เจี่ยงหมิงตายแล้ว ในใจของเย่เฉินอยู่ๆก็รู้สึกเจ็บปวด
เขาเจ็บปวดไม่ใช่เพราะความรู้สึกเดียวกับเจี่ยงหมิง แต่เป็นเพราะว่าคนคนหนึ่งใช้ชีวิตจนกระทั่งมีความรู้สึกเหนื่อยหน่ายกับชีวิตตนเอง นี่ก็คงเป็นความเศร้าโศกที่แท้จริง
เจี่ยงหมิงกำลังอยู่ในช่วงอายุวัยรุ่นพอดี ถ้าไม่เป็นเพราะหลงไปทางที่ผิด เขาก็คงมีโอกาสเปลี่ยนเส้นทางชีวิตของตัวเอง ไม่ก็ผ่านไปอีกสองสามปีเขายังสามารถแต่งงานกันคนที่มีฐานะ เป็นซีอีโอ และขึ้นสู่จุดสูงสุดของชีวิตได้
แต่ชีวิตก็เป็นอย่างนี้ บางหลุมเข้าไปแล้วยังปีนขึ้นมาได้ บางหลุมเมื่อคนหลุดเข้าไปแล้วก็ยากที่จะออกมา
มองคลื่นแม่น้ำ เก็บงำความเศร้าในจิตใจไว้คนเดียว พร้อมพูดกับเฉินจื่อข่าย“เอาล่ะ นายนำเด็กกลับไป ส่งให้หมอที่โรงพยาบาลตรวจดูอาการว่ามีอะไรร้ายแรงหรือไม่ แล้วแจ้งสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าให้มารับ”
เฉินจื่อข่ายพยักหน้าแล้วถาม“คุณชาย คนที่เหลือของสำนักขอทานจะจัดการอย่างไรดี?”
เย่เฉินถอนหายใจ “คนร้ายในสำนักขอทานมีหลายหมื่นคนต่อให้ฆ่าก็ฆ่าไม่หมด แค่หวังว่าการตายของหัวหน้าสำนักขอทานสามารถทำให้คนข้างล่างตื่นขึ้นเล็กน้อย และอย่าทำเรื่องไร้จิตสำนึกแบบนี้อีกในอนาคต "
พูดจบเขาก็พูดอีก“ใช่ล่ะ ให้คนที่อยู่ในเหตุการณ์นี้ทั้งหมด หลังจากกลับไปอย่าพูดเกี่ยวกับเรื่องนี้มั่วซั่วล่ะ”
เฉินจื่อข่ายรับปากทันที“คุณชายหมดห่วงได้ ผมเข้าใจ!”
เย่เฉินพูด“โอเค กลับไปได้แล้ว!”
เฉินจื่อข่ายรีบใช้เครื่องวิทยุรับส่งสัญญาณสั่ง “กลุ่มหนึ่งนำเด็กส่งไปที่โรงพยาบาลจินหลิง กลุ่มสองคุ้มกันคุณชายกลับเมืองจินหลิง!”หลังจากนั้นสองสามนาที
เย่เฉินนั่งบนเฮลิคอปเตอร์กลับไปเรียบร้อยแล้ว แต่ระดับความสูงในการบินไม่นับว่าสูง สัญญาณโทรศัพท์ไม่ได้รับผลกระทบอะไร
ด้วยเหตุนี้ เย่เฉินนำวิดีโอของตัวเองลงในdouyinตัดต่อสักพัก โดยหลักๆคือได้เปลี่ยนเสียงของตัวเองให้คนจำไม่ได้ จากนั้นจัดการนำวิดีโอที่ตัดต่อแล้วเผยแพร่ลงอินเทอร์เน็ต
ช่วงนี้ใช้เวลาค่อนข้างนาน แรงสั่นสะเทือนมาก ยังมีวิดีโอนองเลือด ทันทีที่ปล่อยก็ได้รับความนิยมบนอินเทอร์เน็ต
ชื่อสียงของตระกูลอู๋ก็ถูกทำลายไปจนหมดสิ้น
เมื่อวิดีโอนี้เผยแพร่ไปทั่วอินเทอร์เน็ต ผู้คนนับไม่ถ้วนกดแชร์ วิจารณ์ กดไลค์ ชื่นชม ทั้งสำนักขอทานต่างกระจัดกระจายไปแล้ว!
พวกเขาไม่ได้คิดว่าเจ้าสำนัก รองเจ้าสำนัก และผู้อาวุโสทั้งเก้าจะรอดชีวิต!
สิ่งนี้ทำให้เจ้าสำนักระดับกลางของสำนักขอทาน เกือบทุกคนเริ่มที่จะหมดหวังที่จะหนีจากไปในชั่วข้ามคืน
ตระกูลอู๋ในเวลานี้ไม่รู้เรื่องทั้งหมดนี้ อู๋ฉีที่เพิ่งจะเติมอาหารไป ก็ทำให้ตระกูลอู๋ทั้งหมดระส่ำระสาย
นายท่านจากตระกูลอู๋ได้รับการกระทบกระเทือนไม่น้อยจากครั้งที่แล้ว และช่วงเวลานี้เขาเพิ่งจะฟื้นตัวขึ้นมา
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...