ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 995
เมื่อเธอคิดว่าเธออาจจะป่วย เฉียนหงเย่นรู้สึกว่าอาการคันรุนแรงขึ้นมาก
เธอตื่นตระหนกและคิดกับตัวเองว่าถ้าเธอป่วยจริง ๆ ล่ะ? ตอนนี้อยู่กับสามีแล้ว ถ้าป่วยจริงก็ซ่อนยาก แล้วถ้าเขารู้ล่ะ?
สิ่งที่น่ากลัวกว่านั้นคือเมื่อทั้งสองอยู่ในบ้านของตระกูลเมื่อวานนี้ ยังคงทำอยู่ ในเวลานั้นเซียวฉางเฉียน สามีของเธอไม่ได้ป้องกันใด ๆควรทำอย่างไรหากมันทำให้เขาติดเชื้อ?
แบบนี้เขาก็จะรู้หรือว่า ตนเคยมีอะไรกับคนอื่นในเหมืองถ่านดำ?
เมื่อคิดเช่นนี้ เฉียนหงเย่นตัดสินใจไปโรงพยาบาลเพื่อตรวจสุขภาพแต่เช้าตรู่ของวันพรุ่งนี้ ถ้าเธอไม่ป่วย เธอก็คงจะโชคดีถ้าป่วยจริงๆ ยังไงก็ต้องหาทางรักษาให้หายขาด
แต่ปัญหามันมาอีกแล้ว ไปโรงพยาบาล ต้องลงทะเบียน ต้องตรวจ ต้องสั่งยา และต้องรักษา
ตอนนี้หมดเงินแล้ว ไม่มีเงินแม้แต่จะไปโรงพยาบาลเพื่อลงทะเบียน
นายหญิงใหญ่มีเงิน 60,000 หยวน
แต่ฉันจะได้รับเงินจำนวนเล็กน้อยนี้จากเธอได้อย่างไร?
เฉียนหงเย่นรู้ดีว่านายหญิงใหญ่มีความคิดเห็นมากมายเกี่ยวกับตัวเองในตอนนี้
เหตุผลก็คือเมื่อนายหญิงใหญ่ขอเงินจากสามีของเธอ เธอและสามีของเธอก็ทำตัวเมิน สุดท้ายเย่เฉินเอาเงินไป และนายหญิงใหญ่ก็โกรธมากในใจ
ดังนั้นในกรณีนี้ เป็นไปไม่ได้เลยที่จะยืมเงินจากนายหญิงใหญ่
จะทำยังไงดี?
หากป่วยจริงๆ เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่รักษา
เมื่อคิดแบบนี้ เธอก็รู้สึกกังวลขึ้นมาทันที
เฉียนหงเย่นพูดด้วยความตื่นตระหนก:"นายกำลังพูดถึงอะไร ไม่มีอะไรสักหน่อย"
ยิ่งสีหน้าของเฉียนหงเย่นผิดธรรมชาติมากเท่าไหร่ ยิ่งดูเหมือนว่าเธอต้องการปกปิดเซียวฉางเฉียนมากเท่านั้น
ดังนั้น เซียวฉางดฉียนจึงยิ้มร้าย ชี้ไปที่อาหารทะเลบนโต๊ะ แล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า:"ที่รัก ถ้าเธอไม่ยอมรับก็ไม่เป็นไร แต่อย่าโทษฉันที่ไม่ได้เตือนเธอว่า อาหารทะเลบนโต๊ะบำรุงไปหมด ถ้าร่างกายมีการอักเสบ หรือมีแผลเป็น สิว หรือริดสีดวงทวาร ห้ามแตะอาหารทะเลนะ เมื่อกี้กินเยอะไปนะ ระวัง!"
เฉียนหงเย่นตกใจเมื่อได้ยินเรื่องนี้ และแม้แต่ตะเกียบในมือของเธอก็ตกลงไปที่พื้นด้วยเสียงดังปัง
เธอก็รู้ว่าอาหารทะเลบำรุง แผลอักเสบหรือริดสีดวงทวาร กลัวบำรุงกำลัง งั้นโรคทางนรีเวชหรือกามโรคกลัวไหม?
เมื่อคิดเล่นนี้ เฉียนหงเย่นก็หยิบโทรศัพท์มือถือของเธอออกมาทันทีและค้นหาบนโทรศัพท์มือถือของเธอในขณะที่คนอื่นไม่สนใจ:โรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์สามารถกินอาหารทะเลได้หรือไม่?
หลังจากค้นหา เธอก็ต้องตกใจกับผลลัพธ์ที่ได้
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...