ฟ้ายังไม่มืด เซียวฉางเฉียนและเฉียนหงเย่นก็เริ่มระเลงในห้องรับแขกพวกเขา
ช่วงนี้เซียวฉางเฉียนเครียดมาก ห่างจากภรรยาตั้งนาน เลยใจร้อนเป็นพิเศษ
เฉียนหงเย่นรักสามีของเธอมากแน่นอน เธอคิดว่าชีวิตนี้จะไม่ได้เห็นเขาอีก แต่เธอไม่คิดเลยว่าจะมีโอกาสกลับไปสวมกอดเขาในตอนนี้ ดังนั้นเธอจึงต้อนรับสามีของเธอด้วยความปิติยินดี
แต่นี่ควรจะเป็นฉากที่กลมกลืนกันมาก แต่หัวใจของเฉียนหงเย่นก็รู้สึกเสียใจมาก
เหตุผลที่เธอรู้สึกผิดหวังก็เพราะว่าเธอรู้สึกว่าความสามารถของสามีของเธอดูแย่กว่าความสามารถของผู้ดูแลสกปรกมาก...
นี่มันน่าสลดใจจริงๆ
คนหนึ่งคือคนที่คุณรัก และอีกคนคือคนที่คุณเกลียด แต่ถ้าคุณทิ้งสิ่งเหล่านี้และเพียงแค่พูดถึงเรื่องนั้น คนที่คุณรักรวมกันสองร่างยังไม่เท่าคนที่คุณเกลียด
เพราะยังไงอีกฝ่ายก็มาจากงานหยาบ แม้ว่าเขาจะอายุไม่น้อยแล้ว แต่สมรรถภาพทางกายของเขาพูดไม่ได้จริงๆ เขาแข็งแกร่งและทรงพลัง
เมื่อมองดูเซียวฉางเฉียนอีกครั้ง เขาอ้วนอยู่แล้วเล็กน้อย และไม่เคยออกกำลังกายเลย หลังจากอยู่ในคุกได้สองสามวัน เขายังผอมลงเล็กน้อย
ดังนั้นหากเปรียบเทียบกับผู้ดูแลคนนั้นจริงๆ เซียวฉางเฉียนสามารถสำเร็จอย่างมากก็แค่เศษหนึ่งส่วนสิบของอีกฝ่าย
สิ่งนี้ทำให้เฉียนหงเย่น รู้สึกว่ามันห่างกันมาก
มันควรจะมีความสุข แต่ตอนนี้รู้สึกเป็นแค่ความรู้สึกล้ำค่าในชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้น
แต่เธอทำได้เพียงถอนหายใจ เพราะยังไงตีให้ตาย เธอไม่อยากกลับไปยังที่มืดมิดมองไม่เห็นเดือนเห็นตะวันนั้นอีก ยิ่งไม่ยอมกลับไปในห้องอิฐที่ทั้งสกปรกทั้งเหม็น
ในตอนเย็น คนใช้ของตระกูลอู๋ เชิญพวกเขาไปทานอาหารที่ห้องอาหารของแขก
"โอเค!"นายหญิงใหญ่เซียวพยักหน้าด้วยความพึงพอใจและเยาะเย้ย:"พวกเขาคิดว่าเราจบแล้วไม่ใช่เหรอ? ฉันอดใจรอไม่ไหวที่จะดูจริงๆ พวกเขาจะทำหน้ายังไงเมื่อรู้ว่าเราย้ายไปอยู่ห้องข้างๆ!"
เซียวฉางเฉียนกัดฟันและพูดว่า:"ไอ้หม่าหลันและเย่เฉินที่รวมกันทำภรรยาของฉัน และทำให้ภรรยาของฉันต้องทนทุกข์ทรมานมาก ฉันต้องชำระบัญชีกับพวกเขา!"
เฉียนหงเย่นรีบพูดว่า:"นายจะบ้าเหรอ? อย่าบอกพวกเขาเกี่ยวกับเรื่องนี้"
"ทำไม?"เซียวฉางเฉียนอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว
เฉียนหงเย่นพูดทันทีว่า:"ตอนนั้นฉันตั้งฉากกับเหอเหลียนเพื่อทำหม่าหลัน สุดท้ายทำไม่สำเร็จ กลับโดนเย่เฉินทำกลับแทน ดังนั้นถ้านับแบบนี้ ฉันกับเหอเหลียนทำผิดกฎหมายก่อน ถ้าเรื่องนี้หลุดออกไป ตำรวจเข้าแทรก ต้องจับฉันแน่นอน ไม่ใช่จับพวกเขา!"
เมื่อพูดเช่นนั้น เฉียนหงเย่นก็นึกถึงสภาพที่เหอเหลียนถูกยิงเสียชีวิตเมื่อคืนนี้ และพูดอย่างประหม่าว่า:"เมื่อคืนเหอเหลียนจะทุบฉัน แต่ถูกตระกูลอู๋ยิงเสียชีวิต ตอนนี้ครอบครัวของเธอยังคงอยู่ในเหมืองถ่านหินดำนั้น ถ้าเรื่องมันหลุดออกไป ตำรวจจะพาครอบครัวเหอเหลียนออกไป พวกเขาจะหาทางล้างแค้นฉันแน่นอน!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...