ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1101
ในสายตาของขงเต๋อหลงยาอายุวัฒนะที่เย่เฉินหยิบออกมานั้น เป็นยาเสริมพลังที่ไม่ได้อยู่ในสายตา
แม้แต่ยาแพทย์แผนจีนหนิวหวงอันกง ก็ถูกตั้งราคาไว้สูงมาก สินค้าตัวท็อปที่แพงที่สุดก็เพียงไม่กี่แสน
ถ้าเป็นแบบที่คิดไว้ เท่ากับว่ายาอายุวัฒนะของเย่เฉิน คือหนิวหวงอันกง แล้วมันจะเป็นอะไรไปได้อีก?
เมื่อเทียบกับทับทิมนี้มูลค่าเกือบ 130 ล้านหยวน มันอยู่ช่างห่างไกลเป็นพันไมล์จริงๆ
ดังนั้น ขงเต๋อหลงรู้สึกว่าเขาได้ชนะเย่เฉินแล้ว
หลังจากที่ขงเต๋อหลงพูดอย่างเย่อหยิ่ง เขายังคงต้องการได้รับคำชมจากทุกคน แต่เขาไม่ได้คิดว่าว่าทุกคนจะมองมาที่เขาราวกับว่าเขาเป็นคนปัญญาอ่อน
จะโทษเขาก็คงไม่ได้ เพราะเขาเป็นคนเดียวในงานเลี้ยงวันเกิดวันนี้ที่ไม่รู้มูลค่าของยาอายุวัฒนะ
แม้ว่าทุกคนจะรู้สึกว่าขงเต๋อหลงปัญญาอ่อน แต่เขาก็เป็นคุณชายคนที่สามของตระกูลเย่นจิงขง ดังนั้นจึงไม่มีใครกล้าแสดงออกตรงๆ
อย่างไรก็ตาม ขงเต๋อหลงเขายังคงสามารถเห็นพิรุจได้จากสายตาของทุกคน
เขาอดไม่ได้ที่จะสงสัยว่าสถานการณ์นี้คืออะไร? ที่เขาเรียกกันว่ายาอายุวัฒนะมีค่ามากกว่าเงินจริงเหรอ? คงเป็นไปไม่ได้หรอก ของสกปรกเช่นนี้ จะมีมูลค่าเท่าไรกันเชียว?
ในขณะนี้ เย่เฉินมองมาที่เขาด้วยรอยยิ้มเล็กน้อยและกล่าวว่า "คุณชายขง คุณคงกำลังคิดคำนวณว่ายาเม็ดนี้ของผมมีมูลค่าเท่าไรอยู่สินะ？"
ขงเต๋อหลงถอนหายใจและพูดออกมา: "ในความคิดของผม อย่างมากที่สุดมูลค่า 100,000 !"
คุณซ่งหวั่นถิงรู้สึกกังวลทันทีเมื่อได้ยินเรื่องนี้ เธอเกือบจะพูดโพล่งออกมาโดยไม่รู้ตัว: “ขงเต๋อหลงผมไม่อนุญาตให้คุณพูดอย่างนั้นกับอาจารย์เย่แบบนี้!”
ทุกคนที่อยู่ในนั้นต่างตกใจ ไม่มีใครคิดว่า ซ่งหวั่นถิงจะพูดกับขงเต๋อหลงเพื่อจะปกป้องเย่เฉิน
สีหน้าของ ขงเต๋อหลงแสดงออกมาว่าค่อนข้างตกตะลึ่ง ซ่งหวั่นถิงกินยาผิดมาใช่ไหม? เมื่อมีคนให้สิ่งที่บังคับเธอแก่เธอ เธอก็ปกป้องซึ่งกันและกันอย่างนั้น!
ตนให้สร้อยคอทับทิมราคาแพงแก่เธอ แต่เธอไม่ได้ไว้หน้าเขาเลยสักนิดเลย
อย่างไรก็ตาม ขงเต๋อหลงก็ไม่รู้ว่าซ่งหวั่นถิงรู้สึกขอบคุณเย่เฉินมากแค่ไหน
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...