ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1054
ในวงการซวนซวน ถึงแม้จะมีผลงานอยู่บ้าง แต่ก็ต้านทานพลังยันต์ฟ้าร้องของตนเองไม่ได้หรอก
ส่วนไอ้นักเลงสองหัวไม้เจิ้นหนานกระจอกๆ นั่น อย่างมากก็เป็นได้แค่โจรกระจอก ไม่ถือว่ายอดฝีมืออะไร
แต่ว่าราชาบู๊ทั้งแปด ก็น่าสนใจอยู่เหมือนกัน
เมื่อครู่ที่ต่อยหมัดเหล็กหลี่ไปนั้น ถ้าเป็นวีจิ้งไห่ล่ะก็ คงจะถูกต่อยจนหัวกระเด็นไปแล้ว
นักเลงสองหัวไม้เจิ้นหนานมาอยู่ตรงหน้าเขา เกรงว่าคงจะต้านทานไม่ได้สักท่าเดียว
แต่ว่าในเมื่อเป็นแบบนี้ หมัดเหล็กหลี่มาอยู่ต่อหน้าเย่เฉิน ก็ถือว่าอ่อนแอมาก
ตอนนี้7คนรวมพลังกัน ก็ถือว่าพอมีพลังต่อสู้ขึ้นมาหน่อย！
ในตอนนี้ ฟ่านหลินยวนก็ยืนข้างหน้าฟ่านหลินยวน
ศิษย์น้องทั้ง7ของเขา ก็เดินตามเขามาข้างหลัง
ทั้ง7คนก็ได้ตั้งเป็นค่ายกล เตรียมพร้อมจะเอาชีวิตเย่เฉิน
ฟ่านหลินยวนเดินมาตรงหน้าเย่เฉิน พลังถูกเคลื่อนออกมาจากจุดลมปราณตันเถียน แล้วมารวมอยู่ที่สองมือ จากนั้นก็กระโดดอย่างแรง สองฝ่ามือพุ่งมายังตัวเย่เฉิน！
ฟ่านหลินยวนคนนี้ ถนัดเรื่องฝ่ามือมาก！
ครั้งหนึ่งเคยโหดที่สุด ก็คือใช้ฝ่ามือซัดไปที่ช้างหนุ่มตกมันจนช้างตาย！
วิชาฝ่ามือนี้เหมือนจะอ่อนโยน แต่เต็มไปด้วยพลังภายใน รุนแรงกว่าหมัดไม่รู้หลายต่อหลายเท่า
ไม่ว่าจะเป็นในวงการนักต่อสู้ หรือจะเป็นยุทธภพ วิชาฝ่ามือล้วนเป็นสุดยอดวิชา！
สิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกรของก๊วยเจ๋ง ฝ่ามือวิญญาณสลายของเอี้ยก้วย สำนักสำราญก็มีฝ่ามือหกสุริยันเทียนซัว
ในตอนที่ฟ่านหลินยวนซัดฝ่ามือมาห่างจากเขาไม่ถึงครึ่งเมตรแล้วนั้น เย่เฉินก็หยีตา แล้วก็เดินขึ้นหน้าไปหนึ่งก้าว ปากก็พูดนิ่งๆ ว่า “ฟ่านหลินยวน มึงถนัดฝ่ามือใช่ไหม? งั้นกูก็จะเอาฝ่ามือมาสู้กับมึงดู！”
พูดจบ มือขวาของเขาก็เป็นท่าฝ่ามือ รวบรวมปราณทิพย์เต็มที่ แล้วก็ค่อยๆ ซัดไปทางฟ่านหลินยวน！
ฝ่ามือนี้ของฟ่านหลินยวน เต็มไปด้วยพลังของกองทัพนับพัน ยากจะต้านทาน
แต่ว่า พอเย่เฉินเอาฝ่ามือที่นุ่มนวลมารับไว้นั้น เขาก็รู้สึกขึ้นได้ว่า เหมือนตนเองได้ซัดฝ่ามือเข้าไปที่ภูเขาไท่ซาน！
ที่เขาไม่รู้ก็คือ ฝ่ามือนี้ของเย่เฉิน กลับห่อหุ้มไปด้วยปราณทิพย์ที่เขาไม่เคยได้รับรู้มาก่อน！
ปราณทิพย์ เป็นพลังที่บริสุทธิ์ แข็งแกร่ง ร้อนแรง และรุนแรงที่สุด ที่อยู่ตามฟ้าดินนี้！
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...