ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 919
เจี่ยงหมิงรู้สึกว่า ไม่ว่าใครก็ตามในโลกนี้ที่เดินลงมาจากเฮลิคอปเตอร์ ก็คงไม่ทำให้เขาตกตะลึงจนเกินไปนัก แต่เย่เฉินเป็นคนเดียวเท่านั้นที่เดินลงมาแล้วทำให้เขารู้สึกรับไม่ได้
แต่ว่า ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่ง หน้าตาดี และมีสีหน้าเย็นชาที่อยู่ตรงหน้าคนนี้ ก็คือเด็กกำพร้าที่เติบโตมากับเขาในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า เย่เฉิน!
เขาจินตนาการไม่ออกเลย ว่าเย่เฉินมีดีอะไร? ถึงได้สามารถวางแผนการอันแข็งแกร่งแบบนี้มาไล่จับตัวเขาได้!
หากไม่พูดถึงอย่างอื่น เพียงแค่เฮลิคอปเตอร์ไม่กี่ลำนี้ แล้วยังผู้เชี่ยวชาญอีกหลายสิบคนที่ดูเหมือนทหารพิเศษติดปืนพร้อมกระสุนจริงนั่น ไม่ใช่ความสามารถที่คนทั่วไปจะมีได้อย่างแน่นอน
ต่อให้เป็นคนที่ร่ำรวยที่สุดในเมืองจินหลิง ก็ไม่มีทางทำแบบนี้ได้!
ลึกลงไปในหัวใจของเขา เขาอดไม่ได้ที่จะถามตัวเองว่า เย่เฉินคนนี้มีที่มาที่ไปยังไงกันแน่?
เขาไม่ใช่แค่เด็กกำพร้าคนหนึ่งเหรอ? แถมยังเป็นลูกเขยแต่งเข้าที่เกาะผู้หญิงกินอีก! ทำถึงสามารถวางแผนการที่แข็งแกร่งแบบนี้ได้กัน?
เย่เฉินในตอนนี้ ได้ค่อยๆเดินมายังด้านหน้าของทั้งหกคนแล้ว
แต่เขาไม่ได้มองดูอีกห้าคนที่เหลือ กลับใช้สายตาเย็นช้าสุดขั้วมองไปยังเจี่ยงหมิง แล้วถามด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “เจี่ยงหมิง! นายกล้ามากเลยนะ!”
เจี่ยงหมิงตกใจกลัวจนตัวสั่น ก่อนจะรีบขอร้องอย่างร้อนรนว่า “เย่เฉิน! นี่มันเรื่องเข้าใจผิดกันนะเย่เฉิน!”
“เข้าใจผิด?!” เย่เฉินพูดอย่างโมโห “”
เจี่ยงหมิงในตอนนี้ร้องไห้อย่างขมขื่น ก่อนจะกล่าวทั้งน้ำตาว่า “เย่เฉิน ผมไม่มีทางเลือกนะ เพื่อที่จะไม่เสียเดิมพันกับนาย ผมบังเอิญไปชนรถโฟล์คแฟตันของคนอื่น ถ้าผมไม่จ่ายค่าเสียหายให้เขา เขาก็จะฆ่าผม ผมเองก็ถูกบังคับอย่างไร้ทางเลือกนะ!”
จากนั้นเขาจึงหัวเราะหึๆออกมา ก่อนจะถามว่า “นายก็คือหลิ่วจ้าวเฉินสินะ?!”
หลิ่วจ้าวเฉินได้ยินคำนี้ก็กลัวจนสั่นสะท้านไปทั้งตัว!
เขารู้ชื่อของตัวเองได้ยังไงกัน?
เย่เฉินมองเห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวของเขา ก่อนจะยิ้มอย่างสนุกสนาน และพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “หลิ่วจ้าวเฉิน คุณนี่ไม่เลวเลยนะ ผมได้ยินมาว่าคุณเคยทำธุรกิจมืดมาก่อน แล้วครอบครัวของคุณทั้งหกคนก็ร่วมทำด้วย คาดไม่ถึงเลยว่า คุณโดนตัดมือไปข้างหนึ่งแล้ว ยังไม่รู้จักจำอีกงั้นเหรอ? ผมได้ยินมาว่าเมื่อก่อนคุณเคยค้าเด็กมาก่อน แต่ไม่คิดเลยว่าคราวนี้คุณจะกล้ามาขโมยเด็กตรงๆแบบนี้!”
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...