ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 968
เถียนจงมองไปทางเฉียนหงเย่น ถามว่า:"นี่มันเรื่องอะไรกัน?คุณคือผู้หญิงของเขาเหรอ?"
เฉียนหงเย่นร้องพูดว่า:"ไม่ใช่นะ ฉันไม่ใช่ ฉันถูกเขาข่มขืน!"
เถียนจงมองไปที่ผู้ดูแลและพูดอย่างเย็นชา:"ในเมื่อเธอไม่ยอมรับว่าเธอเป็นผู้หญิงของแก งั้นแกก็อย่ามายุ่งกับฉันอีก"
ในช่วงนี้ ผู้ดูแลที่ถูกเฉียนหงเย่นดูแลจนรู้สึกปลาบปลื้มใจแล้ว เขาไม่ได้เป็นอะไรมากไปกว่าชายแก่ในชนบท จะเคยมีประสบการณ์กับหญิงที่ขาวสวยแบบนี้จากเมืองที่ไหนกัน ดังนั้นเขาจึงเสพติดเฉียนหงเย่นมานานแล้ว
ตอนนี้เห็นคนกลุ่มนี้ต้องการพาเฉียนหงเย่นออกไป เขาไม่พอใจสุดๆ
เขาพูดอย่างเย็นชาว่า:"ข้าไม่สนหรอก วุ่นวายอะไรกัน ข้าจะบอกแกอีกครั้ง เธอเป็นผู้หญิงของข้า!"
เถียนจงพ่นลมอย่างเย็นชา:"นี่แกหาเรื่องตายเองนะ ดังนั้นฉันไม่ได้ให้โอกาสแก"
หลังจากพูดจบ เขาก็หยิบปืนพกสีดำออกมาจากเอวทันที เล็งปืนไปที่ผู้ดูแล และเหนี่ยวไกโดยไม่ลังเล
เสียงดังปัง ไฟพุ่งออกมาจากปากกระบอกปืน และกระสุนเจาะเข้าไปในหน้าผากของผู้ดูแลทันที
ผู้ดูแลที่ยังเย่อหยิ่งตอนนี้กลายเป็นศพในทันที
เฉียนหงเย่นกลัวมากจนเธอกรีดร้อง แต่ในสายตาของเหอเหลียนมีความตื่นเต้นเล็กน้อย เธอรู้สึกว่าเธอมีโอกาสที่จะอยู่รอด!
ดังนั้นเธอจึงรีบพูดกับเถียนจงว่า:"พี่ชาย พวกเราก็ถูกจับที่นี่เช่นกัน โปรดพาพวกเราออกไปด้วย!"
เมื่อได้ยินเช่นนี้ เฉียนหงเย่นก็รีบพูดว่า:"คุณอย่าพาเธอไปเด็ดขาด! เมื่อกี้เธอยังคิดจะฆ่าฉันอยู่!"
เถียนจงมองไปที่เฉียนหงเย่นและถามว่า:"ผู้หญิงคนนี้เป็นศัตรูของคุณหรือไม่?"
พวกเขาก็ไม่คิดดลยว่า เหอเหลียนที่เมื่อกี้ยังกระโดดโลดเต้นอยู่ ตอนนี้ได้จากพวกเขาแล้ว
แต่พวกเขาไม่มีหนทางใดๆ พวกเขาไม่กล้าที่จะแก้แค้นเถียนจงและเฉียนหงเย่น ดังนั้นพวกเขาจึงทำได้เพียงกอดศพร้องไห้
เถียนจงไม่สนใจครอบครัวที่อยู่ข้างหน้าเขามากนัก เขาหันหลังกลับและพูดกับลูกน้องที่อยู่รอบตัวเขา:"เครื่องบินยังรออยู่ที่สนามบิน ไปกันเถอะ!"
เฉียนหงเย่นที่ตกตะลึง ถูกผลักเข้าไปในรถทันที
เถียนจงก็ก้าวเข้าไปในรถของเขา เมื่อรถหันกลับมา เขาเปิดหน้าต่าง และชี้ปืนไปที่ครอบครัวของเหอเหลียน ตราบใดที่ครอบครัวของเธอเข้ามาข้างหน้า เขาจะฆ่าทันที
โชคดีที่ครอบครัวของเหอเหลียนกลัวจนไม่กล้าขยับแล้ว
ทันทีหลังจากนั้น ขบวนรถออกจากเหมืองถ่านดำบนภูเขา และมุ่งหน้าไปยังสนามบินท้องถิ่น!
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...