รถคันนี้ตัวเองใช้เงินสอนล้านกว่าไปซื้อนะ พึ่งซื้อมาได้ไม่ถึงหนึ่งเดือนเลย!
สิ่งที่ซวยยิ่งกว่าก็คือ ตัวเองกลับโง่เขลา เอารถคันที่ถูกชนนั้นให้เขาไป
ตอนแรกอยากให้เขาซื้อคันใหม่ให้ แต่เจ้าคนนี้กลับตายไปแล้ว
ตอนนี้ไม่เพียงไม่ได้รถคันใหม่ แถมรถโฟล์คสวาเกน แฟตันที่ถูกชนนั้น ยังไม่รู้ว่าอยู่ตรงไหนเลย!
เมื่อนึกถึงตอนนี้ หม่าจงเหลียงกัดฟันและแอบคิดในใจว่า: “อย่างไรก็ตามจะได้รีบหารถโฟล์คสวาเกน แฟตันที่ถูกชนคันนั้นให้เจอ ไม่งั้นละก็ ตัวเองจะขาดทุนยับเยินเลยนะ!”
ยังดีที่เขาเคยให้ลูกน้องของเขาไปขู่เจี่ยงหมิงที่บ้าน พอรู้ที่อยู่ของเขา
ดังนั้นเขาไม่กล้าที่จะรีรอ ได้ไปบอกกับท่านหงห้าว่า: “ท่าครับ ผมมีเรื่องที่จะต้องไปจัดการนิดหน่อย เมื่อผมทำธุระเสร็จผมจะกลับมาครับ”
หงห้าพยักหน้าและพูดว่า: “นายไปเถอะ จัดการธุระเสร็จก็รีบกลับมา คืนนี้ฉันจะพาพวกนายไปคลับเฮาส์ฮุยหวง”
ทุกตะโกนออกมาด้วยความดีใจ
หม่าจงเหลียงกลับไม่มีอารมณ์ที่จะไปที่จะไปคลับเฮาส์ฮุยหวง ตอนนี้สิ่งที่เขาต้องการที่สุดก็คือหารถโฟล์คสวาเกน แฟตันของตัวเองให้เจอ!
เขาลุกขึ้นและออกจากเทียนเซียงฝู่ไป และลูกน้องของตัวเขาเองเป็นคนขับ ขณะนี้เขามองไปที่รถออดิA6 จอดรออยู่หน้าเทียนเซียงฝู่
หม่าจงเหลียงขึ้นรถทันที และบอกกับน้องเล็กตัวเองว่า: “รีบเลยนะ ไปที่บ้านของเจ้านั่น!”
น้องเล็กของเขาถามด้วยความสงสัย: “เฮียเหลียงจื่อทำไมถึงต้องไปบ้านเจ้านั่นตอนนี้ด้วย? ท่านกินข้าวอยู่กับท่านห้าไม่ใช่หรือ?”
หม่าจงเหลียงรีบเร่งเขาและพูดว่า: “อย่าถามมากรีบขับรถ ถ้าไปสายกว่านี้รถโฟล์คสวาเกน แฟตันของฉันไม่หายแน่ๆ!”
หม่าจงเหลียงเป็นคนที่อยู่ในวงการอำนาจมืดมานาน เขาเลยมีความรู้ที่กว้างขวาง
แต่ไม่นานเขาก็พบปัญหาที่ยุ่งยากอีกเรื่อง ขับรถไม่เป็น แถมไม่มีกุญแจอีกด้วย รถโฟล์คสวาเกน แฟตันคันนี้ไม่มีทางที่จะเอาออกไปได้!
ถ้าเอารถออกไปไม่ได้ ก็จะไม่สามารถขายไปเป็นเงินได้
นึกถึงตอนนี้ เขาโทรหาเพื่อนที่ทำงานอยู่ที่อู๋ซ่อมรถ และเอ่ยปากถามเขาไปว่า: “มาช่วยฉันลากรถที่เขตแผ่นดินงดงามได้มั้ย?”
เพื่อนของเขารู้ว่าจ้าวโจ๋วเยว่มีนิสัยแบบไหน เพื่อนคนนี้ชอบเอาเปรียบคนอื่นที่สุดแล้ว ไปเยี่ยมบ้านเพื่อน หวังที่จะใช้กระดาษและน้ำของบ้านเพื่อน เลยตัดสินใจไปขี้บ้านเพื่อนโดยที่ตัวเองไม่ได้ปวดขี้
เพื่อนเขาเลยตอบกลับมาทันทีว่า: “ไปช่วยลากรถได้ แต่ต้องจ่ายเงินก่อน จากที่อู่ซ่อมรถไปที่เขตแผ่นดินงดงามประมาณสิบกว่ากิโลเมตร นายจ่ายมาก่อนแปดร้อย!”
จ้าวโจ๋วเยว่ยิ่งฟันยิ่งโกรธและด่าว่า: “ระยะทางแค่นี้เอง นายเก็บฉันแปดร้อยเลยหรือ แม่มึงไม่ไปปล้นเลยละ?”
อีกฝ่ายพูดด้วยความไม่พอใจ: “ราคาเดียว นายจะลากมั้ย? ถ้าไม่ลากก็ยกเลิกไป!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...