เฉียนหงเย่นกลัวมากจนเธอกลิ้งไปบนพื้นหลายครั้ง เพราะกลัวว่าตะขอเหล็กจะเกี่ยวหน้าของเธอจริงๆ
สิ่งนั้นดูน่ากลัวเกินไป เผลอๆบางทีอาจทำให้ตาหลุดได้!
แต่ขาของเฉียนหงเย่นได้รับบาดเจ็บ แม้ว่าเธอจะสามารถหลบเหอเหลียนได้ 2แรก แต่เหอเหลียนก็ไล่ตีเธออีก ตามสถานการณ์นี้ ไม่ช้าก็เร็วจะถูกเหอเหลียนทำร้ายจนเลือดไหล!
เฉียนหงเย่นกำลังจะวิ่งหนี แต่ทันใดนั้นก็มีอาการปวดที่ขาของเธอ และเธอก็ล้มลงกับพื้น
เมื่อเธอได้สติ เหอเหลียนรีบวิ่งเข้าไป และสะบัดตะขอขนาดใหญ่ที่ศีรษะของเธอโดยตรง
ในเวลานี้ เฉียนหงเย่นหนีไม่พ้น เธอหลับตาด้วยความสิ้นหวัง คิดว่าวันนี้เธอต้องตายแน่ๆ
แต่ ณ เวลานี้ จู่ๆก็มีรถยนต์ที่มีอำนาจเหนือโตโยต้าหลายคันก็ขับเข้ามา
ไฟรถที่ส่องกระทบใบหน้าของเหอเหลียนโดยตรง และกลุ่มคนก็กระโดดลงจากรถ หนึ่งในนั้นชี้ไปที่เหอเหลียนด้วยปืน:"บ้าอะไร? วางตะขอนั้นไปซะ!"
เหอเหลียนตกใจกับท่าทางนั้น!
เธอทำงานที่คาสิโนมาเก๊ามาหลายปีแล้ว เธอรู้ดี และรู้ในทันทีว่าคนประเภทไหนมีความแข็งแกร่งขนาดไหน
ถึงรปภ.และผู้ดูแลเหมืองถ่านหินจะน่ากลัวมาก แต่พวกเขาไม่มีปืน คนกลุ่มนี้ดูเหมือนจะมีกองหนุนที่ใหญ่กว่า!
เธอจึงสั่นสะท้านและโยนตะขอเกี่ยวเหล็กลงกับพื้น
ในเวลานี้ ผู้นำชายวัยกลางคนอ้วนที่มีใบหน้าเต็ม เดินไปตรงหน้าของเฉียนหงเย่น เปิดภาพถ่ายจากโทรศัพท์และมองไปที่เฉียนหงเย่น ถามว่า:"คุณคือเฉียนหงเย่น?"
เฉียนหงเย่นพยักหน้าด้วยความตื่นตระหนก:"ใช่ พวกคุณเป็นใคร?"
ชายวัยกลางคนพยักหน้าและพูดเบาๆ:"สวัสดีครับ คุณเฉียน ขอแนะนำตัว ผมมาจากตระกูลอู๋แห่งเมืองซูหาง ผมชื่อเถียนจง ผมมาที่นี่เพื่อพาคุณไปที่ซูหาง"
ชายคนนั้นพูดแล้วเก็บปืนพก พาเฉียนหงเย่นขึ้นรถ
ทันใดนั้น ผู้ชายคนหนึ่งในห้องเดินพูดด่าออกมา ด่าอย่างไม่สบอารมณ์ว่า:"พวกแกทำอะไร? ผู้หญิงของข้าด้วย พวกแกบอกจะเอาไปก็เอาไป? ปล่อยเธอซะ!"
เถียนจงขมวดคิ้วและถามว่า:"แกเป็นใคร?"
ชายผู้นี้เป็นผู้ดูแลเหมืองถ่านดำที่นี่ เมื่อเจ้านายไม่อยู่ เขาก็คือจักรพรรดิแห่งแผ่นดินที่นี่
ดังนั้นเขาจึงพูดอย่างเย่อหยิ่งว่า:"ฉันเป็นหัวหน้างานด้านความปลอดภัยที่นี่ พวกแกพาคนไปจากที่นี่ บอกคุณหลี่ของเรายับ? บอกใครนะ คุณหลี่ของเรามีอำนาจมากในที่นี่!"
เถียนจงพูดอย่างเย็นชา:"คุณหลี่ของแกไม่ได้โทรหาแกเหรอ? บอกว่าที่นี่ถูกนายน้อยของเราซื้อแล้ว?"
"ตลกหน่า!"ผู้ดูแลตะโกนอย่างเย็นชาว่า:"ถ้าคุณหลี่ขายที่นี่จริงๆ เขาจะบอกฉันอย่างแน่นอน ฉันว่าพวกแกมีเจตนาไม่ดี อยากมาแย่งผู้หญิงของข้าไป?"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...