ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1035
ครั้งก่อนในตอนที่มีคนมาช่วยเหลือพ่อและลูกชายตระกูลเว่ย ยังไม่ทันได้เข้าใกล้บ้านพักของพ่อลูกตระกูลเว่ยเลย ก็ถูกจัดการไปแล้ว
ดังนั้นพ่อลูกตระกูลเว่ยก็ไม่รู้เหมือนกัน
ในขณะนี้ ตระกูลอู๋แห่งซูหางจู่ๆคิดที่จะช่วยพวกเขากลับไป
ทั้งสองคนตื่นเต้นอย่างมาก ดังนั้นเขาจึงนั่งรถตามอีกฝ่ายกลับไปจินหลิงทันที
เมื่อไปถึงทางเข้าหมู่บ้าน เว่ยหย่งเจิ้งอดไม่ได้ที่จะถามชายชุดดำข้างๆเขา: “พี่ๆทั้งหลาย เราไม่ได้เป็นสนิทอะไรกับตระกูลอู๋แห่งซูหางเลย ทำไมตระกูลอู๋ถึงอยากช่วยพวกเราล่ะ?”
คนนั้นตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชา: “ประธานอู๋ของเรา มีศัตรูคนเดียวกันกับนาย”
“มีศัตรูคนเดียวกันงั้นหรือ?” เว่ยหย่งเจิ้งอุทาน และถาม: “ใคร?”
คนนั้นกัดฟันพูดมาสองคำ: “เย่เฉิน!”
เว่ยหย่งเจิ้งและเว่ยฉางหมิงตกตะลึงทันที
ที่แท้ไอ้คนเลวเย่เฉินคนนั้นไปยั่วตระกูลอู๋แห่งซูหางนี่เอง!
นั่นคือตระกูลอันดับหนึ่งในเจียงหนาน!
ยั่วยุพวกเขา ดูเหมือนว่าเย่เฉิน ใกล้จะได้ตายแล้ว!
แต่ก็ต้องขอบคุณที่เย่เฉินยั่วยุตระกูลอู๋ ดังนั้นตระกูลอู๋ถึงได้ช่วยเขาและลูกชายเอาออกมาจากภูเขาฉางไบสถานที่ที่แร้นแค้นนั่น
สองพ่อลูกคิดได้ ในใจก็ตื่นเต้นอย่างมาก
กลุ่มคนมาที่ทางเข้าหมู่บ้าน มีรถ SUV หลายคันมาจอดอยู่ตรงนี้ รถต่างก็ไม่ได้ดับเครื่อง กำลังรอให้รีบอพยพไป
เมื่อผู้คนกำลังจะเตรียมขึ้นรถ ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงดังมาจากหิมะ
คนของอู๋ตงไห่ตะโกน: “แยกย้ายเร็วเข้า ทุกคนรีบแยกย้าย รีบขึ้นรถ เราถูกซุ่มโจมตี!”
เมื่อเสียงสิ้นสุด กระสุนในความมืดพุ่งเข้าหารถ SUV หลายคัน
การต่อสู้ด้วยปืนยังคงดำเนินต่อไป และทั้งสองฝ่ายได้รับบาดเจ็บ
แต่คนของตระกูลอู๋เสียเปรียบยิ่งกว่า เพราะพวกเขาอยู่ในที่สว่าง อีกฝ่ายอยู่ในที่มืด
พ่อลูกตระกูลเว่ยนอนอยู่บนหิมะ เห็นผู้คนของตระกูลอู๋ล้มลงเรื่อยๆ ทั้งสองคนตื่นตระหนก
ตามอิริยาบถนี้ คนกลุ่มนี้ก็ฝืนอยู่ได้ไม่นาน
ไม่กี่นาทีถัดมา คนที่ตระกูลอู๋ส่งมาเกือบทั้งหมด ถูกฆ่าตาย มีเพียงแค่คนขับหนึ่งคน ตกใจจนขับรถหนีไปแล้ว คนอื่นๆทั้งหมดอยู่ต่างก็อยู่ที่เนินภูเขาฉางไบ
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...