ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 889
ในเวลานี้ เสี่ยวเจวียนคนนั้นที่อยู่ปลายสายโทรศัพท์ จู่ๆก็ร้องเสียงแหลมแปลกๆออกมา เสียงนั้นทำให้เจี่ยงหมิงรู้สึกว่าเลือดทั่วร่างกายกำลังพุ่งลงล่าง
น้ำเสียงนี้เขาคุ้นเคยดี นี่ไม่ใช่เป็นเสียงร้องดังออกมาตอนที่ผู้หญิงมีความสุขที่สุดเหรอ？
ในเวลานี้จ้าวโจ๋วเยว่พูดออกมาอย่างปวดใจว่า : “โอเคครับที่รัก ในเมื่อคุณไม่ค่อยสบายอย่างนี้ งั้นก็ไม่ต้องฝึกอีกแล้ว ถ้าหากอาการแย่ลง ผมก็จะปวดใจ”
น้ำเสียงของเสี่ยวเจวียนคนนั้นครวญครางเบาๆอย่างระงับไม่ได้สักกี่นาที ก็รีบเอ่ยถามเขาว่า : “จ้าวโจ๋วเยว่ คุณ……คุณมีธุระหรือเปล่า？ถ้าไม่มีธุระล่ะก็……งั้น……งั้นฉันวางสายก่อนนะ ฉัน……ฉันกำลังฝึกถึงช่วงเวลาที่สำคัญ หยุดไม่ได้ อ๊า……หากหยุดก็เท่ากับว่าความพยายามที่ทุ่มเทลงไปล้วนสูญเสียไปเปล่า ๆ……”
จ้าวโจ๋วเยว่รีบเอ่ยพูดอย่างภาคภูมิใจมากว่า : “เสี่ยวเจวียน ผมจะบอกข่าวดีกับคุณอย่างนึง ผมมีเพื่อนที่ดีคนหนึ่งที่มอบช่องทางที่ดีให้กับผม เขาสามารถแนะนำการบริหารกองทุนให้ผมได้ ภายในหนึ่งสัปดาห์ได้ผลกำไรถึง20% คุณลองถามแม่ของคุณดูหน่อยไหมว่าสนใจหรือเปล่า？”
เสี่ยวเจวียนคนนั้นโพล่งพูดด่าทอว่า ： “จ้าวโจ๋วเยว่ คุณไม่มีสมองหรือไง？ตอนนี้สภาวะทางเศรษฐกิจก็เป็นแบบนี้แล้ว？ผลกำไรต่อปีของบริการลงทุนออนไลน์ แม้แต่3%ยังไม่ถึงเลย จู่ๆคุณก็มีเพื่อนที่มีช่องทางทำผลกำไร20%ในหนึ่งสัปดาห์？พูดพล่ามอะไรกัน？”
เมื่อจ้าวโจ๋วเยว่ได้ยินคำพูดนี้ ก็โพล่งพูดออกไปทันทีว่า : “เสี่ยวเจวียน เพื่อนของผมคนนี้เก่งมากนะ คนเขาขับรถPhaetonด้วย รถPhaetonคุณรู้จักไหม？รถรุ่นของVolkswagenที่แพงที่สุดเลยนะ สองล้านกว่าเลยนะ แล้ววันนี้คนเขาก็เลี้ยงข้าวพวกเราด้วย ข้าวหนึ่งมื้อจ่ายเงินไปกว่า 1แสนหยวนนะ”
เสี่ยวเจวียนคนนั้นก็ด่าทออย่างดูถูกว่า ： “คนแบบคุณ จะรู้จักคนที่มีเงินขนาดนี้ได้เหรอ แล้วยังจ่ายเงินอาหารหนึ่งมื้อกว่าหนึ่งแสนหยวน คุณคิดว่าฉันเป็นเด็กอมมือที่จะเชื่อคุณงั้นเหรอ？”
จ้าวโจ๋วเยว่รีบพูดว่า ： “เสี่ยวเจวียน ที่ผมพูดมาเป็นความจริงทั้งหมด ผมจะบอกคุณให้ฟังนะ อีกไม่นานผมก็จะมีเงินจ่ายค่าสินสอดแล้ว อีกไม่นานผมก็จะได้เงินมาเพียงพอแล้ว ต่อไปคุณก็ไม่ต้องขายบุหรี่และบุหรี่ไฟฟ้าในโมเม้นวีแชทในทุกๆวันแล้ว！ต่อไปผมจะดูแลคุณเป็นอย่างดี เลี้ยงคุณอย่างดี ให้คุณมีชีวิตที่ดี”
เมื่ออีกฝ่ายได้ยินคำพูดนี้ ก็พูดด่าทันที : “ทำไม？จากที่กูฟังมึงพูด มึงดูถูกกูเหรอ？กูขายบุหรี่ขายบุหรี่ไฟฟ้าแล้วมันจะยังไง？เดือนๆนึงกูสามารถหาเงินได้ 5000 หยวนได้อย่างสบายๆ บางครั้งเจอลูกค้าที่ใจดี กูก็เอาใจสักหน่อย อาจจะได้เกินหนึ่ง เดือนๆมึงได้เงินยังไม่ถึง3000หยวนเลย ยังจะมาพูดโอ้อวดว่าจะเลี้ยงดูกู ให้กูมีชีวิตที่ดี？”
เธอสามารถลักลอบมีความสัมพันธ์กับผู้ชายคนอื่นได้ พร้อมทั้งรับสายแฟนของตัวเอง แล้วยังด่าทอแฟนของตัวเองอย่างกับคนโง่ วิธีการทำที่กล้าหาญขนาดนี้ เป็นคนปกติเหรอ？จากเรื่องราวนี้พบว่า ผู้หญิงคนนี้ต้องสุดยอดมากแน่！
ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น แค่ปากเสียๆนั่นของเธอ ไม่ว่าจะพูดจากแง่มุมไหน คาดว่าสามารถใช้กำลังน้อยสยบกำลังมากได้！
ถ้าหากเจอหน้าเธอจริงๆ เธอรู้ว่าจ้าวโจ๋วเยว่ให้เงินตัวเอง 620000 งั้นเธอก็คงหาวิธีนำเงินกลับมาอย่างสุดความสามารถแน่นอน
เพราะงั้น เขาขับเสมหะในลำคอ มองไปยังจ้าวโจ๋วเยว่อย่างเก้ๆกังๆ ถามอย่างหยั่งเชิงว่า : “โจ๋วเยว่ นายรู้จักกับแฟนสาวมานานแค่ไหนแล้ว？”
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...