ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 872

ที่เขาพูด ล้วนเป็นสิ่งที่เขาเพิ่งประสบมาเมื่อครู่นี้

เพราะตนเองมองภาษาอังกฤษคำว่า Phaeton ไม่ชัดเจน มองแค่สัญลักษณ์ของVolkswagen ก็เลยคิดว่ารถคันนั้นเป็นรุ่นPassat ก็เลยชนเข้าให้

ตอนนี้ก็เลยแย่ ยังขาดเงินล้านกว่า ไม่รู้ว่าจะไปหาจากไหน

ถ้าแผนที่เขาคิดในวันนี้ ยังไม่สามารถหาเงินมาจนครบได้ ตนเองก็คงจะจบเห่แน่ๆ

“โอ้！！！รถรุ่นPhaetonจริงหรือนี่？！”

มีผู้ชายคนหนึ่งมองออกว่าเป็นกุญแจรถของรถรุ่นPhaeton พอเห็นด้านบนเขียนว่า W12 ก็รีบพูดอย่างตกใจว่า “นี่เป็นรถยี่ห้อVolkswagen รุ่นที่แพงที่สุดเลยนี่ ตัวท็อปก็ราคา2ล้านกว่าเลยนะ ถูกขนานนามว่าเป็นรถหรูที่เรียบง่ายที่สุด โหพี่หมิง พี่ซื้อรถรุ่นPhaeton ก็เรียบง่ายเสียจริงนะพี่”

คนที่นั่งรถคันเดียวกับเจี่ยงหมิง และเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมด ก็มีสีหน้าที่ไม่ค่อยเป็นธรรมชาติ

พวกเขาไม่คิดเลยว่า เจี่ยงหมิงจะเอาเรื่องนี้ มาเป็นเรื่องของตัวเอง แล้วเอามาคุยโม้ได้

แต่ว่าพวกเขาก็ล้วนเป็นลูกน้องของเจี่ยงหมิง ดังนั้นก็เลยไม่กล้าเปิดโปงคำโกหกของเจี่ยงหมิง

ตอนนี้เจี่ยงหมิงก็ยิ้มเบาๆ แล้วพูดว่า “จริงๆ แล้วคนที่ทำธุรกิจด้านการลงทุน ก็จะเรียบง่ายแบบนี้แหละ เพราะว่างานนี้มันได้เงินเยอะจริง มีคนมากมายอยากจะมาหาเงินกับผม พอพวกเขารู้ว่าคุณมีข้อมูลภายใน มีวิธีทำให้เงินมันงอกเงย พวกเขาก็อยากจะมาร่วมด้วย มาหาเงินด้วย”

คนคนนั้นก็พูดอีกว่า “เอ่อ พี่หมิง รถPhaetonพี่ แยกเป็นรุ่นอะไรอีกหรือครับ? ”

เจี่ยงหมิงก็ยิ้ม แล้วก็พูดอย่างโอ้อวดว่า “ผมซื้อPhaeton เป็นรุ่นW12 ก็คือทีระบบขับเคลื่อน12กระบอกสูบ”

จ้าวโจ๋วเยว่ก็พูดขอร้องว่า “พี่หมิง นี่มันก็เงินที่ผมจะต้องเอาไปแต่งงานทั้งหมดแล้วนะพี่ มากกว่านี้ผมก็หามาให้ไม่ได้แล้ว......”

พูดไป เขาก็พูดพร้อมสำลักน้ำลายว่า “พี่หมิง บอกตามตรง เด็กกำพร้าอย่างผม กระจอกจะตาย แต่เล็กก็ไม่มีพ่อแม่ ไม่มีทั้งเงินทั้งความสามารถ แถมยังไม่เคยได้เรียนมหาลัย นับว่าเกือบจะเป็นคนไม่รู้หนังสือ ได้แต่ไปใช้แรงเพื่อหาเงินจากด้านนอก มันไม่ง่ายเลย แถมตอนนี้ผมอยากจะแต่งงาน ก็ไปสู่ขอไม่ได้ ก็ขอร้องพี่เห็นแก่ความน่าสงสารของน้องชายคนนี้ด้วยเถอะครับ ช่วยผมหน่อย ชี้แนะผมหน่อย！”

เจี่ยงหมิงก็แกล้งพูดอย่างลำบากใจ “ไอ้น้อง พี่พูดจากใจเลยพี่เลยนะ จะมาลงทุนน่ะ จะต้องมีเงินทุนด้วย ถึงจะทำได้ เงินแสนของนายมันน้อยไปจริงๆ พี่ไม่มีวิธีนายไปลงทุนด้วยได้หรอก”

พูดไป เขาก็ยกมือคำนับเพื่อขอโทษ “โทษทีนะไอ้น้อง อย่าโทษพี่เลย”

------------