ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 926
เขาเอ่ยอย่างร้อนรน “พวกแกจะทำอะไรน่ะ? ลูกสาวของฉันเป็นผู้บริสุทธิ์นะ! อย่าลากเธอเข้ามาเกี่ยวข้อง!”
คนชุดดำยิ้มยะเยือก “ที่สำนักขอทานของแกมีเด็กเล็กมากมายที่ถูกพวกแกล่อลวงมานี่ พวกเขาไม่ผู้บริสุทธิ์เหมือนกันหรอกหรือ? หรือว่าของของแกเซวหนานซานเป็นคน แล้วลูกของคนอื่นไม่ใช่คน?”
เซวหนานซานผงะไปแล้ว!
สติของเขากับภรรยายังไม่ทันกลับคืนมา ก็ถูกคนชุดดำบังคับพาตัวขึ้นเฮลิคอปเตอร์แล้ว
และคนที่ขึ้นเฮลิคอปเตอร์มาพร้อมกับพวกเขา ยังมีลูกสาวของพวกเขาด้วย
หนึ่งในบรรดาคนชุดดำหยิบเข็มฉีดยาหลอดหนึ่งออกมา ฉีดยากล่อมประสาทเข็มหนึ่งให้ลูกสาวของเซวหนานซาน
ด้วยยากล่อมประสาทเข็มนี้ จะทำให้ลูกสาวของเซวหนานซานหลับไปไม่ต่ำกว่าสิบชั่วโมง
จากนั้น เครื่องบินก็ทะยานขึ้นอย่างราวดเร็ว มุ่งหน้าไปยังสะพานสายนั้นที่เย่เฉินอยู่
....
ในเวลานี้เอง บนสะพานหลวง
ครอบครัวหลิ่วจ้าวเฉินหกชีวิต แทบจะหัวใจวายแล้ว
เจี่ยงหมิงตกใจจนสลบไปอยู่หลายครั้ง แล้วก็ถูกปลุกให้ฟื้นขึ้นมา
หลิ่วจ้าวเฉินทึ่มทื่อไปแล้ว
เขามองสีหน้าที่เปี่ยมด้วยเจตนาสังหารของหลิ่วจ้าวเฉิน ราวกับวันนี้เตรียมจะมาเอาชีวิตตนแล้ว พลันตัดสินใจเอ่ยโพล่งออกไป “พี่ใหญ่ ถึงแม้ฉันจะไม่มีสิบขา แต่พวกเราทั้งหมดมีกันเจ็ดคน! ก็เป็นสิบสี่ขาแล้วนะ...”
เย่เฉินยิ้มแล้ว กล่าวขึ้นว่า “แกเก่งวิชาคำนวณเหมือนกันนี่ เพียงแต่ในสถานการณ์แบบนี้ พวกแกทั้งเจ็ดคนไม่อาจหักลบกลบหนี้กันได้หรอกนะ เพราะว่าผลลัพธ์ที่รอพวกแกเจ็ดคนอยู่ล้วนเหมือนกันหมด”
ขณะที่กล่าวอยู่ รถลากคันหนึ่งก็ได้ขับลากรถเบนซ์ S คลาสคันหนึ่งเข้ามาจากหัวสะพาน!
เสียงของเฉินจื๋อข่ายแว่วผ่านอินเตอร์คอมมา “คุณชายครับผู้อาวุโสของสำนักขอทานคนนั้นถูกพาตัวมาแล้ว อยู่ในรถเบนซ์ S คลาสคันนั้น รถคันนั้นเป็นรุ่นกันกระสุน เป็นตายอย่างไรเขาก็ไม่ยอมลงจากรถ ผมเลยให้คนลากเขาเข้ามาเสียเลยครับ!”
___________
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...