ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1071
พอได้ยินเซียวฉางเฉียนด่า เฉียนหงเย่นก็ทำตัวไม่ถูก ในใจก็โกรธแต่ทำอะไรไม่ได้
เธอก็ยังหวังว่าบ้านจะสงบสุข ดังนั้นก็เลยอยากถอยออกมา หวังว่าเซียวฉางเฉียนจะหาผู้หญิงคนใหม่ได้
แต่เซียวฉางเฉียนกลับเกลียดเฉียนหงเย่นเข้ากระดูกดำ
เขาเกลียดเฉียนหงเย่น แต่ไม่เกลียดหอยเป๋าฮื้อ
จากนั้นก็กินคำใหญ่ พร้อมกับพูดนิ่งๆ ว่า “ผู้หญิงที่ไม่ทำหน้าที่เป็นเมียที่ดีอย่างแก ต่อไปอยู่ที่บ้านหลังนี้ ก็จะต้องทำหน้าที่เป็นคนรับใช้ที่ดี！”
เฉียนหงเย่นก็ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่กลุ้มใจกินบะหมี่ของตนเองไป ไม่พูดจา
จริงๆ แล้วตอนนี้ เฉียนหงเย่นก็ยังไม่รู้ว่าสามีตนเองติดโรคไปด้วยแล้ว ถ้ารู้เธอก็คงไม่ทำเมนูหอยเป๋าฮื้อมากมายแบบนี้มาให้สามีตนเอง
เธอรู้ว่าสีมีเธอนั้นชอบกินหอยเป๋าฮื้อมาก ก็เลยทำเมนูมากมายมาเอาใจเขา แต่ไม่คิดเลยว่าจะถูกเขาด่าเสียๆ หายๆ แบบนี้
เซียวฉางเฉียนก็เปลี่ยนความโกรธเป็นแรงกินข้าว คนเดียวกินหอยเป๋าฮื้อไป10กว่าตัว
เนื่องจากอารมณ์ไม่ดี เขาก็ยังจะซัดเหล้าไปอีกหนึ่งขวด
เจ้าของบ้านคนเก่าของหลังนี้ เก็บเหล้าดีๆ ไว้ที่ห้องได้ยินมากมาย
มีเหล้าขาวกับไวน์แดง และแชมเปญ
ตอนนั้นตระกูลอู๋ซื้อบ้าน ซื้อราคาเหมารวม ดังนั้นเหล้าพวกนี้พวกเขาก็ทิ้งไว้ด้วย
เซียวฉางเฉียนไปหยิบเหล้าเหมาไถออกมาจากห้องเก็บเหล้า แล้วก็ลากเซียวไห่หลงมาดื่มด้วยกัน สองพ่อลูกกินกันไปกว่าครึ่งลิตร
ดื่มกินจนอิ่ม เซียวฉางเฉียนก็กลับมาที่ห้องนอนตนเอง จะแอบงีบสักหน่อย
แต่ว่า พอหลังจากที่เขาเอนหลังลงไป เขาก็รู้สึกว่ามันแปลกๆ
แปลกตรงไหนกันน่ะหรือ?
เซียวฉางเฉียนก็พูดด้วยสีหน้าเจ็บปวดว่า “ผม......ผมรู้สึกไม่สบายตัวมากเลย ก็เลยจะไปให้หมอดูหน่อย”
นายหญิงใหญ่เซียวก็ถาม “มันเป็นอย่างไรไหนลองบอกแม่สิ”
เซียวฉางเฉียนก็พูดอย่างเคอะเขินว่า “เอ่อ มันบอกยากน่ะสิแม่ ให้เงินผมหน่อย ผมจะไปให้หมอตรวจที่โรงพยาบาล！”
นายหญิงใหญ่เซียวก็พูดอย่างตกใจว่า “แกเป็นโรคทางไอ้นั่นใช่หรือเปล่าเนี่ย? ”
เซียวฉางเฉียนไม่คิดเลยว่าแม่ตนเองจะเดาออก ก็เลยพูดอย่างเคอะเขินว่า “ตอนนี้ผมยังไม่แน่ใจ ก็เลยจะไปตรวจที่โรงพยาบาล”
นายหญิงใหญ่เซียวก็ชักสายตา แล้วถามว่า “ก่อนหน้านี้แกได้ร่วมหลับนอนกับเฉียนหงเย่นหรือเปล่า? ”
“เอ่อ.........” เซียวฉางเฉียนก็ลังเลครู่หนึ่ง แล้วก็พยักหน้า “ตอนที่อยู่บ้านตระกูลอู๋ วันนั้นผมได้มีอะไรกับเธอจริงครับ.........”
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...