ขณะเดียวกันกัน เย่เฉินกำลังนั่งเฮลิคอปเตอร์ และบินอยู่บนน่านฟ้าจินหลิง
เฉินจื๋อข่ายเอ่ยปากถามเย่เฉินว่า: “คุณชาย คุณชายจะจัดการอย่างไงกับลูกสาวของเซวหนานซาน!”
เย่เฉินพูดออกมาอย่างไร้ความรู้สึกว่า: “เธอสูญเสียพ่อและแม่ไปแล้ว ตอนนี้เธอกลายเป็นเด็กกำพร้าไปแล้ว ส่งเธอไปที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าก็แล้วกัน”
เฉินจื๋อข่ายรีบพูดว่า: “คุณชาย เรื่องแบบนี้เราควรจัดการขั้นเด็ดขาดนะ ไม่ควรเลี้ยงงูพิษไว้......”
เย่เฉินโบกมือ: “ลูกผู้ชายทำในสิ่งที่ควรทำ ไม่ไปทำสิ่งที่ไม่ควรทำ ฉันไม่มีทางที่จะทำร้ายเด็กเล็ก นำเธอไปส่งที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ถ้ามีคนของตระกูลอู๋มารับเธอไป ก็ปล่อยเธอกลับไปพร้อมเขา”
เฉินจื๋อข่ายพยักหน้าและพูดว่า: “ฉันรู้สึกว่าคนของตระกูลอู๋คงไม่มารับเด็กคนนี้แล้ว เพราะตอนนี้ตระกูลอู๋คับแค้นเซวหนานซานมาก ฉันเดาวิกฤตครั้งนี้ของตระกูลอู๋ พวกเขาอย่างน้อยก็ต้องสูญเสียทรัพย์สินไปมากกว่าครึ่ง พรุ่งนี้ราคาหุ้นของบริษัทพวกเขาน่าจะตกอย่างเห็นได้ชัด”
เย่เฉินยิ้มออกมาและพูดว่า: “งั้นพอดีเลย ตระกูลอู๋ฝีมือตกแล้ว ฉันก็จะผลักดันให้ตระกูลซ่งขึ้นมาแทนที่ ให้ตระกูลซ่งขึ้นเป็นตระกูลอันดับแรกของเจียงหนาน”
เฉินจื๋อข่ายพูดออกมาทันทีว่า: “คุณชาย ถ้าต้องการอะไร คุณชายสั่งมาได้เลยนะ”
“ได้เลย”
เฉินจื๋อข่ายพูดต่อว่า: “ใช่แล้วคุณชาย ตอนนี้แอคหลุมที่ชื่อใจดีสวรรค์ช่วยถูกส่งไปโรงเลี้ยงหมาของหงห้าแล้ว ท่านจะไปดูหน่อยมั้ยครับ?”
เย่เฉินโบกมือ: “ก็แค่ยาจกที่หากินโดยการไปด่าคนอื่น สับเขาให้ละเอียดแล้วเอาไปให้หมากิน ฉันไม่ไปดูคนแบบนี้หรอก จะทำให้ตาฉันเปื้อนเปล่าๆ”
เมื่อพูดจบ ทันใดนั้นเย่เฉินนึกถึงโคบายา ชิอิจิโร่ขึ้นมา เจ้าคนนี้ยังอยู่ที่โรงเลี้ยงหมาของหงห้าจนถึงตอนนี้
เขาก็เลยถามเฉินจื๋อข่ายไปว่า: “ตอนนี้โคบายา ชิอิจิโร่เป็นไงบ้าง”
เฉินจื๋อข่ายตอบและหัวเราะ: “เขาจะเป็นอย่างไงละ เลี้ยงหมาทุกคน ให้อาหารหมา ล้างขี้หมา ทั้งวันทั้งคืนเขาไม่กล้าออกไปไหนเลย ถ้าตอนนี้เขาออกไป แล้วน้องชายของเขารู้ว่าเขาออกไป จะต้องใช้เงินมหาศาลจ้างนักฆ่ามาฆ่าเขาแน่นอน”
ระหว่างที่เฮลิคอปเตอร์ของเย่เฉินลงจอด เครื่องบินอีกลำได้ส่งเด็กๆ ไปที่โรงพยาบาลชุมชนแล้ว
พวกป้าหลี่ที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าก็ได้ข่าวบางส่วนมาตั้งแต่แรกแล้ว เธอรู้ว่าเด็กถูกช่วยออกไปแล้ว ทุกคนรู้สึกคึกคักมาก เมื่อได้รู้ว่าเด็กๆ จะถูกส่งไปที่โรงพยาบาลชุมชนพวกเธอก็ได้รีบตามไปที่โรงพยาบาล
อยากที่จะไปหาเด็กๆที่โรงพยาบาล แต่นึกถึงเรื่องนี้ที่กำลังโด่งดังอยู่บนโซเชียล เขาไม่อยากให้ป้าหลี่และเพื่อนรู้ว่าเรื่องนี้มีเขาอยู่เบื้องหลังคอยสั่งงาน เขาก็เลยให้เฉินจื๋อข่ายขับรถส่งเขากลับบ้าน
เมื่อถึงTomson Rivieraเย่เฉินไม่ได้รีบเข้าไป และโทรไปถามป้าหลี่: “ป้าหลี่ ผมได้ข่าวว่าเด็กๆถูกช่วยกลับมาได้หมดแล้วใช่มั้ย?”
ป้าหลี่ตื่นเต้นและพูดอย่างสะอึกสะอื้นว่า: “ใช่เย่เฉิน เด็กๆถูกช่วยออกมาหมดแล้ว ตอนนี้เด็กๆอยู่ที่โรงพยาบาลชุมชนรอดูอาการอยู่”
เย่เฉินรีบถามไปว่า: “เด็กๆไม่ได้เป็นอะไรมากใช่มั้ย?”
“ไม่เป็นไรๆ” ป้าหลี่พูดด้วยความตื่นเต้นว่า: “หมอได้ตรวจเช็คให้เด็กๆแล้ว เป็นเพราะเด็กๆ กินยานอนหลับไป แต่ตอนนี้มีเด็กสามคนฟื้นขึ้นมาแล้ว ไม่มีปัญหาอะไร หมอบอกว่ารอดูอาการสักพัก คืนนี้น่าจะกลับสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าได้แล้ว”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...