ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 977
ช่วงเวลานี้ เซียวฉางเฉียนเกลียกเฉียนหงเย่นเข้ากระดูก!
เพราะยังไงแล้วสำหรับผู้ชาย ไม่มีเรื่องอะไรที่เจ็บไปกว่า ผู้หญิงที่ตนรักหักหลังตนแล้ว
เมื่อเฉียนหงเย่นหายตัวไป เซียวฉางเฉียนก็ถูกเย่เเฉินพาจังหวะไป สับสนมากจนคิดว่าเฉียนหงเย่นหนีไปกับไอ้แมงดาจริงๆ
นอกจากนี้ ตอนนั้นเงินทั้งหมดในครอบครัวอยู่กับเขา ดังนั้นเขาจึงโกรธเฉียนหงเย่นมากยิ่งขึ้น
ผ่านวันและคืนมากมาย ทุกครั้งที่เขาคิดถึงเฉียนหงเย่น เขาอยากจับเธอและทุบตีเธอให้ตาย!
แต่เขาก็รู้ด้วยว่า ตั้งแต่เฉียนหงเย่นหนีไปพร้อมกับเงิน จะไม่สามารถพบเธอได้อีกในชีวิตนี้ และอาจเป็นไปได้ว่าเธอเอาเงินและหนีไปต่างประเทศ
แต่เขาไม่เคยคิดเลยว่า วันนี้เขาจะได้พบกับเฉียนหงเย่นที่เขาเกลียดชังอย่างสุดซึ้งในคฤหาสน์ของตระกูลอู๋ในซูหาง!
ดังนั้นเขาจึงรีบเข้าไปหาเฉียนหงเย่นแทบไม่คิดเลย ยื่นมือออกมาแล้วตบหน้าเธออย่างรุนแรง ตบจนเฉียนหงเย่นล้มลงกับพื้น
หลังจากตบเสร็จ เซียวฉางเฉียนชี้ไปที่เธออย่างโกรธจัดและพูดว่า:"ได้ นังผู้หญิงเลว ยังกล้ากลับมาอีก! มึงเอาเงินของกูที่ไหนแล้วกันแน่ มึงรู้ไหมว่าเป็นเพราะมึง พวกเราทั้งครอบครัวมันช่างน่าสังเวชเหลือเกิน!"
เฉียนหงเย่นถูกตบจนมึน เธอไม่คิดว่าสามีของเธอเซียวฉางเฉียน ที่เธอคิดถึงทั้งวันทั้งคืน จะตบตัวเองอย่างรุนแรงเมื่อพบกัน
ขาของเธอยังเป๋อยู่เล็กน้อย เธอทำได้เพียงดิ้นรน พยายามคลานแล้วโพล่งตะโกนว่า:"เซียวฉางเฉียน แกตบฉันทำไม?!"
"ตบเธอทำไม?"เซียวฉางเฉียนกัดฟันและด่าว่า"ฉันไม่เพียงแต่จะตบเธอ ฉันจะฆ่าเธอ! เธอกล้าเอาเงินของฉันไปเลี้ยงไอ้แมงดา ไม่เหลือให้ฉันสักนิด เธอช่างโหดร้ายเหลือเกิน!"
เซียวฉางเฉียนรู้สึกเวียนหัวเมื่อได้ยินเรื่องนี้!
เขาไม่เคยคิดฝันว่า ที่แท้ภรรยาไม่ได้เอาเงินไปใช้ชีวิตกับไอ้แมงดา ภรรยาของเขาต้องทนทุกข์ทรมานมาก!
ทันใดนั้นเขาไม่เพียงแต่รู้สึกผิดต่อภรรยาของเขาและเป็นห่วงเท่านั้น แต่เขายังเกลียดเย่เฉินจนตายด้วย
ปรากฎว่าผู้ร้ายที่เอาเงินออมทั้งหมดไปและส่งภรรยาของเขาไปทำงานในเหมืองถ่านหินเล็กๆ กลายเป็นเย่เฉิน!
ในเวลานี้ความเกลียดชังใหม่และความเกลียดชังเก่าทำให้เขาโกรธมาก
เซียวไห่หลงและเซียวเวยเวยที่อยู่ข้างก็รู้สึกเกลียดชังเช่นกัน
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...