ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 978
ก่อนหน้านี้ ทั้งสองคนเป็นเหมือนพ่อของพวกเขาเซียวฉางเฉียน พวกเขาทั้งสองเกลียดเธอ แม่ที่เห็นแก่ตัวที่หนีไปพร้อมเงิน ชีวิตที่ยากลำบากในช่วงเวลานี้ พวกเขามักจะด่าเธอ
แต่ว่าจนกระทั่งวันนี้ถึงรู้ว่า แม่มีชีวิตที่ลำบากกว่าพวกเขา และมันยากลำบากกว่านั้นมาก
อย่างมากที่สุด ทั้งสี่คนแค่ได้รับความทุกข์ทรมานในศูนย์กักกัน ในขณะที่เฉียนหงเย่นถูกทรมานอย่างกว้างขวางในเหมืองถ่านหินดำ
นายหญิงใหญ่เซียวที่ด้านข้าง สีหน้าดูแย่มาก
เธอไม่เห็นอกเห็นใจกับประสบการณ์ของเฉียนหงเย่น แต่เห็นใจกับเงินที่เย่เฉินเอาไป!
เมื่อมาถึงจุดนี้ นายหญิงเดินไปทางเซียวฉางเฉียนด้วยความโกรธ และตบหน้าเขาด้วยการตบหน้าในขณะที่เขาไม่ได้เตรียมตัวไว้
เสียงปังเพี้ยะ ตบจนเซียวฉางเฉียนตกตะลึง
เขามองไปที่แม่ของเขา อุทานและถามว่า:"แม่ แม่ตบผมทำไม?"
นายหญิงใหญ่เซียวด่าอย่างโกรธเคือง:"ฉันตบนายเพราะนายมันไอ้สารเลวไม่รักดี! ฉันบอกนายไปนานแล้ว เอาเงินมาให้แม่ เอาเงินมาให้แม่! นายกลับขี้งกกับฉัน เงินแค่นั้น ยังไงก็ไม่ยอมปล่อยมือ สุดท้ายล่ะ?ตระกูลเซียวจบลงแล้ว เงินนายก็หายไปแล้วไม่ใช่เหรอ?"
เมื่อเซียวชางเฉียนได้ยินเช่นนี้ เขาก็ก้มหน้าด้วยความอับอายทันที
ถ้ารู้ว่าเย่เฉินจะเอาเงินฉันไปจนหมด ก็อาจจะให้เงินกับแม่แล้ว อย่างน้อยที่สุด ก็สามารถแก้ปัญหาของบริษัทเซียวซื่อได้
แต่ในตอนนั้น ตนไม่อยากจมอยู่กับบริษัทเซียวซื่อ ดังนั้นจึงเริ่มคิดอย่างรอบคอบ
เซียวไห่หลงพูดอย่างโกรธเคือง:"ถ้าใครให้ปืนฉัน ฉันจะไปฆ่าไอ้สารเลวในคืนนี้!"
อู๋ตงไห่พอใจกับท่าทางของครอบครัวนี้มาก สิ่งที่เขาต้องการคือหัวใจที่จะฆ่าเย่เฉินโดยไม่สนใจอะไร
ดังนั้นเขาจึงยิ้มเล็กน้อยและพูดว่า:"ผมจะบอกพวกคุณว่า ผมและเย่เฉินมีความเกลียดชังอย่างสุดซึ้ง ผมรอไม่ไหวที่จะฆ่าเขาเอง ศัตรูของศัตรูคือเพื่อน นั่นเป็นเหตุผลที่ผมเรียกครอบครัวของคุณที่นี่ ถ้าพวกคุณต้องการแก้แค้นด้วย ถ้าอย่างนั้นมาร่วมมือกันได้"
นายหญิงใหญ่เซียวโพล่งออกมาว่า:"คุณอู๋ คุณสั่งมาได้เลย! จะให้เราทำอะไร?"
อู๋ตงไห่พูดอย่างเฉยเมย:"ชีวิตของเย่เฉิน ผมจะเอาเอง สำหรับพวกคุณ ผมจะส่งคุณกลับไปเมืองจิน หลิงเพื่อช่วยคุณแก้ปัญหาอื่นๆที่พวกคุณกำลังเผชิญอยู่ จากนี้ไปเป้าหมายของพวกคุณจะเป็นหนึ่งเดียว คือหาทุกวิธี รังเกียจเย่เฉิน ให้บ้านเขาตื่นตูม หันเหความสนใจของเขา! ก่อนที่จะฆ่าเขา ผมจะทำให้สนามหลังบ้านของเขาลุกเป็นไฟ!"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...