ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1108
ในเวลานี้ ความคิดแรกของ ขงเต๋อหลงคือทำให้อาเจียนและคายสร้อยคอออกมา
ถ้าคายสร้อยออกมาได้คงดีกว่าต้องดึงออกมาใช่ไหม
ลุงวีรีบพูดว่า “คุณชายขงตามผมมา ผมจะพาคุณไปห้องน้ำ”
ขงเต๋อหลงลุกขึ้นยืนทันที ก่อนจะก้าวเดินตามไป
เมื่อมาถึงห้องน้ำ ขงเต๋อหลงบีบคอของเขา ทำให้คลื่นไส้อย่างรุนแรง และกระตุ้นให้อาเจียนต่อไป
หลายครั้งที่เขาสัมผัสได้ถึงสร้อยคอในลำคอ แต่ให้ตายก็คายไม่ออก
ขงเต๋อหลงพยายามอยู่หลายครั้ง และทุกครั้งที่จับ ใบหน้าของเขาแดงก่ำ จนกลายเป็นสีดำและสีม่วง
ในท้ายที่สุด ลำคอและหลอดอาหารของเขาก็เจ็บเกือบตาย และเขาก็หมดแรงที่จะทำให้อาเจียนแล้ว
เขาหมดหนทาง ทำได้เพียงแค่ยอมแพ้
เมื่อเขาคิดว่าคงจะคายมันออกมาไม่ได้ แต่อาจจะดึงออกมาได้ ขงเต๋อหลงก็รู้สึกขนลุกไปทั้งตัว
เขายังสงสัยอยู่ ว่าของสิ่งนี้มันจะติดอยู่ที่ลำไส้ของตัวเองไหม
ดังนั้นเขาจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรมาหมอประจำตระกูลทันที
คำพูดแรก เขารีบถามอีกคนว่า “หมอหลิว ผมกลืนสร้อยคอทับทิมลงไปแล้ว ตอนนี้อาเจียนก็ไม่ออกมา ถ้ามันเข้าไปในลำไส้ ผมจะตายไหม”
อีกฝ่ายถามกลับทันที “นายน้อยสาม สร้อยคอทับทิมใหญ่แค่ไหนครับ”
ขงเต๋อหลงตอบกลับว่า เล็กกว่าไข่ไก่ ใหญ่กว่าไข่นกกระทานิดหน่อย
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ขงเต๋อหลงเกลียดเย่เฉินมากจนแทบรอไม่ไหวที่จะฆ่าเขาซะเดี๋ยวนี้
แต่ปัญหาใหญ่ที่สุดในตอนนี้คือเรื่องความปลอดภัยของตัวเอง เผื่อมีอะไรเกิดขึ้น ถ้าฉันสารภาพชีวิตเพราะเดิมพันกับสิ่งเล็กๆ นี้ เขาจะพ่ายแพ้!
ขงเต๋อหลงหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาทันทีและโทรหากัปตันเครื่องบินส่วนตัวของเขาว่า “หัวหน้าเฉิน ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน”
ขงเต๋อหลงขึ้นเครื่องบินส่วนตัวของพ่อเมื่อบ่ายวันนี้และรีบออกจาก เย่นจิงเนื่องจากเดิมเขาวางแผนจะอยู่ที่ เมืองจินหลิงสองสามวัน กัปตันจึงวางแผนจะบินกลับในคืนนี้
ท้ายที่สุดแล้ว เครื่องบินลำนี้ถูกใช้โดยพ่อของขงเต๋อหลง เกือบตลอดเวลา
ขงเต๋อหลงคิดว่าถ้าเครื่องบินไม่ได้กลับไปที่ เย่นจิงเขาจะรีบตามเครื่องบินกลับ
…………………………………………………
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...