หลี่ไท่หลายซึ่งอยู่ที่โต๊ะก็ตกใจจนพูดไม่ออก!
เขาเป็นคนที่ร่ำรวยที่สุดในเมืองไห่ ในด้านทรัพย์สินแล้วนั้น เขาก็ไม่ได้แตกต่างจากตระกูลซ่งมากนัก
อีกทั้งเขาในปีนี้ก็เข้าสู่วัยชราแล้ว เห็นได้ชัดว่าเขารู้สึกได้ว่าร่างกายของเขาแย่ลงกว่าเดิมมาก
สิ่งนี้ไม่สามารถย้อนกลับได้ไม่ว่าจะใช้เงินไปเท่าไหร่
ดังนั้นเขาจึงฝันว่าเขาอยากจะมีโอกาสได้รับยาอายุวัฒนะ แม้ว่าเขาจะถูกขอให้นำทรัพย์สินของเขาออกไปหนึ่งในสิบก็ตาม เขาก็จะไม่เสียใจกับมัน
เพราะเขารู้ว่านอกจากยาอายุวัฒนะแล้ว แม้ว่าเขาจะใช้เงินไปหลายพันล้านหยวน เขาก็ไม่สามารถซื้อคืนวัย 20 ปีกลับมาได้
ราชาแห่งการพนันมาเก๊า สแตนลีย์ โฮ เขาเป็นคนรวยมากจริงๆ แต่เขาอายุมากกว่า 90 ปีแล้ว และไม่มีทางที่เขาจะสามารถซื้อคืนความเยาว์วัยของเขาได้
สิ่งเดียวที่เขาทำได้คือใช้เงินหลายร้อยล้านไปกับโรงพยาบาลทุกปี เพื่อให้โรงพยาบาลสามารถรักษาชีวิตเขาไว้ได้
อย่างไรก็ตาม เวลาที่ซื้อจากโรงพยาบาลสามารถชะลอการตายได้เท่านั้น แล้วอีกสองปี อีกสามปี หรืออีกห้าปีล่ะ?
การซื้อชีวิตคืน5 ปีนับพันล้าน มันก็แค่การใช้ชีวิตต่อไป เปลี่ยนสภาพร่างกายที่กำลังจะตายไม่ได้
ถ้ามันสามารถทำให้ร่างกายของเขาย้อนวัยได้ ให้กลับคืนสู่สภาพที่อ่อนวัยไปห้าปีหรือนานกว่านั้น สำหรับเขาไม่ต้องพูดถึงการใช้เงินหลายพันล้านแม้ว่าการใช้จ่าย 10 พันล้านก็คุ้มค่า
ในเวลานี้ สายตาของทุกคนในตอนนี้ไม่ใช่เงินอีกต่อไป แต่เป็นสิ่งที่สำคัญกว่าเงิน
เช่น เวลา ความวัยเยาว์ สุขภาพ อายุขัย
ดังนั้นสำหรับพวกเขา ไม่มีอะไรน่าสนใจสำหรับพวกเขามากไปกว่ายาอายุวัฒนะ
เมื่อกินยาอายุวัฒนะไปจะอ่อนเยาว์เป็นสิบปีในทันที แม้แต่คนที่ใกล้ตาย นอกจากนี้ยังสามารถฟื้นฟูสุขภาพและยืดอายุขัย นี่เป็นโอกาสที่หายากจริง
แม้แต่ซ่งหวั่นถิงเอง ก็จ้องไปที่ยาอายุวัฒนะนี้ ตกใจจนพูดอะไรไม่ออก!
เธอไม่เคยคิดฝันว่าเย่เฉิน จะมอบของขวัญล้ำค่านี้ให้แก่ตนเอง!
ในเวลาเดียวกันเขาก็ยังกังวล ว่าอีก 20 ปีต่อมา เขาจะกลายเป็นชายชราที่กำลังจะตายอีกครั้ง ตนจะยังคงได้รับจากอาจารย์เย่
ขอยาอายุวัฒนะอีก
ถึงยังไงอายุขัย 20 ปี ใครต่างก็คลั่งไคล้เพราะมัน
และตอนนี้ อาจารย์เย่ก็ได้ให้ยาอายุวัฒนะเม็ดหนึ่งแก่หลานสาวของเขา
หากปฏิบัติต่อหลานสาวของตนดี บางทีหลานสาวของตนอาจจะเต็มใจให้ยาอายุวัฒนะนี้แก่ตนเอง!
ขงเต๋อหลงพบว่าทุกคนตกใจกับยาเม็ดสีฟ้าที่เกือบเทานั่น ทำให้เขาอารมณ์เสียมาก
ดังนั้นเขาจึงถอนหายใจดังออกมา: "ไอ้แซ่เย่ นายไปเอายาเสริมพลังเม็ดนี้มาจากไหน ของสกปรกๆแบบนี้ยังกล้าพูดเหรอว่าราคาแพงกว่าสร้อยคอทับทิมของผม!"
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...