ถึงแม้เย่เฉินจะอายุยังน้อย แต่ก็ไม่ใช่คนโง่
ฟ่านหลินยวนนึกว่าจะหลอกเขาได้ แต่จริงๆแล้ว เขาได้ระแวดระวังกับ8คนนี้อยู่ตลอดเวลา
เพราะว่า สำหรับเย่เฉินแล้ว เขาไม่ได้คิดจะเอา8คนนี้มาทำงานให้เลยด้วยซ้ำไป
ส่วนเหตุผลนั้น ก็คือไม่เห็นคนพวกนี้อยู่ในสายตา ง่ายๆ เท่านั้นเอง
จากพลังของพวกเขา ต่อให้มาเคารพตนเองคนเดียว แล้วจำอะไรให้ตนเองได้?
ก็แค่หมา8ตัวที่ปากดีก็เท่านั้นเอง!
กับหมาแบบนี้ เขาไม่เสียดาย
แต่ว่า ใบหน้าเขาก็ยังคงยิ้มอย่างสนุกสนาน แล้วเดินมาตรงหน้าราชาบู๊ทั้งแปด
“พวกมึงจะเคารพกูคนเดียวจริงๆ ใช่ไหม? ”
ฟ่านหลินยวนนำทีมทั้ง8คน พูดพร้อมกันว่า “พวกเรายอมเคารพรับใช้อาจารย์ทั้งชีวิต!”
เย่เฉินพยักหน้า แล้วยิ้มถามเบาๆ ว่า “แล้วถ้ากูไม่ให้พวกมึงมาคำนับล่ะ พวกมึงจะทำอย่างไร? ”
“เอ่อ........”
พวกฟ่านหลินยวนก็มองไปมาอย่างทำอะไรไม่ถูก ไม่คิดเลยว่า เย่เฉินจะตอบกลับมาแบบนี้
“ไม่ให้คำนับงั้นหรือ? จะเสแสร้งหรือ? ”
ฟ่านหลินยวนก็คิดในใจ ตนเองก็ได้เตรียมที่จะโจมตีเย่เฉินเรียบร้อยแล้ว
ดูเหมือนว่าไอ้หนุ่มนี่จะไม่มีประสบการณ์ในยุทธภพเลย ตายก็ไม่น่าเสียดายหรอก!
จากนั้นเขาก็แสยะยิ้ม แล้วพูดเสียงขรึมว่า “ไอ้ลูกเต่า มึงทำแขนขวากู ยังบอกว่าหน้าตากูเหมือนโจรอีก วันนี้กูจะเอาชีวิตมึงมาชดใช้!”
พูดจบ คมมีดของเขาก็พุ่งมาทางเย่เฉิน
แต่ว่า เรื่องแปลกมันเกิดขึ้นอีกแล้ว!
เขาไม่คิดเลยว่า ตอนที่คมมีดตนเองห่างจากขาของเย่เฉินไม่ถึงมิลลิเมตรนั้น ก็เหมือนกับชนเข้ากับกำแพง ต่อให้ตนเองใช้พลังทั้งหมดที่มี ก็ไม่อาจจะทำให้มีดบาดเข้าไปข้างหน้าได้แม้แต่น้อย!
“นี่มัน......นี่มันอะไรกันเนี่ย?!”
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...