ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 965
ในช่วงเวลาที่ผ่านมา เฉียนหงเย่นอาจพูดได้ว่าหนึ่งวันยาวนานราวกับหนึ่งปี
เธอเป็นลูกสะใภ้ของลูกคนโตตระกูลเซียว ดังนั้นจึงไม่เคยลำบาก หรือทุกข์ทรมานใดๆเลย ในทางกลับกัน ชีวิตของเฉียนหงเย่นก็ดีมาก ในช่วงหลายปีที่ตระกูลเซียวดี
ดังนั้นเฉียนหงเย่นจึงไม่กล้าพูดว่ามีเสื้อผ้าและอาหารชั้นดีมาทั้งชีวิต แต่มันก็เป็นชีวิตที่ดีมาตลอด ตอนนี้เธอถูกส่งมาที่เหมืองถ่ายดำขุดถ่านหินทั้งวันทั้งคืน ชีวิตแบบนี้เจ็บปวดยิ่งกว่านรก
แต่ว่าเฉียนหงเย่นก็ถือว่าเป็นคนที่มีชีวิตที่สะดวกสบายที่สุด ในหมู่คนกลุ่มเดียวกันที่เย่เฉินส่งไปที่เหมืองถ่านดำ
ชายเหล่านั้นถูกทรมานทีละคนจนไม่เหมือนคนแล้ว พวกเขาต้องทำงานสิบห้าหรือสิบหกชั่วโมงในเหมืองถ่านดำทุกวัน และหิวโหยและผอมแห้งเพราะไม่สามารถรับประทานอาหารหรือสวมเสื้อให้อบอุ่นได้
ชีวิตของไอ้โกงเหอเหลียนก็ไม่ค่อยดี เพราะเธอน่าเกลียด และหัวหน้างานไม่ชอบ ดังนั้นกิจวัตรประจำวันและการทำงานของเธอจึงไม่ต่างจากผู้ชายเหล่านั้น
เหตุผลที่เฉียนหงเย่นดีขึ้นเล็กน้อย ก็เพราะว่าเธอเองก็ถือว่าเป็นคุณนาย หน้าตาดี และดูแลตัวเองเป็นอย่างดี แม้ว่าจะอายุมากเล็กน้อย แต่เธอก็มีเสน่ห์ ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ในสายตาของผู้ดูแล
เป็นผลให้เฉียนหงเย่นกลายเป็นนางสนมของผู้ดูแลเหมืองถ่านดำ ทุกคืนต้องพยายามอย่างเต็มที่เพื่อรับใช้ผู้ดูแลที่สกปรก ซึ่งทำให้ชีวิตของเธอง่ายขึ้น
อย่างน้อยเธอก็ไม่ต้องทำงานหนัก และสามารถใช้เวลาพักผ่อนได้มากขึ้น ที่สำคัญ เธอกินได้ดีกว่าคนอื่น
แต่ถึงอย่างนั้น ชีวิตแบบนี้ก็ยังคงทรมานอย่างมากสำหรับเฉียนหงเย่น
แม้ว่าผู้ดูแลจะมีสถานะสูงสุดและมีสิทธิที่จะพูดในเหมืองถ่านดำ แต่เอาที่จริง เขาก็เป็นแค่ตาแก่ในชนบท เลอะเทอะมาก และไม่ใส่ใจกับสุขอนามัยส่วนตัว บางครั้งอาบน้ำสองสัปดาห์ต่อครั้ง
ผิวที่เคยบอบบางของตน ค่อยๆหยาบกร้าน ในสภาพแวดล้อมที่เต็มไปด้วยฝุ่นและถ่านหิน
ชีวิตแบบนี้ มันก็เหมือนกับตกนรก และไม่รู้ว่าในชีวิตของตนยังมีโอกาสออกไปจากที่แห่งนี้อีกไหม
เฉียนหงเย่นถืออ่าง มุ่งหน้าไปที่ห้องต้มน้ำ ไปเห็นทั้งครอบครัวเหอเหลียนหน้าดำพอดี อยู่ข้างกองถ่านหิน กำลังยกถ่านหินเข้าไปในกองถ่านหินทีละตะกร้า
สายตาที่เหอเหลียนมองเธอ เต็มไปด้วยความเกลียดชังและความอิจฉา
ในความเห็นของเธอ ถ้าไม่ใช่เพราะผู้หญิงเชี่ยอย่างเฉียนหงเย่นของที่ดึงตัวเองมาวางแผนให้หม่าหลัน ตนคงไม่ตกอยู่ในสถานที่แบบนี้
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...