ในขณะนี้ เพราะว่าเย่เฉินต่างก็ทำให้ผู้คนส่วนใหญ่ในตอนนี้ต่างต้องเหงื่อตก
แม้ว่าทุกคนจะรู้ว่าเย่เฉินนั้นเก่งกาจ มีความสำเร็จมากมายในอภิปรัชญา เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับเงินเทียบกับเงินล้วนๆ แต่พวกเขาก็ไม่เชื่อว่าเย่เฉินจะสามารถเทียบกับขงเต๋อหลง
ความแข็งแกร่งของตระกูลขง นั้นแข็งแกร่งกว่าตระกูลเจียงหนานมาก ถ้ามองจากสินทรัพย์ดูนั้นขงเต๋อหลงเมื่อมาถึงเมืองจินหลิง นั่นคือ มังกรผงาดข้ามแม่น้ำ
เพราะในเมืองจินหลิง ไม่มีใครสามารถเอาชนะขงเต๋อหลงได้
ในเมืองจินหลิงไม่มีใครสามารถเทียบเขาได้แม้แต่คนเดียว
ยิ่งไปกว่านั้น สร้อยคอทับทิมมูลค่า 20 ล้านเหรียญนั้นเกือบจะเป็นยอดทับทิมที่สุดของสร้อยคอทับทิมแล้ว
แม้แต่เพชรเม็ดขนาดเท่าไข่ ก็อาจไม่ได้มีมูลค่ามากมายขนาดนั้น
ทุกคนต่างคาดเดากันไปต่างๆนานา ว่าในกล่องเล็กๆ ที่เย่เฉินมอบให้กับซ่งหวั่นถิงนั้นข้างในนั้นใส่ของอะไรอยู่ ที่สามารถทำให้เย่เฉินมั่นใจว่าจะมีมูลค่าราคาแพงมากกว่า 20 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ซ่งหวั่นถิงแกะกล่องของขวัญอย่างระมัดระวัง เมื่อกล่องของขวัญเล็ก ๆ ถูกเปิดออก ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นก็ยิ่งกังวลมากขึ้นไปอีก
กล่องของขวัญใบนี้ดูไม่เหมือนสินค้าระดับไฮเอนด์ เพราะของดีจริงๆ จะถูกบรรจุภัณฑ์ไว้ในกล่องของขวัญที่ทำขึ้นอย่างหรูหรา
แต่ของขวัญของเย่เฉินนั้นดูเหมือนเขาจะหยิบมั่วๆซื้อมาจากร้านขายของที่ระลึก ซึ่งมีมูลค่าไม่กี่ร้อยหยวน
ในเวลานี้ทุกคนต่างคิดว่าเย่เฉินนั้นได้พ่ายแพ้แล้ว
หลังจากที่ขงเต๋อหลงเห็นกล่องของขวัญแล้ว ก็อดที่จะหัวเราะอย่างเหยียดหยามไม่ได้พร้อมกล่าวว่า “ท่านอาจารย์เย่ ของมูลค่ากว่า 20 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ใส่ในกล่องที่แตกแบบนี้มีราคาจะตกหรือเปล่า?”
เย่เฉินพูดอย่างเฉยเมย: “มูลค่าของสิ่งของไม่ได้ถูกตัดสินโดยกล่องบรรจุภัณฑ์ ดังนั้นแม้ว่าคุณชายขงแต่งตัวหรูหรา แต่คุณค่าของคุณอาจไม่สูงไปกว่าคนทั่วไป”
ขงเต๋อหลงถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา “แซ่เย่หมายความว่าอะไร คุณหมายความว่าอะไร คุณชายผู้นี้ไม่มีค่าเท่ากับของคุณ?”
เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย: “มันเป็นแค่การเปรียบเทียบ ถ้าคุณอยากจะคิดแบบนี้จริงๆ ผมก็ช่วยไม่ได้”
“ลายมือของอาจารย์เย่เขียนตัวใหญ่ไปแล้ว วันเกิดขอ ซ่งหวั่นถิง เขาให้ยาอายุวัฒนะจริงๆเหรอ!”
“ผมอิจฉาซ่งหวั่นถิงจริงๆ ที่ได้รับความรักจากอาจารย์เย่!”
วันนี้คนที่มาร่วมงานวันเกิดของซ่งหวั่นถิง หลายคนก็เคยมาร่วมงานเลี้ยงวันเกิดของคุณท่านใหญ่ตระกูลซ่งด้วย
ทุกคนต่างก็ได้เห็นด้วยตาตนเอง ถึงสิ่งอัศจรรย์ที่เกิดขึ้นเมื่อคุณท่านซ่งกินยาอายุวัฒนะ
ในขณะนั้น ทุกคนต่างก็เต็มไปด้วยความปรารถนายาอายุวัฒนะอย่างแรงกล้า
ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ทุกคนต่างก็เป็นคนรวยมีเงิน ถึงแม้จะไม่ได้รวยเหมือนกับตระกูลขง แต่อย่างน้อยพวกเขาก็มีความรุ่งเรืองและมั่งคั่งตลอดชีวิต
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...