เมื่อรถโฟล์คลิฟท์ขับใกล้เข้ามา เย่เฉินบอกให้ผู้คนที่แวดล้อมถอยออกไป แล้วโบกมือกำกับให้คนขับรถโฟล์คลิฟท์ “มา ให้เขามาหาฉัน”
พนักงานขับรถโฟล์คลิฟท์ยกรถเมอร์เซเดส-เบนซ์กันกระสุนไปหาเย่เฉินในทันที
ตอนนั้นเฉินจื๋อข่ายพูดว่า: "ไม่ต้องกังวลไป ตอนนี้วางเขาลงก่อน สั่งสอนเขาเรื่องเหตุการณ์บาดเจ็บวาล์วแก๊สของคุณชาย ถอดล้อรถสี่ล้อของเขาออก แล้วค่อยวางเขาลง"
จากนั้น คนงานจากไซต์งานก่อสร้างหลายคนก็นำอุปกรณ์มาในทันที แล้วขึ้นไปขนล้อทั้งสี่ของเขาลงมา
ตอนนั้นเอง ชายอ้วนคนหนึ่งที่นั่งในรถกำลังประหวั่นพรั่นพรึง พลางตะโกนทั้งที่อยู่ในรถว่า "พวกคุณเป็นใคร คุณจะทำอะไร"
เย่เฉินไม่สนใจเขา
หลังจากคนงานยกล้อรถทั้งสี่ล้อของเขาออกแล้ว รถโฟล์คลิฟท์ก็วางรถยนต์ลงที่เดิม
เย่เฉินหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา เปิดบันทึกวิดีโอ พลางมองไปที่ชายอ้วนตรงหน้าต่างรถ แล้วพูดอย่างเย็นชาว่า “ผู้อาวุโสของสำนักขอทานใช่ไหม คุณมีหน้าที่ซื้อผู้เยาว์ให้สำนักขอทานใช่ไหม ฉันจะให้โอกาสคุณเดินจากไปในตอนนี้ ถ้าคุณไม่คว้าโอกาสเดินจากไป คุณต้องรับความเสี่ยงเองนะ”
ชายอ้วนคนนั้นมองเขาด้วยความหวาดกลัว และโพล่งออกมาว่า “สรุปแล้วคุณเป็นใคร ฉันไม่เคยเห็นคุณมาก่อน พวกเราไม่มีทางมีความแค้น จะมีเรื่องอะไรกันได้!”
เย่เฉินคว้าหลิ่วจ้าวเฉินขึ้นมา ชี้เขา แล้วถามชายอ้วนคนนั้นว่า "คุณรู้จักคน ๆ นี้ไหม คุณบอกเขาว่าต้องการรับเด็กกำพร้าสิบคนจากเขาใช่ไหม"
ใบหน้าของชายอ้วนเปลี่ยนเป็นซีดในทันที
ทันใดนั้น เขาจ้องไปที่หลิ่วจ้าวเฉินอย่างโกรธแค้น แล้วด่าออกมาว่า: "ไอ้คนสกุลหลิ่ว แกมันชั่ว กล้าขายฉัน!"
ตอนนั้นในใจของหลิ่วจ้าวเฉินอัดอั้นไปด้วยความโกรธแค้น พลางด่าอย่างบ้าคลั่ง "ไอ้สารเลว ถ้าไม่ใช่เพราะแก ฉันคงไม่อยู่บนถนนสายนี้หรอก! แกสารเลว ทำร้ายครอบครัวของเราทั้งหมด!"
เย่เฉินมองไปที่ชายอ้วน แล้วพูดด้วยเสียงเย็นยะเยือก “ฉันจะถามคุณเป็นครั้งสุดท้าย คุณจะไม่ลงมาเหรอ?”
ชายอ้วนให้ตายอย่างไรก็ไม่ยอมลงมา เขาอยู่ในรถอย่างน้อยก็รู้สึกปลอดภัย
เมื่อชายอ้วนในรถยนต์เห็นการโจมตีในครั้งนี้ ก็ตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ เขาตะโกนถามเสียงแหบ "คุณจะทำอะไร ฉันไม่มีความแค้นอะไรกับคุณ ทำไมคุณถึงทำกับฉันได้"
เย่เฉินหัวเราะเยาะเย้ย "คุณลักพาและค้าเด็ก ทุกคนล้วนสามารถลงโทษคุณได้! ในเมื่อจะทำธุรกิจไร้มโนธรรมแบบนี้ ก็ต้องเตรียมใจมาให้เพียงพอ!"
พอเขาพูดจบ ก็คำรามออกมา "เชื่อมปิดมันซะ!"
เหล่าคนงานยุ่งในทันที เริ่มจากเชื่อมตายประตูทุกบาน แล้วใช้แผ่นเหล็ก เหล็กเส้นเชื่อมหน้าต่างทั้งหมดของรถเมอร์เซเดส-เบนซ์จนกลายเป็นกรงขังตาย
ชายอ้วนคนนั้นเริ่มตื่นตระหนกมากขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งร่างของเขาแทบจะทรุดลง
จิตใต้สำนึกของเขาสัมผัสถึงอะไรบางอย่าง แต่ในช่วงเวลานี้ ลึกลงไปในหัวใจของเขา เขายังคงหลอกตัวเองและคนอื่น ยังแทบไม่อยากจะเชื่อเลย
…

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...