ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 928
โทรศัพท์มือถือของเย่เฉินบันทึกภาพ และเหตุการณ์ทั้งหมดที่เขาอยู่ในรถที่ถูกเชื่อมตายในรถ
ชายอ้วนคนนั้นมองไปที่เย่เฉิน แล้วข่มขู่อย่างสุดเสียงสุดกำลัง "ฉันเตือนคุณแล้ว ปล่อยฉันไปเร็ว ๆ พี่เขยของพี่ใหญ่เรา อู๋ตงไห่แห่งตระกูลอู๋! คุณต้องเคยได้ยินชื่ออู๋ตงไห่ อย่าหาเรื่องเขาเลย ถ้าคุณกล้าเสียมารยาทกับฉันวันนี้ พี่ใหญ่ของฉันและอู๋ตงไห่ พี่เขยของเขาจะต้องไม่ยกโทษให้คุณอย่างแน่นอน!”
เย่เฉินยิ้มพลางพูดว่า: "พี่ใหญ่ของคุณ? พี่ใหญ่ของคุณกำลังมาแล้ว เอาอย่างนี้สิ เดี๋ยวฉันจะให้เขาดูคุณตาย!"
ขณะที่เขาพูดนั้นเอง บนท้องฟ้ามีเฮลิคอปเตอร์ขับมาอย่างรวดเร็ว!
หลังจากนั้นไม่กี่นาที เครื่องบินก็ค่อย ๆ ร่อนลงมา คนชุดดำหลายคนคุ้มกัน เซวหนานซานและหลี่ข่ายลี่ ภรรยาของเขาก็ลงมาจากเฮลิคอปเตอร์
เมื่อเซวหนานซานเห็นการต่อสู้ตรงหน้าเขา เขาก็ตกตะลึง หวาดกลัวจนขวัญหนีดีฝ่อ!
เขาอยู่มานานแล้ว ยังไม่เคยเห็นการต่อสู้ที่น่ากลัวเช่นนี้มาก่อน!
รถก่อสร้างหลายสิบคันล้อมพื้นที่สะพานทั้งหมด เฮลิคอปเตอร์หลายลำล้วนจอดอยู่บนสะพาน และยังมีชายชุดดำหลายสิบคนติดอาวุธปืนและกระสุน
ถ้าเขาไม่รู้ คงคิดว่าพวกทหารกำลังฝึกซ้อมกันอยู่
เขาอดคิดสงสัยในใจไม่ได้ว่า พวกนี้เป็นใคร? ตัวเองไปล่วงเกินใคร? ปกติสำนักขอทานนั้นมักจะปล้นการซื้อขาย ใครจะมีความสามารถมากมายขนาดนี้?
พวกคนชุดดำพาเขาไปด้านหน้าของเย่เฉิน
เย่เฉินจ้องมองเขา แล้วถามด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า "คุณก็คือเซวหนานซานใช่ไหม"
ในใจของเซวหนานซานเต้นระทึก และถามอย่างไม่รู้ตัวว่า "คุณเป็นใคร พาฉันมาทำอะไร"
เย่เฉินยิ้มพลางพูดว่า "ฉัน? ฉันเป็นคนที่ต้องการชีวิตของคุณ!"
เขารีบโพล่งถามออกมาว่า "เหล่าหลิว คุณมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?"
ขอทานเฒ่าในรถเมอร์เซเดส-เบนซ์ร้องไห้ พลางพูดว่า “พี่ใหญ่ ฉันมารับของ แต่นึกไม่ถึงเลยว่าเด็กสกุลหลิวที่เคยตกลงกับฉัน เขาจะทรยศอย่างคาดไม่ถึง เขาพาคนอื่น ๆ มาทำร้ายฉัน พี่ใหญ่ คุณต้องช่วยฉันนะ!”
เซวหนานซานหวาดกลัว การต่อสู้ในครั้งนี้เป็นการหมายเอาชีวิตอย่างชัดเจน!
ถ้าอีกฝ่ายกล้าฆ่าผู้อาวุโสของตัวเอง อย่างนั้นก็ต้องกล้าฆ่าตัวเขาด้วย...
ในใจของเขาประหวั่นพรั่นพรึงด้วยความกลัวตาย และถามเย่เฉินอย่างสั่นเทา “น้องชาย คุณกับฉันมีอะไรเข้าใจผิดเหรอ หรือคุณต้องการอะไร คุณบอกมา ถ้าฉันสามารถให้คุณได้ ฉันจะให้คุณแน่ ขอแค่คุณปล่อยพวกเราไป!”
เย่เฉินพูดอย่างเย็นชา: “ขอทานของคุณทำบางสิ่งที่ไร้มโนธรรม วันนี้สิ่งที่ฉันต้องการคือกฎแห่งสวรรค์! ความยุติธรรม!”
…
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...