ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1066

เฉียนหงเย่นเฉยๆ กับเรื่องนี้ ถึงแม้จะโกรธบ้างที่เซียวฉางเฉียนหมดรัก แต่ในใจลึกๆ ก็ยังมีความรู้สึกผิดอยู่บ้าง

เพราะถึงอย่างไร ตนเองก็สวมเขาให้กับเขาขนาดนี้ ตอนนี้เด็กในท้องก็ยังไม่ได้ไปทำแท้งที่โรงพยาบาล พอเขาเห็นตนเองก็จะโมโหมาก

ในตอนนี้ เซียวฉางเฉียนก็เพิ่งลืมตาขึ้น

ตั้งแต่กลับมาจากโรงพยาบาล ร่างกายของเขาก็มีข้างเคียงบ้าง หลักๆ ก็มีการนอนเป็นเวลานานอย่างชัดเจน

เดิมทีจนถึงตอนนี้ก็ยังนอนไม่พอ แต่ตอนที่หลับฝันก็รู้สึกว่าคันๆ ในกางเกง ดังนั้นก็เลยล้วงไปเกา แล้วตื่นขึ้นมาพอดี

อาการคันแบบนั้นมันแปลกมาก ตอนแรกๆก็คันมาก จากนั้นก็ควบคุมไม่ได้ พอเกาก็ยิ่งคันมากกว่าเดิม เมื่อออกแรงเกาไปอีก ก็คันหนักกว่าเดิมอีก

จากนั้นเขาก็เกาสุดแรงให้คันอย่างที่สุด

ในใจเขาก็แปลกใจ ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตนเอง?

ตนเองก็รักษาความสะอาดมาโดยตลอด ตามหลักแล้วก็ไม่น่าจะมีเชื้อแบคทีเรียอะไรได้！

เขาก็คิดฟุ้งซ่านไป แล้วก็กระโดดลุกขึ้นจากเตียง

รู้สึกว่าหัวจะตื้อๆ แล้วเขาก็เกาในส่วนที่คัน แล้วเดินไปที่ระเบียง เพื่อจะไปสูดอากาศบริสุทธิ์

อยู่ในคฤหาสน์ก็ดีหน่อย มีความเป็นส่วนตัวค่อนข้างสูง เพื่อนบ้านก็อยู่ห่างออกไป และไม่มีตึกสูงอื่นๆ ต่อให้เขาใส่กางเกงในตัวเดียวเดินออกไปที่ระเบียง ก็ไม่ต้องกลัวใครเห็น

เขามาที่ระเบียง แล้วก็บิดขี้เกียจ จากนั้นก็รู้สึกว่าอาการคันมันเริ่มทนไม่ไหวแล้ว

เขาออกแรงเกาไป ก็ไม่เห็นดีขึ้น จากนั้นก็หัวเสียขึ้นมา แล้วกำลังจะไปห้องน้ำ จะไปดูสิว่ามันเป็นอะไรกันแน่ พอหันหลัง ก็รู้สึกว่าเห็นอะไรปลิวไสวอยู่ที่ระเบียงฝั่งบ้านของเย่เฉิน

จากนั้นเขาก็รีบหันไปมอง พอเห็นก็แทบช็อก

ถึงแม้จะห่างออกไปมาก แต่ก็สามารถเห็นได้ชัดเจนว่า ระเบียงฝั่งบ้านเย่เฉินแขวนหมวกรับลมไว้20กว่าใบ เป็นหมวกรูปแบบต่างๆ ไม่ซ้ำกัน

หมวก20ใบ นี่มันหมายความว่าอะไรกันแน่วะ？！

นอกจากบ้านคนข้างนั้น ที่ทำให้ปวดหัวแล้ว ทุกอย่างก็สมบูรณ์แบบทุกอย่าง

ทำให้ในใจของนายหญิงใหญ่รู้สึกสบายใจมาก

พอเห็นว่าใกล้ถึงเวลาทานข้าว นายหญิงใหญ่ยังอยากจะแอบไปขโมยผักในสวนของบ้านเย่เฉิน

แต่พอคิดดีๆ คนบ้านเย่เฉินก็ร้ายกันหมด อย่าไปกินผักบ้านนั้นเลย ไม่รู้ว่าพวกนั้นจะเอาใส่ผักไปบ้าง บางทีอาจจะใส่ยาฆ่าแมลง

ครั้งก่อนเอาต้นดอกดารารัตน์มาเป็นต้นกุ้ยช่าย เล่นเอาต้องเข้าโรงพยาบาลกันทั้งบ้าน ท้องเสียกัน5คนทั้งบ้าน สุดท้ายต้องให้รถพยาบาลมารับ ความรู้สึกนั้นมันลืมยาก

กำลังสบายๆ ใจอยู่ เธอก็เห็นเซียวฉางเฉียน ลูกชายคนโตเดินโมโหออกมา ก็เลยรีบถามว่า “ฉางเฉียน เป็นอะไรไป? ”

เซียวฉางเฉียนก็พูดหน้าบึ้งว่า “ผมจะไปหาอีหม่าหลันตัวร้ายนั่นครับ！”

------------