ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1052
พูดจบ เท้าของเขาก็เร็วดั่งลมกรด พุ่งไปยังตัวเย่เฉิน
หมัดที่ใหญ่กว่าปากชามนั้น ตอนนี้ก็กำหมัดเตรียมไว้ด้านหน้าลำตัว！
เขาหลงใหลในการฝึกพลังหมัดมาหลายสิบปี ความรู้ที่เรียนทั้งชีวิต ก็มารวบรวมไว้ที่หมัดสองข้างนี้ทั้งหมด แค่หมัดเดียว ก็สามารถต่อยหินจนแหลกได้ คนธรรมดาไม่อาจต้านทานได้！
ส่วนเย่เฉิน ก็มองพลังวิชาที่เขาฝึกออกหมดแล้ว
ก็แค่ไอ้คนที่ชอบใช้กำลัง แล้วหมัดหนักเท่านั้นเอง！
เมื่อเทียบกับตนเองแล้วก็ไม่ต่างอะไรกับมดตัวน้อยที่มาเขย่าต้นไม้ต้นใหญ่！
จาดนั้นเขาก็ไม่หลบหลีกไปไหน ยืนอยู่ต่อหน้าหมัดเหล็กหลี่นั่นแหละ แถมยิ้มด้วยใบหน้าที่ให้คนเห็นแล้วกลัว
หมัดเหล็กหลี่ไม่เชื่อว่า ไอ้เด็กนี่มันจะกล้าดูถูกตนเอง ตนเองก็พุ่งเข้าไปตรงหน้ามันแล้ว กำลังจะออกหมัดต่อยหัวหมาๆ มันแล้ว แต่มันกลับไม่กลัวเลยสักนิด！
นี่มันเป็นการดูถูกตนเองชัดๆ ！
ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นก็ให้มันได้ลิ้มลองผลของการที่มาดูถูกกูก็แล้วกัน！
จากนั้น เขาก็พุ่งไปตรงหน้าเย่เฉิน กำปั้นจะซัดเข้ามาที่หัวของเย่เฉิน！
ฟ่านหลินยวนในตอนนี้ ก็อมยิ้ม แล้วพูดว่า “ครั้งนี้น้องแปดถือว่าโชคดีแล้วล่ะ ได้ผลงานมาฟรีๆ เลย！เชื่อว่านายท่านอู๋จะต้องตบรางวัลอย่างงามแน่ๆ ！”
ศิษย์พี่คนอื่นๆ ก็มีใบหน้าอิจฉาไปตามๆ กัน
สำหรับพวกเขาแล้ว ที่น้องแปดได้มีโอกาสดีๆ แบบนี้ ก็เพราะศิษย์ใหญ่ให้โอกาส ไอ้คนแซ่เย่นี่ก็โง่ขนาดนี้ ถ้าเป็นตนเอง กระบวนท่าเดียวก็ฆ่ามันได้แล้ว！
เฉินจื๋อข่าย หงห้า และเว่ยเลี่ยง ที่หลบอยู่ด้านหลัง ก็กังวลแทนเย่เฉินจนเหงื่อตก
ศิษย์พี่ของเขาทั้ง7 ในตอนนี้ก็มองเขาอย่างอ้าปากค้าง เห็นแขนขวาของเขาเต็มไปด้วยเลือด แหลกเหลวเหมือนกับถูกก้อนหินที่หนักนับหมื่นตันมาทุบใส่
เขาเป็นถึงหมัดเหล็กหลี่เลยนะ！
ต่อให้เป็นหินแกร่ง หมัดของเขาก็สามารถต่อยจนแหลกได้！ร่างกายของคนอื่นๆ เมื่อเจอกับหมัดเขาแล้ว ก็เหมือนกับก้อนเต้าหู้ธรรมดา รับไม่ไหวแน่
แต่ว่า ทำไมต่อหน้าหมัดของเย่เฉิน ทำไมเขาถึงได้กลายเป็นก้อนเต้าหู้เองเสียล่ะ?
ถูกเย่เฉินต่อยจะเละหมดเลย！
สองคนนี้ สรุปว่าใครเป็น หมัดเหล็กกันแน่？！
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...