เนื่องจากคืนนี้เป็นคืนแรกของครอบครัวเซียว ที่เข้าพักที่ Tomson Riviera ทุกคนจึงมีความรู้สึกถึงความเป็นพิธีที่รุนแรงมากในหัวใจของพวกเขา
นายหญิงใหญ่เซียวเรียกทุกคนไปที่ห้องนั่งเล่นและนั่งบนโซฟาสไตล์ยุโรปที่หรูหรา ดูเหมือนว่านายหญิงใหญ่เซียวจะพบออร่าความเป็นผู้นำของบริษัทเซียวซื่อ อีกครั้ง
เธอยิ้มแต่ไม่มีการสูญเสียความยิ่งใหญ่ในรอยยิ้มนี้
หลังจากมองดูทุกคนแล้ว จึงพูดอย่างไม่เร่งรีบ:"วันนี้เป็นชัยชนะของพวกเรา แม้ว่าบริษัทเซียวซื่อจะยังไม่เข้าที่เข้าทาง แต่ตอนนี้ครอบครัวของพวกเราเข้าที่เข้าทางแล้ว แค่นั้นก็คุ้มค่าที่จะฉลอง"
ทุกคนพยักหน้ารัวๆ ยกเว้นสีหน้าแย่ๆของเฉียนหงเย่น ทุกคนต่างก็ตื่นเต้น
เฉียนหงเย่นรู้สึกถึงฤทธิ์ของอาหารทะเลในเวลานี้ และอาการคันทำให้เธอกระสับกระส่าย
นายหญิงใหญ่เซียวเหลือบมองที่เธอและพูดด้วยความรังเกียจเล็กน้อยในสีหน้าของเธอ:"หงเย่น เธออายุมากขนาดนี้แล้วดิ้นหมือนกับหนอนทำไม?"
สีหน้าของเฉียนหงเย่นแย่มาก
นายหญิงใหญ่พูดเจ็บจริง ดักแด้เหมือนหนอน?อธิบายถึงลูกสะใภ้แบบนี้ได้ด้วยเหรอ?
แต่ว่า เธอไม่กล้าที่จะไม่เชื่อฟังนายหญิงใหญ่ ดังนั้นเธอจึงต้องขอโทษและพูดว่า:"ขอโทษค่ะแม่ ฉันปวดท้องไม่สบายนิดหน่อย…"
นายหญิงใหญ่เซียวมองดูนางแล้วพูดว่า:"ฉันเห็นเธอได้รับความทุกข์ทรมานจากเหมืองถ่านดำมากเกินไป ตอนที่กินหม้อไฟทะเลเมื้อกี้ เธอกินเยอะราวกับหิวมาหลายปีแล้ว ท้องจะทนไหวเหรอ?"
เฉียนหงเย่นรู้สึกหดหู่ใจมากขึ้น แต่เธอก็ทำได้เพียงพยักหน้าและพูดว่า:"แม่พูดถูก"
นายหิงใหญ่เซียวขี้เกียจเกินกว่าจะคุยกับเธอแล้วพูดต่อ:"เนื่องจากครอบครัวของเราได้ลุกขึ้นแล้ว ขั้นตอนต่อไปคือการให้บริษัทเซียวซื่อลุกขึ้น หลังจากที่ประธานอู๋โอนเงินในบัญชีของบริษัท บริษัทซียวซื่อจะกลับมาทำงานต่อปกติ "
จากนั้น เธอมองไปที่เซียวฉางเฉียนและพูดว่า:"ฉางเฉียน เมื่อบริษัทกลับมาดำเนินการ นายจะกลายเป็นผู้จัดการธุรกิจรับผิดชอบในการเจรจาความร่วมมือของบริษัทเซียวซื่อโดยเฉพาะ"
เซียวฉางเฉียนรีบพูดว่า:"แม่ หางานให้หงเย่นด้วยสิ?"
นายหญิงใหญ่เซียวพ่นลมหายใจและพูดว่า:"หงเย่นจะอยู่บ้านเพื่อทำงานบ้าน ต้องมีคนที่บ้านเสมอที่จะจัดการชีวิต"
หลังจากพูดจบ ก่อนที่เฉียนหงเย่นจะแสดงท่าที แกก็ยืนขึ้นและพูดว่า:"โอเค แค่นี้แหละ ฉันจะขึ้นไปนอนชั้นบน พวกเธอก็พักผ่อนเถอะ"
เซียวไห่หลงและเซียวเวยเวย กระตือรือร้นที่จะกลับไปที่ห้องของพวกเขามานานแล้วและมีช่วงเวลาที่ดี อย่างไรก็ตามสไตล์การตกแต่งและมาตรฐานของบ้านหลังนี้สูงมาก ดีกว่าห้องที่พวกเขาอาศัยอยู่ก่อนหน้านี้มาก
หลังจากนายหญิงใหญ่จากไป ทั้งสองก็ลุกขึ้นทีละคนและกลับไปที่ห้องของตน
เซียวฉางเฉียนมองภรรยาตนเอง จู่ๆก็อยากมีอะไรกับเธออีก เลยรีบพูดว่า:"ที่รัก เรากลับห้องไปพักผ่อนเถอะ"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...