ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 994
หลังจากที่ช่วยคนอื่นวางทีวีไว้ในรถ ในที่สุดก็ได้รับเงิน 60,000 หยวนจากการขายทีวี
เซียวไห่หลงพูดอย่างตื่นเต้น:"ครอบครัวของเราต้องทานอาหารดีๆ! แล้วหม้อไฟทะเลเป็นไง?"
เซียวฉางเฉียนรีบพูดว่า:"ใช่! ฉันอยากกินหอยเป๋าฮื้อสักสองสามตัวเพื่อความสะใจ!"
นานหญิงใหญ่เซียวกล่าวในเวลานี้:"ไห่หลง โอนเงินที่ขายทีวี ให้ฉันทาง WeChat ก่อน"
เมื่อเซียวไห่หลงได้ยินสิ่งนี้ เขาก็รีบพูดว่า:"คุณย่า เงินนี้ไว้ที่ผม ไม่ต้องกังวล"
นายหญิงใหญ่เซียวผ่านอะไรมามากมาย แต่ตอนนี้เธอมีความคิดเดียว นั่นคือ เงินทั้งหมดจะต้องอยู่ในที่ของเธอเอง มิฉะนั้น เธอจะไม่รู้สึกปลอดภัยเลย
ดังนั้นเธอจึงตะโกนใส่เซียวไห่หลง:"ที่บ้านเรานายเป็นคนพูดได้เมื่อไหร่กัน?ใครเป็นคนหาคฤหาสน์Tomson Rivieraได้ นายลืมไปแล้วเหรอ?"
เมื่อเซียวไห่หลงได้ยินแบบนี้ สีหน้าของเขาก็ดูแย่เล็กน้อย
เซียวฉางเฉียนรู้ดีอยู่ในใจว่าถึงเวลาแล้วที่นายหญิงใหญ่จะต้องกลับมาเป็นเจ้าบ้านอีกครั้ง และไม่มีใครไม่เชื่อฟัง
ดังนั้นเขาจึงตะโกนใส่เซียวไห่หลง:"เจ้าหนู นายหัดเถียงย่าเมื่อไหร่กัน? รีบโอนเงินให้ย่าเร็ว!"
เซียวไห่หลงทำอะไรไม่ได้ใช้ WeChat โอนเงินทั้งหมดให้กับนายหญิงใหญ่
หลังจากได้รับเงินแล้ว นายหญิงใหญ่ก็โล่งใจเล็กน้อยแล้วพูดว่า:"โอเค ไปกินหม้อไฟทะเลตามความต้องการของนายเถอะ!"
…...
ภายในร้านหม้อไฟทะเล
แต่ตรงนั้นซ่อนเร้นเกินไป และเธอไม่สามารถเกาหรือเกาได้ เธอจึงทำได้เพียงถูไปมาบนเก้าอี้เท่านั้น
แต่ถูเท่าไหร่ ก็รู้สึกคันมากขึ้น และยิ่งอึดอัด!
เธอคิดว่าเธอกำลังกินหม้อไฟอยู่ แต่จู่ๆ เธอก็รู้สึกบางอย่างในใจ นึกเรื่องหนึ่งได้
ผู้ดูแลเหี้ยมโหดของเหมืองถ่านดำ ก่อนหน้านี้บังคับตัวเองให้ไปกับเขาทั้งคืน ไม่เพียงแต่ไม่เคยอาบน้ำ แต่ยังไม่เคยป้องกันใดๆ...
ช่วงเวลานั้นว่ากันว่าไม่นาน ว่าสั้นก็ไม่สั้น ไม่รักสะอาด จะมีอันตรายซ่อนเร้นไม่มากก็น้อย...
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เธออดไม่ได้ที่จะถามตัวเองว่า นี่อาจเป็น...
เป็นโรค...
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...