ขนาดเซียวไห่หลงเป็นคนหน้าด้าน ตอนนี้ก็ยังรู้สึกว่าหน้าตนเองร้อนผ่าว
มึงจะพูดดังทำไมกันละเนี่ย?
เซียวเวยเวยก็เอือมระอาอย่างมาก ตอนนี้ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าควรเข้าไปห้ามหรือเปล่า
เข้าไปห้ามดีกว่า รู้สึกว่าสงสารพ่อ
ถ้าไม่เข้าไปห้าม ก็รู้สึกว่าสงสารแม่
มันช่างเป็นเรื่องที่น่าลำบากใจของมนุษย์จริงๆ
เซียวฉางเฉียนก็จับหัวของเฉียนหงเย่นไว้ แล้วก็ตบเธอไป10กว่านาที จนเฉียนหงเย่นเป็นลมสลบไป ถึงจะปล่อยมือ
ตอนนี้เฉียนหงเย่นก็สลบไปแล้ว นายหญิงใหญ่เซียวก็เพิ่งฆ่าเชื้อในห้องตนเองเสร็จ พอเดินลงมาเห็นภาพดังนั้น ก็รีบพูดกับเฉียนหงเย่นว่า “แกจะตีมันให้ตายเลยรึไง? ”
เซียวฉางเฉียนก็พูดอย่างน่าสงสารว่า “แม่ครับ อีนี่มันเล่นเอาแย่ขนาดนี้ จะให้ผมไม่ตบมันได้ไง? ”
นายหญิงใหญ่เซียวก็บ่นว่า “สั่งสอนมันหน่อยก็พอแล้ว จะรุนแรงขนาดนี้ทำไม? ถ้าประธานอู๋เอาเรื่องขึ้นมาจะทำอย่างไร? ถ้าประธานอู๋คิดว่าตระกูลเราไม่มีค่าให้ใช้งาน แล้วจะทำอย่างไร? แกจะล้อเล่นกับอนาคตตระกูลเราอย่างนั้นหรือไงกัน? ”
ตอนนี้เซียวไห่หลงก็เข้าใจขึ้นมาได้ แล้วพูดว่า “ใช่ครับพ่อ เดี๋ยวประธานอู๋รู้เรื่องขึ้นมา จะทำอย่างไรกัน? ถ้าเขาโกรธขึ้นมา ก็อาจจะยอกเลิกเงินทุนและคฤหาสน์ที่ให้กับบริษัทเซียวซื่อพวกเรากลับไป พอถึงตอนนั้นพวกเราก็ไปเร่ร่อนตามท้องถนนอีกน่ะสิครับ!”
สีหน้าของเซียวฉางเฉียนก็เปลี่ยนไปมา แล้วก็พูดอย่างกลุ้มใจมากกว่า “เอาเถอะ ไปโทรเรียกรถพยาบาลก่อนไป เอานังนี่ไปส่งโรงพยาบาลก่อน มันจะต้องไปเอาลูกออกด้วยไม่ใช่หรือไง? ก็จะได้ไปทีเดียวเลย!”
เฉียนหงเย่นถูกหามส่งโรงพยาบาลกลางดึก พอทำกับช่วยเหลือถึงได้ฟื้นขึ้นมา
พอหลังจากที่อู๋ตงไห่ได้ยินเลขาตนเองมารายงานเรื่องนี้ เขาก็โมโหมาก
เท่านี้เคยเห็นมา คนทั้งบ้านนี้ล้วนเป็นตระกูลที่จิตใจสกปรก ทุเรศ โง่เขลา และทำให้คนอยากจะอ้วกมากที่สุดในโลกนี้
ทั้ง5คนล้วนกำลังทำในสิ่งที่ต่ำตมที่สุดของตนเอง!
ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป ก็จะร่วงหล่นไปถึงตระกูลระดับล่างๆ
พอถึงตอนนั้น ตระกูลอู๋ก็จะตกต่ำลงมาก จนฟื้นตัวขึ้นมาไมได้
อู๋ซินก็กลุ้มใจ
เดิมทีเขาก็ชอบซ่งหวั่นถิงอยู่แล้ว แถมยังคิดว่าซ่งหวั่นถิงมาแต่งกับตนเอง ก็จะเหมือนกับมาตกถังข้าวสาร
แต่ตอนนี้ ถ้าซ่งหวั่นถิงมาแต่งกับตนเอง ก็เท่ากับตนเองไปเกาะเขากิน........
เขาอดถามอู๋ตงไห่ไม่ได้ว่า “พ่อครับ พ่อคิดว่าเรื่องของผมกับซ่งหวั่นถิง จะเป็นไปได้ไหมครับ? ”
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...