ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 909
เมื่อเฉินจื๋อข่ายได้ยินวาจาของเย่เฉิน ก็ทราบแล้วว่าเย่เฉินโมโหอยู่แน่นอน
ด้วยเหตุนี้ เขาแทบไม่หยุดคิดเลย รีบเอ่ยขึ้นว่า “คุณชาย ผมจะไปจัดการให้เดี๋ยวนี้ครับ!”
พอพูดจบ ก็รีบเอ่ยถามอีก “อ่อใช่คุณชายครับ ตอนนี้ผมกำลังจะขึ้นเฮลิคอปเตอร์ไปรับคุณ ให้ตรงไปที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าจินหลิงเลยใช่ไหมครับ?”
เย่เฉินไม่อยากให้คนอื่นรู้ว่าตัวเองมีอำนาจมากแค่ไหน ด้วยเหตุนี้จึงถามกลับไป “ในละแวกสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าจินหลิงมีที่ไหนเหมาะให้เฮลิคอปเตอร์ลงจอดไหม?”
เฉินจื๋อข่ายคิดเล็กน้อย เอ่ยตอบ “ละแวกนั้นเหมือนจะมีตึกใหญ่แห่งหนึ่งอยู่ครับ เรียกว่าตึกจินเหิง บนดาดฟ้าตึกมีลานจอดเฮลิคอปเตอร์อยู่ ไม่สู้คุณชายเข้าไปที่นั่นดีกว่า ตอนนี้ผมก็ออกเดินทางแล้ว จะไปถึงในไม่ช้าครับ! ”
“ได้!” เย่เฉินตอบรับทันที “ถ้างั้นคุณก็เร็วหน่อยแล้วกัน”
“ผมทราบแล้วครับคุณชาย”
เมื่อวางสายแล้ว เย่เฉินก็คุยกับพวกป้าหลี่ที่อยู่ตรงหน้า “ป้าหลี่ เสี่ยวเฟิน ผมมีเพื่อนที่สามารถช่วยผมตามหาเบาะแสบางอย่างได้ ตอนนี้ผมต้องไปหาเขาแล้ว พวกคุณอดทนรอฟังข่าวจะผมนะครับ ไม่ต้องร้อนใจ”
หลี่เสี่ยวเฟินรีบเอ่ยว่า “พี่เย่เฉินฉันจะไปกับพี่ด้วย ได้ไหม?”
เย่เฉินตอบ “เสี่ยวเฟิน เธออยู่ที่นี่เป็นเพื่อนป้าหลี่เถอะ เรื่องนี้ให้เป็นหน้าที่ฉันก็พอ”
หลี่เสี่ยวเฟินถึงได้พยักหน้า เอ่ยอย่างว่าง่าย “ได้เลยพี่เย่เฉิน ฉันจะอยู่ที่นี่กับป้าเฉินรอฟังข่าวดีจากพี่ พี่ต้องพาพวกน้องๆ กลับมาให้ได้นะ!”
เย่เฉินกล่าวด้วยแววตาเด็ดเดี่ยว “วางใจเถอะ ฉันต้องพาพวกเขาทั้งหมดกลับมาอย่างปลอดภัยแน่นอน!”
เป็นการกระทำที่ในชีวิตนี้ไม่เคยพบเห็นมาก่อนเลย! ทำให้ทุกคนที่ทราบข่าวโกรธเคืองสุดขีด!
ในชั่วขณะหนึ่ง ชาวเน็ตนับไม่ถ้วนทั่วประเทศต่างโกรธเกรี้ยวต่อความอยุติธรรม มีการประณาม ด่าทอ วิจารณ์ กดแชร์อยู่บนอินเทอร์เน็ต ทำให้ยอดการค้นหาพุ่งกระฉูด!
ต้องทราบก่อนว่า ในหลายปีมานี้ นายหน้าค้ามนุษย์ออกอาละวาดเกินไปแล้ว ไม่รู้ว่ามีครอบครัวมากน้อยเพียงใดที่เนื่องจากถูกคนลักพาตัวบุตรธิดาไปค้ามนุษย์จนเป็นเหตุให้ครอบครัวต้องพังทลายลง
ไม่ว่าจะเป็นครอบครัวใด ลูกล้วนเป็นสมบัติในดวงใจของพ่อแม่ทั้งสิ้น เมื่อสมบัติชิ้นนี้ถูกคนขโมยไป นำไปเร่ขาย เช่นนั้นสำหรับคนเป็นพ่อแม่แล้ว นี่เป็นความสูญเสียที่ถึงขั้นทำให้สูญเสียความหวังและแรงผลักดันในการใช้ชีวิตต่อเลย!
___________
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...