ทุกคนให้ความสนใจกับเรื่องของการชนรถ Phaetonนี้เป็นอย่างมาก เจิ้งเสียงก็อธิบายอย่างสมจริงสมจัง ก็นำเรื่องทั้งหมดที่เจี่ยงหมิงชนรถเมื่อตะกี้นี้มาเล่าอีกครั้ง
เมื่อทุกคนได้ยินคำพูดนี้ ต่างก็ตกใจจนพูดไม่ออกเลยทันที
ทุกคนต่างก็ไม่สามารถจินตนาการได้ว่า หนังหน้าของเจี่ยงหมิงจะหนามากขนาดนี้ ทั้งๆที่เขาเป็นคนชนรถของคนอื่นแท้ๆ ยังจะกล้านำกุญแจรถของคนอื่นมา โอ้อวดว่าตัวเองมีรถPhaeton
เรื่องนี้ ลบล้างความคิดและความประทับใจที่ทุกคนมีต่อเจี่ยงหมิงแล้ว
แต่ว่า จ้าวโจ๋วเยว่ที่ลุกขึ้นไล่ตามเจี่ยงหมิงไป พลาดเรื่องราวที่น่าชมนี้ไปพอดี
เขาเดินไล่ตามเจี่ยงหมิงออกจากโรงแรมไปตลอดทาง มองเห็นเจี่ยงหมิงไปที่ลานจอดรถแล้ว ก็รีบเดินตามเข้าไป
เจี่ยงหมิงกลับว่าไม่รู้เลยว่าจ้าวโจ๋วเยว่ไล่ตามมาตลอดทาง เขาเปิดประตูรถPhaetonของหม่าจงเหลียงคันนั้นอย่างโมโห เข้าไปนั่งแล้ว
ในเวลานี้ เงาร่างคนๆนึงก็ปรากฏที่หน้าต่างรถทันที
เจี่ยงหมิงตกใจหมดเลย แต่ก็มองอย่างจริงจัง กลับว่าเป็นจ้าวโจ๋วเยว่ที่ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่ประจบสอพลอ
เขาลดกระจกรถลง มองไปยังจ้าวโจ๋วเยว่ด้วยสายตาที่เย็นชา พูดถามว่า : “นายมีธุระอะไร?”
จ้าวโจ๋วเยว่พูดพร้อมยิ้มว่า : “พี่หมิง ตอนที่เพิ่งมาเมื่อตะกี้ คุณขับรถเบนซ์มา ทำไมจู่ๆถึงเปลี่ยนเป็นVolkswagen?นี่คือรถPhaetonสินะ ภายในตกแต่งได้หรูหราจริงๆ !”
เจี่ยงหมิงพูดว่า : “ไม่ใช่ว่าบอกพวกนายแล้วเหรอ?ตอนมาระหว่างทางเกิดอุบัติเหตุรถชนท้ายแล้ว เบนซ์คันนั้นไม่สามารถขับมาได้ ดังนั้นฉันก็เลยให้คนขับรถขับรถPhaetonมาให้”
จ้าวโจ๋วเยว่ยกนิ้วหัวแม่โป้งให้ด้วยความชื่นชม พูดด้วยสีหน้าที่ประจบสอพลอว่า : “พี่หมิง คุณนี่สุดยอดมากๆเลยจริงๆ เหมือนเทียบกับคุณแล้ว พวกเพื่อนๆที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเหล่านี้ของเราอายจนจะแทรกแผ่นดินหนีไม่ทันเลยจริงๆ!”
พูดแล้ว เขาก็พูดชมเชยอีกว่า : “พี่หมิงคุณเป็นคนที่ประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน สามารถปรับตัวได้ทุกสถานการณ์ ไม่เหมือนเย่เฉินคนโง่นี้ เพื่ออยากจะเอาชนะ จู่ๆก็ทิ้งเงินให้สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าฟรีๆ1ล้าน!สมองมีปัญหาจริงๆ!”
ในเวลานี้ เจี่งหมิงก็รู้สึกมหัศจรรย์เล็กน้อยทันที
เมื่อจ้าวโจ๋วเยว่ได้ยินคำพูดนี้ ตื่นเต้นอย่างมาก โพล่งพูดออกไปว่า : “พี่หมิง คุณนี่ยอดเยี่ยมมากจริงๆ!”
พูดจบ ก็รีบอ้อมไปทางฝั่งที่นั่งข้างคนขับ เปิดประตูรถและเข้ามานั่งแล้ว
เจี่ยงหมิงสตาร์ทเครื่องยนต์ ภายใต้การบอกเส้นทางของจ้าวโจ๋วเยว่ ขับรถมาถึงหอพักบริษัทของจ้าวโจ๋วเยว่แล้ว
บริษัทที่จ้าวโจ๋วเยว่ทำงานคือโรงพิมพ์ในเขตชานเมือง งานของเขาเหน็ดเหนื่อยมาก หนึ่งอาทิตย์ทำงาน6วัน เงินเดือนเดือนหนึ่งก็3000กว่าๆ
เงินเดือนน้อยขนาดนี้ ยังสามารถเก็บออมได้หลายแสน เห็นได้ชัดว่าจ้าวโจ๋วเยว่มีชีวิตที่ต้องดิ้นรนมากแค่ไหน
หลังจากที่เจี่ยงหมิงขับรถมาถึงหอพักของจ้าวโจ๋วเยว่ จ้าวโจ๋วเยว่เชิญให้เขานั่งเก้าอี้ที่มีตัวเดียวไปพลาง พร้อมทั้งรีบหยิบบัตรประชาชนของตัวเองออกมาพลาง จากนั้นเปิดแอพเงินกู้นั่นเพื่อทำการอัปโหลดข้อมูล ยื่นสมัครสินเชื่อ
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...