ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 865
ถึงแม้รถยี่ห้อPorscheจะเป็นรถหรู แต่รุ่นCayenneธรรมดาๆ คันหนึ่ง ก็มีราคาล้านต้นๆ
แต่ว่า Volkswagenของเยอรมันถึงแม้จะเป็นยี่ห้อทั่วไป แต่ว่าVolkswagenรุ่นPhaetonนี้ กลับเป็นรถที่มีราคาสูงมาก
Phaetonรุ่นท็อปราคา2ล้านกว่า ไม่ได้ถูกไปกว่าaudiรุ่นa8 หรือเบนซ์รุ่นs หรือBMWซีรี่ย์7เลย
เมื่อครู่เจี่ยงหมิงก็ตกใจกับยี่ห้อรถPorscheรุ่นCayenne ดังนั้นก็เลยเลือกที่จะชนรถที่มาราคาถูกๆ หน่อย
พอเห็นรถPhaetonคันนี้ พอเห็นว่าที่ท้ายรถมีป้ายยี่ห้อvolkswagenติดอยู่ แล้วรูปร่างรถก็เหมือนยี่ห้อPassatมาก ดังนั้นก็เลยชนไปโดยไม่ได้คิดอะไรมาก
แต่ว่า ไม่คิดเลยว่านี่มันจะเป็นรถPhaetonที่ลดตัวมาหลอกกันได้.......
พอคิดถึงที่รถคันนี้มีราคา2ล้าน เขาก็กลุ้มใจจนอยากจะตาย
พวกราคารถมักจะรวมราคาที่แต่งรถกับราคาเข้าด้วยกัน ง่ายๆ ก็คือ รถคันหนึ่ง ถ้าเอาชิ้นส่วนออกมา ราคาของรถก็จะแพงกว่าเดิม2-3เท่าหรือสูงกว่านั้น
เมื่อครู่ที่ชนท้ายไป ไฟท้าย ฝากระโปรงท้าย และกันชนได้รับความเสียหาย แถมPhaetonเป็นรถที่นำเข้า อะไหล่ทุกชิ้นต้องนำเข้า ซ่อมขึ้นมาอาจจะหลายแสน
อีกอย่าง รถเบนซ์ของตนเองก็เละไม่น้อยเหมือนกัน
รถเบนซ์เป็นยี่ห้อที่ราคาอะไหล่สูง รถเบนซ์ระดับE วัดตามราคาร้านขายอะไหล่4S อย่างน้อยก็แยกออกมาได้ล้านกว่า
แค่ไฟอัตโนมัติ2ดวง คิดออกมาได้ก็6หมื่นกว่าแล้ว
บวกกับฝากระโปรงหน้า หม้อน้ำ ระบบหล่อเย็น กันชน ที่มีปัญหาหมด ถุงลมนิรภัยก็เสียหายสองอัน รถตนเองคันนี้ ถ้าประกันมาประเมินราคา อย่างน้อยก็ต้องซ่อม2แสนโดยประมาณ
ถ้าหากว่าตนเองไปชนแค่รถยี่ห้อPassat แบบนั้นราคาค่าเสียหายของรถทั้งสองคันก็จะไม่ถึง5แสน
“ผมไม่รู้......” เจี่ยงหมิงส่ายหัวอย่างกลัวๆ
คนขับรถคนนั้นก็ใช้แรงกระชากคอเสื้อเจี่ยงหมิง ดึงเขามาจนใกล้ แล้วด่าเขาว่า “มึงมองกูให้ดีๆ กูชื่อว่า หม่าจงเหลียง เคยได้ยินชื่อของกูไหมล่ะ? ”
พอเจี่ยงหมิงได้ยินดังนั้น ก็หน้าซีดขึ้นมาทันที
ชื่อเสียงเรียงนามของ หม่าจงเหลียง เขาก็พอรู้บ้าง
สี่ยอดลูกน้องของท่านหงห้า ล้วนเป็นยอดฝีมือของท่านหงห้า
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...