ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 960
เมื่อมาถึงที่หน้าบ้านของแฟนสาว เขาเคาะประตู แต่ไม่มีคนออกมาเปิดประตู
เขาไม่รู้เลยว่าตอนนี้ แฟนของตัวเองจานเจวียนกับลูกค้าที่มาซื้อบุหรี่เถื่อน กำลังทำเรื่องที่สุกเอาเผากินกันอยู่ในห้องนอนของแฟนเขา
เขาโทรไปทางวีแชทของแฟนสาว แฟนก็ไม่ได้รับสายโทรศัพท์ เขาคิดว่าแฟนกำลังนอนอยู่ เขาก็เลยไปเอากุญแจที่ซ่อนอยู่ในกระถางผักดอง
นี่เป็นความลับของแม่ยายที่อยู่ใต้กระถางผักดองที่เขาพบโดยบังเอิญ แต่คนที่อายุมากแล้ว อาจจะหลงลืมง่าย ดังนั้นคิดเผื่ออนาคตแม่ยายถึงได้แอบซ่อนกุญแจไว้ใต้ถางผักดอง เผื่อมีเหตุฉุกเฉิน
แต่ครั้งนี้ทำให้จ้าวโจ๋วเยว่สะดวก
จ้าวโจ๋วเยว่หยิบกุญแจออกมา และเปิดประตู เดินเข้าไปในลานบ้านที่เป็นบ้านสร้างเอง
หลังจากเขาดินเข้าไปที่ลานบ้าน ประตูห้องถึงจะปิดอยู่ แต่ไม่ได้ล็อก
ดังนั้นจ้าวโจ๋วเยว่จึงผลักประตูและเดินเข้าไป ผ่านห้องโถง เขาได้ยินเสียงแปลกๆ เหมือนเสียงครางเบาๆ ของแฟนสาวเขาออกมาจากห้องนอน
เขาเลยเดินกะโผลกกะเผลกไปตรงหน้าประตู ยิ่งฟังยิ่งรู้สึกผิดปกติ เพราะในห้องนอกจากมีเสียงผู้หญิงแล้ว ยังมีเสียงผู้ชายอีกด้วย แถมยังมีจังหวะที่บ้าระห่ำอีก
เขาเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ ก็เลยถีบไปที่ประตูด้วยความโกรธ และพบว่ามีคนสองคนเปลือยกายกอดกันอยู่ คนที่อยู่ข้างล่างก็คือแฟนสาวเขาจางเจวียน
จางเจวียนที่อยู่ข้างๆ ตกใจและถามว่า: “พี่หลิว......พี่......พี่รู้ได้ไงว่าเป็นบุหรี่ที่ฉันขายเป็นบุหรี่ปลอม......”
ขายอ้วนคนนี้พูดด้วยความรักใคร่ว่า: “เด็กโง่ ฉันสูบบุหรี่มาตั้งหลายปี บุหรี่จีนแท้กับบุหรี่จีนปลอมทำไมฉันจะแยกไม่ออก?”
จางเจวียนตกใจสุดขีดและพูดโพล่งออกมา: “พี่หลิว พี่รู้ว่าบุหรี่ที่ฉันขายเป็นบุหรี่ปลอม ทำไมถึงยังมาซื้อ? แถมซื้อทีละมากๆอีกด้วย?”
ชายอ้วนคนนี้เอามือไปจับที่ใต้คางของจางเจวียนและยิ้มและพูดว่า: “ฉันแค่อยากให้เธอมีเงินมากกว่านี้ สำหรับฉันแล้วเงินที่เอามาซื้อบุหรี่ปลอมนี้เป็นแต่เศษเงินของฉัน เพียงแค่เธอดีใจฉันก็ดีใจด้วยแล้ว”
สีหน้าของจางเจวียนปรากฏความเขินอาย และได้เข้าไปกอดขายอ้วนคนนี้ และพูดอย่างเขินอายว่า: “พี่หลิว พี่ดีกับฉันจริงๆ.....”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...