ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 980
อู๋ตงไห่เชื่อในฮวงจุ้ย โชคลาภ และสนามแม่เหล็ก
เขาเชื่อมั่นว่าหากบุคคลใดมีโชคด้านฮวงจุ้ยและอารมณ์ดีทุกอย่างจะราบรื่น
แต่ถ้าอารมณ์ของบุคคลได้รับผลกระทบ และหงุดหงิดมากตั้งแต่เช้าจรดค่ำทุกวัน เขาก็ไม่สามารถจดจ่อกับสิ่งใดและหมดความสนใจในทุกสิ่งได้ ไม่ว่าไวน์จะดีแค่ไหนเขาก็สูญเสียรสชาติ อาหารที่อร่อยจะรู้สึกไม่อร่อยในปากของเขา
เมื่อเวลาผ่านไป เขาจะได้รับผลกระทบจากสนามแม่เหล็กของอารมณ์ด้านลบนี้ ซึ่งจะส่งผลต่อโชคลาภฮวงจุ้ยของทั้งหมด และยังส่งผลต่อสุขภาพร่างกายของเขาอีกด้วย
ในฮวงจุ้ย ทุกสิ่งที่ทำให้คนหงุดหงิดเรียกว่าพิฆาต
ถ้าเสียงดังเกินไป ก็คือเสียงพิฆาต แสงจ้าเกินไปก็คือแสงพิฆาต และอารมณ์หงุดหงิดก็คือจิตใจพิฆาต
ชี่พิฆาตที่ชั่วร้ายเหล่านี้ไม่มีสี ไร้รส มองไม่เห็น ล่องหน ไร้ร่องรอย และยากที่จะแก้ไข
หากส่งครอบครัวเซียว ไปใกล้ๆเย่เฉิน มันจะเทียบเท่ากับการมอบชี่พิฆาตเหล่านี้ให้เขา และมันจะทำให้เย่เฉินต้องทนทุกข์ทรมานทุกวันอย่างแน่นอน!
เมื่อคิดเช่นนี้ อู๋ตงไห่ก็พูดด้วยสีหน้ายินดีว่า:"ถ้าเป็นอย่างนั้น ผมสามารถช่วยคุณซื้อคฤหาสน์ชั้นหนึ่งของTomson Rivieraได้ และให้ครอบครัวของคุณอาศัยอยู่ข้างๆ เย่เฉิน"
นายหญิงใหญ่เซียวได้ยินแบบนี้ ดีใจจนตัวสั่น
จะว่าไป ทำไมเขาถึงเลิกกับลูกชายคนที่สองและครอบครัวของเขา และทำไมเขาถึงถูกส่งตัวไปที่สถานกักขังเป็นเวลาหลายวัน?
ในการวิเคราะห์ขั้นสุดท้าย ผู้ร้ายคือคฤหาสน์Tomson Riviera
ด้วยวิธีนี้ Tomson Riviera ก็คือของตน!
ดังนั้นเธอจึงตื่นเต้นอย่างมากและพูดกับอู๋ตงไห่ว่า:"คุณอู๋ ขอบอกเลยนะว่า ครอบครัวของเย่เฉินอาศัยอยู่ที่หมายเลข A05 ของ Tomson Riviera ฉันเคยไปที่นั่นและรู้จักแผนผังที่นั่น ข้างๆ A05 คือ A04 และ A06 ถ้าเราสามารถอยู่ใน A04 หรือ A06 ได้ เย่เฉินจะทรมานเลยเชียว!"
นายหญิงใหญ่เซียวเป็นคนฉลาดมาก และเธอก็เก่งเรื่องการเจ้าคิดเจ้าแค้นมาตลอดชีวิต
อันที่จริง มีแนว B อยู่ด้านหลังคฤหาสน์แนวA แต่แนวA เป็นยูนิตที่ใหญ่ที่สุดของ Tomson Riviera ดังนั้นเธอจึงเสนอ A04 หรือ A06 ให้กับอู๋ตงไห่
ด้วยวิธีนี้ ตนจะอาศัยอยู่ในวิลล่าสุดหรูระดับเดียวกันกับครอบครัวของเย่เฉิน เยี่ยมยอดไปเลยใช่ไหมล่ะ!
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...