อู๋ตงไห่รู้ว่าครอบครัวเซียวมีชีวิตที่ยากจนมาก แต่เขาไม่รู้ว่าครอบครัวเซียว มีชีวิตที่เลวร้ายเช่นนี้
ที่ตนนั้นใจดีให้ที่อยู่อาศัยแก่พวกเขา เพื่อเป็นการให้พวกศัตรูอยู่ภายใต้สายตาของเย่เฉินตลอดเวลาเท่านั้น
แต่สิ่งที่พวกเขาไม่คาดคิดก็คือพวกเขาย้ายเข้ามา และอย่างแรกเลยคือการขายเครื่องใช้ในครัวเรือนในคฤหาสน์
เขาคำรามอย่างโกรธจัด:"ตระกูลนี้มันขยะแขยงจริงๆ ไม่ได้เรื่อง!"
ผู้ช่วยยังรู้สึกว่าคนกลุ่มนี้ต่ำเกินไปที่จะทำสิ่งต่าง ๆ เขาจึงถามว่า:"ประธานอู๋ คุณต้องการไล่พวกเขาออกไปตอนนี้หรือไม่? ถ้าคุณไม่ไล่พวกเขาอีก ช่วงนี้พวกเขาคงจะต้องขายคฤหาสน์หมดเกลี้ยงแน่!"
อู๋ตงไห่ถอนหายใจ เขาดูถูกครอบครัวนี้จริงๆ แต่ให้อาศัยอยู่ข้างบ้านของเย่เฉินแล้ว ถ้าเขาไล่พวกเขาออกไปตอนนี้ มันแสดงถึงการยอมเย่เฉินไม่ใช่เหรอ?
ดังนั้นเขาจึงโบกมือและพูดว่า:"อย่าเพิ่ง รอดูก่อน"
ผู้ช่วยพยักหน้า:"ถ้าอย่างนั้นผมจะให้ผู้คนติดตามพวกเขาต่อไป"
ในขณะนี้ ตระกูลเซียวไม่รู้ว่าการกระทำทั้งหมดของพวกเขาอยู่ภายใต้จมูกของอู๋ตงไห่
หลังจากที่เซียวไห่หลงโพสต์ทีวีเครื่องนี้บนเว็บไซต์มือสอง ก็มีคนติดต่อเขาทันที
เพราะราคาที่เขาขายนั้นถูกจริงๆ ของใหม่ และขายเพียง 60,000 ซึ่งเท่ากับส่วนลด 40%
หลังจากที่อีกฝ่ายหนึ่งถามข้อมูลบางอย่าง เขาก็ถ่ายรูปสินค้าของเขาบนเว็บไซต์มือสองทันทีและบอกว่าเขาจะไปรับสินค้า
เซียวไห่หลงยินดีอย่างยิ่งที่จะรายงานที่อยู่ให้อีกฝ่ายทราบทันที และขับรถไปที่ร้านสะดวกซื้อ
ในเวลานี้ ตระกูลเซียวหิวมาก และพวกเขารอให้ทีวีขายออกไปและออกไปกินข้าวเต็มอิ่มพร้อมกับเงินที่ได้จากการขายทีวี
"ถุ้ย!"หม่าหลันส่งเสียงดูถูกเหยียดหยาม:"เป็นการโม้ที่ฝืนจริงๆ ฉันจะไม่รู้สถานการณ์ของครอบครัวพวกเธอเหรอ? บนิษัทเซียวซื่อล้มละลาย และภรรยาของนายบริจาคเงินทั้งหมดให้กับProject Hope พวกแกยังมีเงินเหรอ? ถ้ารวยจริง ก่อนหน้านี้จะไม่จนขนาดมาหาพวกเราเพื่อหาที่หลบภัย"
เมื่อเมื่อเซียวฉางเฉียน ได้ยินหม่าหลันพูดว่าภรรยาของเขาได้บริจาคเงินให้กับ Project Hopeเขาก็โกรธมาก เขารู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้นแน่นอน
ดังนั้นเขาจึงกัดฟันและมองมาที่หม่าหลัน:"ฉันเตือนก่อนให้พูดจาระวัง ฉันจะชำระบัญชีกับเธอไม่ช้าก็เร็วนี้!"
"มาสิ!"หม่าหลันพูดอย่างเหยียดหยาม:"ถ้านายเก่งก็คิดตอนนี้สิ บังเอิญว่าลูกเขยของฉันอยู่ที่บ้าน นายสองคนคุยกันหน่อยไหม?"
เมื่อได้ยินเช่นนี้ เซียวฉางเฉียนก็อ่อนลงทันที เขาไม่กล้าตะโกนใส่เย่เฉิน ดังนั้นเขาจึงกัดฟันด่าว่า:"รอก่อนเถอะ ต่อไปเธอเจอดีแน่"
พูดจบ เรียกเซียวไห่หลงบอกว่า:"ไห่หลง เร็วๆ รีบส่งทีวีไป"
ก่อนเฉียนหงเย่นไปได้กลอกตาใส่หม่าหลัน แม้จะแค้นมาก แต่ก็ไม่พูดอะไร

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...