ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1076
ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปเป็นเวลา14วัน เขาจะต้องมาเจาะเลือดที่นี่ แถมยังจะต้องเจาะวันละ5-6ขวด
เซียวฉางเฉียนรีบถามว่า “คุณหมอครับ วันนี้ใช้ยาไปแล้ว จะทำให้ผมหยุดคันไหมครับ? บอกตามตรง ตอนนี้ผมคันมากเลย คันไปถึงกระดูก ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ยิ่งเกายิ่งคัน ยิ่งคันก็ยิ่งเกา........”
หมอก็บอกว่า “อาการของโรคแบบนี้ ก็จะคันแบบนี้ล่ะครับ เดิมทีก็เนื้อเยื่อสลายตัวออก เป็นหนองแล้วก็อักเสบ แล้วเชื้อแบคทีเรียมันอยู่ในจุดซ่อนเร้นด้วย ก็คงจะต้องคันมากหน่อย แต่คุณวางใจ หลังจากให้ยาคุณไปวันนี้แล้ว อาการคันก็จะลดลงครับ”
พูดจบ หมอก็เสริมว่า “ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป คุณจะต้องงดอาหารทะเล งดเผ็ด งดสุรา งดบุหรี่ ไม่อย่างนั้นล่ะก็ อาการก็อาจจะหนักขึ้นได้ครับ”
พอเซียวฉางเฉียนได้ยินดังนั้น ก็รีบพูดกับหมอว่า “หมอครับ เมื่อกลางวันผมเพิ่งกินหอยเป๋าฮื้อมา10-20ตัว แล้วก็เหล้าเหมาไถอีกครึ่งลิตร คงจะไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ? ”
พอหมอได้ยิน ก็ดึงหน้าพูดว่า “คุณอยากตายรึไง? ไม่รู้หรือว่าของพวกนั้นกินแล้วมันเกิดอาการ? ยังจะกินอาหารทะเลอีก สาหร่ายคุณก็กินไม่ได้ รู้ไหม? ”
เซียวฉางเฉียนก็พูดหน้าจ๋อยว่า “เฮ้อ ผมไม่รู้นี่ครับ ถ้าผมรู้ว่าผมเป็นโรคนี้ ให้ตายผมก็ไม่กินหรอก ไม่กล้ากินเหล้าด้วย.........”
หมอก็ถอนหายใจ แล้วพูดว่า “เอาเถอะ วันนี้ยังรักษาไม่ได้ คุณกลับไปเถอะ”
เซียวฉางเฉียนร้อนรน แล้วพูดว่า “ทำไมวันนี้รักษาไม่ได้ล่ะหมอ? ผมคันจะแย่แล้วเนี่ย รีบรักษาให้ผมสิครับ ไม่งั้นผมคงต้องเกาจนหนังถลอกแน่！”
หมอก็ส่ายหน้าพูดว่า “รักษาโรคนี้ของคุณ จะต้องฉีดยาปฏิชีวนะจำนวนมาก แต่คุณดื่มเหล้ามา แล้วจะฉีดยาปฏิชีวนะให้คุณได้อย่างไรล่ะ? ไม่เคยได้ยินหรือว่าถ้าฉีดยาปฏิชีวนะกับคนที่มีปริมาณแอลกอฮอล์ แล้วมันจะเป็นพิษ? ถ้าฉีดเข้าไป ฝั่งคุณก็จะมีปฏิกิริยาตอบสนองออกมา แล้วคุณก็จะตาย คุณอยากจะคันไปอีกสักวัน หรือจะทิ้งชีวิตไว้ที่นี่? ”
เซียวฉางเฉียนก็แทบจะร้องไห้
คันเยอะแบบนี้ แล้วยังให้ยาไม่ได้อีก จะเอาชีวิตกันรึไง?
จากนั้นเขาก็พูดขอร้องว่า “หมอครับ อย่างน้อยก็ให้ยาแก้คันผมหน่อยสิครับ ไม่งั้นผมทนไม่ไหวเหมือนกันนะ........”
ตอนนี้เซียวฉางเฉียนเจ็บปวดยิ่งกว่าตายเสียอีก ความโกรธพลุ่งพล่านไปทั้งหัว
กูน่ะหรือจะแพร่เชื้อให้มัน?
ให้ตายเถอะ ทั้งหมดเป็นเพราะมันมาแพร่เชื้อให้กูต่างหากล่ะ！
อีผู้หญิงชั่วสมควรตาย
กลับไปกูจะไปตบให้ตายเลย！
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...