ยิ่งไปกว่านั้น ครอบครัวของตนทำงานหนักตั้งแต่วันที่เข้ามา แต่เฉียนหงเย่นล่ะ? เธอสามารถเป็นนางบำเรอของผู้ดูแล เพียงเพราะเธอดูแลตัวได้ดีกว่าตัวเอง!
ดังนั้น เมื่อมองไปที่เฉียนหงเย่น เธอโกรธมาก กัดฟันและด่าว่า:"ผู้หญิงบางคนมันไร้ยางอายจริงๆ เพื่อประโยชน์เพียงเล็กน้อย ก็ไปนอนกับผู้ดูแล ไร้ยางอายจริงๆ!"
เมื่อเฉียนหงเย่นได้ยินเธอล้อเลียนตัวเอง ก็โกรธมากแน่นอน พูดด่าว่า:"เหอเหลียน เธอพูดจาระวังหน่อย มิฉะนั้นระวังพรุ่งนี้กูจะไม่ให้มึงกินข้าว!"
เมื่อเหอเหลียนได้ยินเช่นนี้ เธอก็โกรธทันที:"เฉียนหงเย่น เธอจะเหลิงทำไม?เธอก็แค่นอนกับผู้ดูแลเองไม่ใช่เหรอ? เธอคิดว่ามีเขาหนุนหลัง กูจะไม่กล้าทำอะไรมึงเหรอ? รอเขาเล่นมึงเบื่อแล้ว ถึงตอนนั้น มึงก็เหมือนกับกูไม่ใช่เหรอ?"
เฉียนหงเย่นโกรธมาก จนโพล่งออกมา:"เหอเหลียน ฉันว่าครอบครัวของเธอคงไม่อยากดีขึ้นแล้ว เชื่อไหมแค่ฉันพูดคำเดียว พรุ่งนี้จะทำให้เวลาทำงานในแต่ละวันของพวกเธอเพิ่มจาก 16 ชั่วโมงเป็น 20 ชั่วโมง? ให้ครอบครัวของเธอหมดแรงตาย!"
เมื่อเหอเหลียนได้ยินเช่นนี้ เธอก็โกรธมาก:"เฉียนหงเย่นมึงแม่งมีจิตสำนึกรึเปล่า? ทั้งครอบครัวกูมันเป็นเพราะมึง ถึงกลายเป็นแบบนี้! มึงไม่เพียงแต่ไม่รู้สึกผิด ยังมาพูดแบบนี้กับกูอีก! มึงมันไม่ใช่คน!"
เฉียนหงเย่นพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา:"อย่ามาพูดไร้สาระกับฉันที่นี่ เธอตกลงร่วมมือกับฉันเพราะเรื่องเงิน งั้นถ้าเธออยากได้เงินจำนวนนี้ ก็ต้องแบกรับความเสี่ยงอยู่เบื้องหลัง! ทำไมถึงไดเมาโทษฉันล่ะ?"
เหอเหลียนกัดฟัน:"ไม่โทษเธอแล้วจะโทษใคร ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ ตอนนี้ทั้งครอบครัวของฉันกำลังกินเล่นในเมืองจินหลิงอยู่เลย! จะมาทนทุกข์แบบนี้ได้อย่างไร?"
เฉียนหงเย่นพูดอย่างดูถูก:"นี่เป็นการพิสูจน์ว่าเธอไม่มีชีวิตที่มีความสุข! เธอถูกกำหนดให้อยู่ในเหมืองถ่านหินขนาดเล็กนี้ตลอดชีวิต! ไม่เธอก็จะเหนื่อยตายที่นี่ หรือไม่ก็เหมืองถ่านหินขนาดเล็กจะถล่มเธอตายอยู่ข้างใน พูดสั้นๆเธอจะไม่สามารถยืนหยัดอยู่ในชีวิตของเธอได้อีก!"
เมื่อเหอเหลียนได้ยินเช่นนี้ นางก็โกรธจัด!
เฉียนหงเย่นตกตะลึง เธอรู้ดีอยู่ในใจว่า ทุกอย่างในเหมืองถ่านขนาดเล็กนี้สกปรกมาก ตะขอเหล็กมีสนิมและขี้เถ้าถ่านติดอยู่ ไม่รู้ว่าแบคทีเรียกี่ตัว ดีไม่ดีบางทีอาจจะติดเชื้อ!
ยิ่งกว่านั้น เหอเหลียนที่อยู่ตรงหน้าเธอเสียสติไปแล้ว และเธอก็ค่อนข้างจะเป็นภัยต่อตัวเธอเอง!
ดังนั้นเธอจึงรีบตะโกน:"เหอเหลียน เธอกล้าทำฉัน เธออยากตายรึไง?"
เหอเหลียนตาแดงแล้วในเวลานี้ และกัดฟันพูดว่า:"มึงทำให้กูตกมาถึงจุดนี้ ให้กูอยู่ในความมืดตลอดชีวิต งั้นกูตายไปพร้อมกับมึงดีกว่า!"
หลังจากนั้น เธอก็ดึงขอเกี่ยวเหล็กออกจากน่องอย่างแรง แล้วก็กำลังจะไปเกี่ยวที่หน้าหล่อน!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...