ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1053
พอเห็นศิษย์น้องตนเองพ่ายแพ้ ฟ่านหลินยวนก็เจ็บใจราวกับถูกสายฟ้าฟาด！
ถึงแม้ว่าฝีมือเขาจะสูงกว่าศิษย์น้องแปดเล็กน้อย แต่ว่าหมัดของเขานั้นแย่กว่าของศิษย์น้องแปดเยอะเลย
เพราะถึงอย่างไรศิษย์แปดของตนเอง หลายปีมานี้ก็ลงแรงลงใจไปที่หมัดเหล็กคู่นั้นมาโดยตลอด ในโลกนี้ไม่เคยมีคู่ต่อสู้
แต่ใครจะรู้เล่าว่า ไอ้หนุ่มอายุ20กว่าๆ จะสามารถต่อยหมัดของเขาจะทำให้แขนของเขานั้น.......
นี่มันรุนแรง รุนแรงจนแทบเป็นพลังที่บ้าคลั่ง！
ในใจฟ่านหลินยวนก็อึ้งไปอย่างมาก！
ดูเหมือนว่า เย่เฉินคนนี้ จะไม่ใช่คนธรรมดา！
และวันนี้ พี่น้องตนเองทั้ง8คน ก็ขาดคนในทีมไป1คน！
พวกเฉินจื๋อข่ายเห็นแล้วก็อึ้งเหมือนกัน！
ทั้ง3คน แม้แต่ฝันก็ไม่คิดเลยว่า พลังของเย่เฉิน จะรุนแรงบ้าคลั่งแบบนี้！
ฝั่งตรงข้ามก็เป็นคนที่มีชื่อเสียง ต่อให้เย่เฉินสู้กับเขาไปหลายกระบวนท่า แล้วค่อยเอาชนะก็ยังพอว่า
แต่นี่เย่เฉินเล่นไม่สนใจอะไรเลย กระบวนท่าเดียว ก็ต่อยหมัดเหล็กจนแขนเละไปเลย！
มันก็บ่งบอกชัดเจน มึงเป็นหมัดเหล็ก กูก็จะต่อยหมัดเหล็กนี่แหละ！
ตอนที่หมัดเหล็กหลี่ถูกต่อยจนต้องลงนอนที่พื้นนั้น ทั้งตัวทั้งใจก็ตกใจอย่างสุดขีด
เขาไม่คิดเลยว่า ส่วนที่ตนเองมั่นใจ และแข็งแกร่งที่สุด พอมาอยู่ต่อหน้าคนอื่นกลับอ่อนแอสู้ไม่ได้ขนาดนี้
พอเห็นแขนขวาของตนเองเละเป็นเนื้อบด ในใจเขาก็รู้ว่าพลังของตนเองนั้นถูกทำลายไปครึ่งหนึ่งแล้ว
เย่เฉินก็ยิ้ม แล้วพูดนิ่งๆ ว่า “วันนี้ กูก็จะถือว่าแก้แค้นให้กับดวงวิญญาณที่ตายด้วยเงื้อมมือพวกมึง แล้วปลดปล่อยพวกเขาก็แล้วกัน！”
ฟ่านหลินยวนก็กัดฟัน แล้วพูดเสียงขรึมว่า “พี่น้องทั้งหลาย ตามกูฆ่าไอ้เด็กเวรนี่เสีย พวกเราจะต้องหัวของมันมาสังเวยให้กับแขนขวาน้องแปดให้ได้！”
สิ้นเสียงพูด อีก6คนที่เหลือก็เดินเข้ามาเตรียมพร้อม！
เย่เฉินก็ยื่นอยู่ที่เดิม มือซ้ายอยู่ด้านหลัง มือขวาอยู่ด้านหน้าลำตัว ลมปราณในร่างกายทั้งหมดนั้น ในตอนนี้ก็เผยออกให้เห็นว่า มารวมกันอยู่ที่มือขวาของเขา
เขาในตอนนี้ ในใจลึกๆ ก็ได้คึกขึ้นมา พลังเลือดร้อนในร่างกายก็ได้พลุ่งพล่านไปหมด
ตั้งแต่ที่ได้ตำราเก้าเสวียนเทียนมา เย่เฉินก็ไม่เคยได้พบกับยอดฝีมือที่เป็นคู่ต่อสู้ได้จริงๆเลย
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...