ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 816
ก็เหมือนมีหลายคนที่รีบไปจ่ายบิล หลังจากทานอาหารร่วมกัน
ทุกคนรีบจ่าย แต่ไม่ใช่ทุกคนที่อยากจะจ่ายจริงๆ
เป็นไปได้มากที่ทุกคนต้องการแค่เกรงใจ เพราะถ้าคุณไม่เกรงใจ ดูเหมือนว่าคุณไม่สมเหตุสมผลมาก
จึงมักมีคนที่บาร์ของโรงแรมถามว่าใครจะจ่ายบิล แย่งกันไปมาอยู่ตลอด
เย่เฉินเห็นคนแบบนี้มากมาย แต่เขาชื่นชมคนที่เฉลียวฉลาด เด็ดขาด และตรงไปตรงมาของพอล
ในเมื่อเขาพูดแล้วว่าเขามีธุระ เขาจะเลิกพูดเรื่องไร้สาระและไปส่งตัวเองเลย นี่คือวิธีการสื่อสารระหว่างคนฉลาด
หลังจากนั้นพอลก็ส่งเย่เฉิน ออกจากบริษัทและไปที่ประตูลิฟต์
เขาเริ่มกดปุ่มลิฟต์ให้เย่เฉินเอง จากนั้นลิฟต์ก็ขึ้นมาจากชั้นหนึ่งและหยุดที่ชั้นนี้
ทันทีที่ลิฟต์หยุด พอลก็รีบทำท่าทางเชิญ
กำลังจะพูดกับเย่เฉิน ทันใดนั้น จู่ๆประตูลิฟต์ก็เปิดออก และคนงามสุดยอด ที่มีรูปร่างสูงส่ง ชุดสูทเล็กๆ และกระโปรงทีก็ปรากฏตัวขึ้นใน ลิฟต์
สาวสวยสวยงามเย้ายวน แต่ในขณะเดียวกันก็ไม่มีขาดความเย้ายวนและเซ็กซี่แต่อย่างใด เรียกได้ว่า ที่สุดของที่สุด ซึ่งทำให้ผู้ชายทุกคนใจสั่น
พอลมองหน้ากันด้วยความประหลาดใจและอุทานว่า:"คุณซ่ง คุณมาที่นี่ได้ไงครับ?"
คนสวยกำลังจะพูด เมื่อเธอเห็นเย่เฉินอยู่ข้างๆพอล ทันใดนั้นใบหน้าสวยเย็นชาของเธอก็ดูเหมือนจะเปล่งปลั่งขึ้น ด้วยรอยยิ้มร่าเริงของเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ เธอพูดด้วยความประหลาดใจ: "อาจารย์เย่ ทำไมคุณถึงอยู่ที่นี่?"
หลักๆเพื่อสอนผู้ดูแลคดี ถึงวิธีการใช้การแสดงออกที่ละเอียดอ่อน และการเปลี่ยนตาของผู้ต้องสงสัยเพื่อเดาว่าอีกฝ่ายหนึ่งกำลังโกหกหรือไม่
นี่เป็นหมวดหมู่จิตวิทยาระดับไฮเอนด์ แต่ก็เป็นหลักสูตรภาคบังคับสำหรับเจ้าหน้าที่ตุลาการทุกคนด้วย
พอลศึกษากฎหมายในสหรัฐอเมริกามาหลายปี และได้เป็นทนายความ ควบคู่ไปกับการสั่งสอนครอบครัวในวัยเด็กของเขา เพื่อให้เขามีความสามารถพิเศษเฉพาะด้านในด้านนี้
ดังนั้นจากสีหน้าและแววตาของซ่งหวั่นถิงที่มองไปทางเย่เฉิน เขาสามารถบอกได้ว่าซ่งหวั่นถิงชอบเย่เฉิน
ในขณะที่ชื่นชมเย่เฉิน กลับสามารถดึงดูดความงามอันน่าทึ่งอย่างซ่งหวั่นถิง และเขาก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ ดูเหมือนว่าเย่เฉินนั้นไม่ธรรมดาจริงๆ แม้แต่คุณหนูคนโตของตระกูลซ่งก็มีความรักอย่างสุดซึ้งต่อเขา
ที่สำคัญกว่านั้นเย่เฉินแต่งงานแล้ว คุณหนูคนโตของตระกูลซ่งกลับชอบผู้ชายที่แต่งงานแล้ว นี่เป็นข่าวใหญ่ระเบิด!
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...