ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 925
ตอนนี้เซวหนานซานกำลังขับรถโรลส์รอยซ์ของตัวเองอยู่ บนที่นั่งข้างคนขับคือภรรยาที่ตั้งท้องได้สองเดือนแล้วของตน ที่นั่งอยู่ข้างหลังคือลูกสาววัยหกขวบของตน
ครอบครัวสามคนกำลังขับรถกลับไปที่คฤหาสน์ของตัวเอง การเดินทางราบรื่นอย่างยิ่ง
รถโรลส์รอยซ์ขับเข้าไปจอดในโรงจอดรถ เซวหนานซานเปิดประตูเตรียมลงจากรถ ในขณะเดียวกัน หลี่ข่ายลี่ที่อยู่ข้างๆ เขาก็เปิดประตูรถด้วยเช่นกัน
ส่วนลูกสาวของพวกเขาสองคน ตอนนี้นั่งผล็อยหลับอยู่บนเบาะหลังแล้ว
หลี่ข่ายหลี่เอ่ยกับเซวหนานซาน “ที่รัก คุณไออุ้มยายหนูหน่อย สวมเสื้อโค้ทให้เธอด้วยนะคะ อย่าปล่อยให้หนาว”
เซวหนานซานพยักหน้า หลังลงจากรถ ก็ยื่นมือไปดึงประตูรถข้างหลังให้เปิดออก
และในเวลานี้เอง จู่ๆ ก็มีคนชุดดำหลายคนโผล่ขึ้นข้างกาย ในมือของคนเหล่านี้ล้วนถือปืนไว้คนละกระบอก ทันทีที่ปรากฏตัวขึ้นก็จ่อปืนเข้าที่หน้าผากของสองสามีภรรยา คนหนึ่งในบรรดานั้นเอ่ยขึ้นด้วยเสียงเยียบเย็น “เซวหนานซาน คุณชายของบ้านเราอยากเจอแก พวกแกสองผัวเมีย ตามพวกเราเข้าไปเถอะ!”
เซวหนานซานถูกกองกำลังที่อยู่ตรงหน้าทำให้ตกใจแล้ว
เขาคาดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าจะยังมีใครในซูหังที่กล้ามาหาเรื่องตน
ตนไม่เพียงแต่เป็นเจ้าสำนักของสำนักขอทานเท่านั้น ยังเป็นเครือญาติเกี่ยวดองกับตระกูลอู๋ด้วย เป็นน้องเมียของอู๋ตงไห่ ในซูหัง ใครบ้างจะไม่ไว้หน้าตนสักหลายส่วน?
อย่าว่าแต่พุ่งเป้ามาที่ตนเลย ต่อให้มาพบตน แต่ละคนล้วนต้องก้มหัวค้อมเอว เหมือนสุนัขที่หมอบคู้ให้ตน
ด้วยเหตุนี้เขาจึงตะคอกถามอย่างโกรธเกรี้ยว “ไอ้พวกตาไม่มีแววทำอะไรกันอยู่? ไม่รู้เหรอว่าพี่เขยของฉันเป็นใคร?”
หนึ่งในบรรดาคนชุดดำตอบอย่างหยามหยัน “พี่เขยแกก็คืออู๋ตงไห่สินะ?”
ตอนนี้ คนชุดดำหลายคนใช้ปืนจ่อพวกเขาไว้ พวกตัวพวกเขาออกจากรถ
ในเวลาเดียวกันนี้ เฮลิคอปเตอร์ลำหนึ่งค่อยๆ ร่อนลงจอดในสวนของคฤหาสน์เซวหนานซานแล้ว
เมื่อเซวหนานซานเห็นอีกฝ่ายขับเฮลิคอปเตอร์มาเพื่อนำตัวเองไป ในใจก็ยิ่งหวั่นวิตกกว่าเดิม
ในรูปการณ์นี้ มองแวบเดียวก็รู้แล้วว่าไม่ได้มาดี
ตอนนี้เองเขาพบว่ามีชายชุดดำคนหนึ่ง อุ้มลูกสาวของตนที่หลับใหลอยู่ออกมาแล้วเช่นกัน
___________
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...