปที่ไหน ในเวลานี้เขาถูกเซียวฉางควนด่าว่าเป็นไอ้เลว ไม่พอใจแน่นอน
ดังนั้นเขาจึงตอบโต้ และยืนขึ้นและตะโกนอย่างโกรธเคืองว่า:"เซียวฉางควน มึงว่าใครคือไอ้เลว?"
เซียวฉางควนก็ลุกขึ้น จ้องมาที่เขาแล้วพูดว่า:"ฉันกำลังพูดถึงนาย มีอะไร?"
เซ่เหวินหรูพูดอย่างเย็นชา:"เซียวฉางควน อย่าคิดว่าเป็นเพื่อนร่วมชั้นเก่า ฉันไม่ทำอะไรกับนาย ฉันบอกให้นะ ถ้านายทำให้ฉันโมโหจริงๆ ฉันจะไม่ปล่อยนายไปง่ายๆแน่ นายคิดว่าฉันกลับมาเมืองจินหลิงจากฮ่องกง ก็จะถูกไส้เดือนแบบนายรังแกได้เหรอ?ก็ไม่ดูว่าตัวเองมีกำลังอะไรมาหาเรื่องฉัน?"
จู่ๆ เซียวฉางควนรู้สึกเสียใจเล็กน้อย ถ้าพูดถึงกำลัง เขาจะมีอะไร ตอนนี้แม้แต่10,000หยวนตนก็ไม่มีด้วยซ้ำ วิลล่าที่ตนอาศัยอยู่ก็มาจากการที่ลูกเขยของตนลักซื้อลักมา เมื่อเทียบกับผู้ขายอย่างเซ่เหวินหรู มันไร้ประโยชน์มาก
หากทำให้เซ่เหวินหรูโกรธจริงๆ ตนเองใช่ว่าจะสามารถทำให้เขาขุ่นเคืองได้
ในตอนที่เขาลำบากใจ พอลรีบพูดว่า:"อาทั้งสอง งานในวันนี้แม่ของผมเป็นคนจัดขึ้น ดังนั้นได้โปรดไว้หน้าแม่ผมด้วย อย่าทะเลาะกันในงานของแม่ผม"
เมื่อผู้อาวุโสเห็นพอลก็ยิ้มและพูดว่า:"คุณพอล เชฟเตรียมอาหารไว้แล้ว ไม่ทราบว่าทางนี้เสิร์ฟอาหารได้ยัง?"
พอลมองไปที่ชายชราและพูดด้วยความประหลาดใจ:"โอ้ลุงวี ทำไมคุณถึงมาที่นี่ด้วยตัวเองล่ะ?"
คำว่าลุงวี ทำให้ทุกคนที่โต๊ะอาหารตกใจ!
ลุงวี? หรือว่าคือหัวหน้าพ่อบ้านของตระกูลซ่งในเมืองจินหลิง?
ทุกคนรู้ดีว่า ลุงวีนี้ เป็นบุคคลสำคัญในเมืองจินหลิงที่มีฐานะและยิ่งใหญ่มาก!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...