ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 984
เซียวฉางเฉียนขมวดคิ้วและพูดว่า:"แล้วจะให้ไอ้แซ่หม่าและนามสกุลเย่ผ่านไปแบบนี้เหรอ?"
เฉียนหงเย่นพูดว่า:"ฉันสามารถสร้างปัญหาให้กับพวกเขาในที่อื่นได้ นอกจากนี้ ตระกูลอู๋กำลังวางแผนที่จะฆ่าพวกเขาเบื้องหลัง ต้องแก้แค้นแน่ แต่เรื่องนั้นไม่ควรถูกพูดถึงอีก"
ที่จริงแล้ว เฉียนหงเย่นยังคงมีความกังวลอยู่ในใจ ถ้าพูดถึงเหมืองถ่านดำ แล้วดึงเรื่องนั้นของตนกับผู้ดูแล เธอจะตั้งหลักในตระกูลเซียวได้อย่างไร?
เซียวฉางเฉียนได้ยินสิ่งที่เธอพูดก็มีเหตุผล พยักหน้าเบา ๆ และพูดว่า:"เอาล่ะ เรื่องนี้ทุกคนจะต้องแสร้งทำเป็นไม่รู้"
……
วันรุ่งขึ้น ตระกูลเซียวทั้งห้าคนกลับมาที่เมืองจินหลิง ในรถของตระกูลอู๋
ระหว่างทางกลับ ตระกูลอู๋ไม่ได้จัดเครื่องบินส่วนตัวเพื่อส่งพวกเขา พวกเขาไม่ได้จัด Rolls-Royce ด้วยซ้ำ แต่พวกเขาส่ง Buick GL8 โดยตรงแทน
นายหญิงใหญ่เซียวไม่พอใจอย่างยิ่งกับ Buick GL8 คันนี้
ตอนพวกเขามา โรลส์-รอยซ์ก็ไปที่สนามบิน เครื่องบินส่วนตัวไปซูหางจากนั้นโรลส์-รอยซ์ก็ไปที่คฤหาสน์ตระกูลอู๋
ท่าทางและความเอิกเกริกนั้นน่าประทับใจและน่าเพลิดเพลินจริงๆ
ตอนนี้ล่ะ กลับเอารถกระจอกๆที่มูลค่าสองหรือสามแสนหยวนมาให้ และไล่สมาชิกครอบครัวทั้งห้าคนออกไป
ความรู้สึกในการนั่งรถคันนี้แตกต่างจากของโรลส์รอยซ์อย่างมาก
แต่เนื่องจากคนขับรถของตระกูลอู๋กำลังขับรถอยู่ในรถ เธอจึงไม่กล้าพูดอะไร
ใช้เวลาประมาณสี่หรือห้าชั่วโมงในการขับรถจากซูหางไปยังเมืองจินหลิง ดังนั้นเมื่อพวกเขามาถึงเมืองจินหลิง ก็เลยเที่ยงวันแล้ว
ดังนั้นนายหญิงใหญ่เซียวจึงเดินตรงกลาง หลานชายเซียวไห่หลงและหลานสาวเซียวเวยเวยพยุงซ้ายและขวา และเซียวฉางเฉียนและเฉียนหงเย่นก็จับมือกันด้วยความรัก
นายหญิงเซียวรู้สึกว่า ตนในตอนนี้ เป็นเหมือนซูสีไทเฮา เดินอยู่ในพื้นที่คฤหาสน์ที่หรูหราเป็นพิเศษ มันช่างสง่างามและเต็มไปด้วยความทะเยอทะยานจริงๆ
ด้วยความตื่นเต้น เธออดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ:"คงจะดีถ้าฉันได้เจอหม่าหลัน! ฉันอยากจะทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจ!"
เซียวเวยเวยยิ้มและพูดว่า:"คุณย่า อย่าลืมสิ ขาของนางถูกคุณเตะหักแล้ว ฉันคิดว่าเธอกำลังร้องไห้อยู่บนเตียงที่บ้านตอนนี้!"
ทุกคนหัวเราะ
เซียวไห่หลงก็ชี้ไปที่พุ่มไม้สีเขียวข้างถนนข้างหน้า มีผู้หญิงคนหนึ่งที่มีไม้ค้ำยันมือเดียวแล้วโพล่งออกมา:"เห้ยแม่ง นั่นมันหม่าหลันไม่ใช่เหรอ"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...