ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 931
เธอต้องให้กำเนิดลูกชายเพื่อสืบทอดตระกูลเซวต่อไป
นี่คือเหตุผลที่เซวหนานซาน และพี่สาวของเธอกระตือรือร้นหวังว่าหลี่ข่ายลี่จะสามารถให้กำเนิดลูกชายได้
ดังนั้นในตอนนี้เซวหนานซานจึงตระหนักว่า ถ้าในวันนี้เขาต้องตายที่นี่ เขาจะพูดอะไร ก็ต้องให้หลี่ข่ายลี่และเด็กที่อยู่ในท้องของเธอมีชีวิตอยู่ต่อไป
ถ้าหากเด็กเป็นผู้ชายล่ะ? ครอบครัวเซวก็มีทายาทแล้ว
มิฉะนั้น ถ้าหลี่ข่ายลี่จะตายที่นี่ในวันนี้ อย่างนั้นครอบครัวของเซวทั้งหมดก็จบสิ้นแล้ว!
เมื่อเขาคิดถึงเรื่องนี้ ก็พูดกับเย่เฉินทันทีว่า “พี่ชาย คุณมีความแค้น ความโกรธอะไรกัน ก็มาลงที่ฉัน ภรรยาของฉันบริสุทธิ์ ลูกในท้องของภรรยาฉันก็บริสุทธิ์ ขอร้องคุณปล่อยเธอไป!”
เย่เฉินพูดอย่างเย็นชา “เด็กจำนวนมากที่พวกคุณทรมาน คุณไม่คิดหรือว่าเด็กเหล่านั้นไร้เดียงสาที่สุด?”
เซวหนานซานร้องไห้พลางพูดว่า: "ถึงแม้ฉันจะเลวทรามไร้ศีลธรรม แต่ก็ไม่เกี่ยวกับภรรยาและลูก ๆ กรุณาปล่อยพวกเขาไปเถอะ! ต่อหน้าผู้คนคุณไม่สามารถฆ่าคนท้องได้ใช่ไหม"
เย่เฉินยิ้ม แล้วพูดว่า “โอ้ ฉันคาดไม่ถึงเลย คุณยังกล้าใช้ศีลธรรมมาบีบบังคับฉัน?”
หลังจากเย่เฉินพูดจบ ก็พยักหน้า แล้วพูดว่า “แต่ว่าคุณพูดถูก ฆ่าหญิงมีครรภ์ไม่ใช่วิธีของฉัน อย่างนั้นฉันจะปล่อยภรรยาของคุณไป”
ทันทีที่สิ้นเสียงประโยคนั้น หลี่ข่ายลี่ที่อยู่ด้านข้าง ก็ตื่นเต้นมากจนคำนับโขกศีรษะซ้ำแล้วซ้ำเล่า เธอทั้งร้องไห้ทั้งหัวเราะ พลางพูดว่า "พี่ชาย ขอบคุณพี่ชาย ขอบคุณที่ปล่อยพวกเราไป!"
อีกอย่าง เด็กในท้องอายุเพียงสองเดือน ว่ากันตรง ๆ เป็นไข่ที่ปฏิสนธิแล้ว จะต้องการเด็กหรือไม่ไม่สำคัญ ตราบใดที่ตัวเองยังมีชีวิตสำคัญกว่าสิ่งอื่นใด
ดังนั้นแน่นอนว่าเธอเต็มใจเลือกกำจัดเด็ก!
เมื่อเซวหนานซานที่อยู่ด้านข้างได้ยินทั้งหมด เขาแทบจะสติแตก เขาจ้องหลี่ข่ายลี่ด้วยดวงตาแทบจะกินเลือดกินเนื้อ พร้อมกับกัดฟันและสาปแช่ง "นังผู้หญิงฉาวโฉ่ คิดจะทิ้งฉันในเวลาวิกฤติ เอาตัวรอดไปคนเดียว? ! "
หลี่ข่ายลี่มองเขาอย่างตกประหม่า แล้วพูดอย่างจริงจังว่า "สามี คุณต้องการให้ฉันตายกับคุณใช่ไหม เรายังมีลูกสาวนะ! แม้ว่าฉันจะต้องติดคุกนานสิบกว่าปี แต่ลูกสาวของเราก็ยังมีแม่ ถ้าวันนี้ฉันตายที่นี่แล้ว ลูกสาวของเราก็จะเป็นเด็กกำพร้า!”
...
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...