เธอถือโทรศัพท์มือถืออยู่บนเตียงและดูละครในเวลานี้ ช่วงนี้เธออยู่แต่บ้านรู้สึกน่าเบื่อ จึงดูละครคลายความเบื่อ
ตอนที่เธอกำลังดูอย่างสนุก ก็มีเสียงแตรข้างนอกดังขึ้นเรื่อยๆ เสียงดังและแหลมคมทำให้เธอรำคาญ เธอจึงไปที่ระเบียงและมองลงมาทันที ไม่ดูยังไม่มีอะไร เมื่อมองไปก็เห็นเบนท์ลีย์ใหม่เอี่ยมจอดอยู่หน้าบ้านของเธอและบีบแตรต่อไป
หม่าหลันด่าทันที “ไอ้บ้า ยาจกจากบ้านไหน ประสาทหรือเปล่า? มากดแตรที่ประตูบ้านของคนอื่นทำไม?”
เซียวฉางเฉียนอยู่ในรถผ่านหน้าต่างรถ และเห็นหม่าหลันยืนอยู่บนรั้วบ้านตะโกน จึงพูดด้วยรอยยิ้มว่า "แม่ ดูสิ ผู้หญิงดุร้ายอย่างหม่าหลันออกมาด่าแล้ว!"
“ฮ่าฮ่าๆ!” นายหญิงใหญ่เซียวดีใจและกล่าวว่า “หม่าหลันไอ้เลวคนนี้รักเงินที่สุด หากเราบอกให้เธอรู้ว่าเรากลับมารวยอีกครั้งแล้ว เธอจะอิจฉาและอยู่ไม่เป็นสุขอย่างแน่นอน แล้วฉันจะทำให้เธอรู้สึกว่าสามารถกลับมาที่ตระกูลเซียว เธอจะเลียเข้งเลียขาและขอร้องฉัน แล้วฉันจะทำให้เธออับอายขายหน้า!"
ดังนั้น นายหญิงใหญ่เซียวยิ้มและผลักประตูรถ และกำลังจะลงจากรถเพื่ออวดหม่าหลัน แต่เธอไม่คิดว่าจะมีหม้อน้ำเย็นราดบนหัวของเธอ ราดบนหัวเธอพอดี
ซ่า นายหญิงใหญ่ก็รู้สึกหนาวตั้งแต่หัวจรดเท้า เธอเงยหน้าขึ้นมองด้วยตัวเปียก หม่าหลันถืออ่างล้างหน้าด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มแจ่มใส
นายหญิงใหญ่เงยหน้าขึ้นอย่างโกรธเคืองและสาปแช่ง"หม่าหลัน ไอ้ชาติหมา! เทน้ำใส่ฉันทำไม!"
หม่าหลันจำได้ว่าเป็นนายหญิงใหญ่เซียว เบะปากและกล่าวว่า "โอ้ ฉันยังสงสัยว่าใครซื้อรถเก่าๆมาบีบแตรหน้าบ้านฉัน ที่แท้ก็ไอ้แก่อย่างคุณนี่เอง! ทำไม? สะใภ้ของคุณหาเงินได้เยอะด้วยการขายตัวในถ่านหินสีดำหรือเปล่า คุณจึงมีเงินพอที่จะเปลี่ยนรถใหม่ได้? รถอะไรเหรอนั่น มันดูน่ากลัวจัง"
นายหญิงใหญ่เซียวดุอย่างโกรธจัด "ไม่รู้ที่ต่ำที่สูง! นี่คือเบนท์ลีย์! เบนท์ลีย์ มอเตอร์ส ลิมิเทด! นำเข้าจากอังกฤษ ราคาสามล้านกว่า!
หม่าหลันแลบลิ้นออกมาแล้วพูดว่า "มาซิ มาตัดดิ ไอ้สารเลว คนที่เก่งไม่ใช่มึง"
เซียวไห่หลงรู้สึกโกรธจนอึดอัดมาก อยากผลักประตูรถออกและกระโดดลงมาทะเลาะ
นายหญิงใหญ่หยุดเขาในเวลานี้และพูดว่า “ไห่หลง คุณอย่าพูด ให้ฉันมาพูดกับเธอ!”
เซียวไห่หลงปิดปากของเขาด้วยความโกรธ
นายหญิงใหญ่เซียวพูดอย่างเย่อหยิ่ง "หม่าหลัน ฉันบอกคุณนะว่าตระกูลเซียวในวันนี้ไม่ใช่เมื่อก่อนสามารถเทียบได้แล้ว! เงินลงทุน 80 ล้านได้รับมาแล้ว ตระกูลเซียวได้ผ่านวิกฤตหนี้และจะเปิดธุรกิจในขณะนี้! คุณอิจฉาไหม?ถ้าคุณขอร้องฉัน บางทีฉันอาจจะแสดงความเห็นอกเห็นใจเพื่อให้ เซียวชูหรันและเซียวฉางควนกลับไปทำงานในบริษัทเซียวซื่อ ถึงตอนนั้นเงินบำนาญของคุณจะได้รับการคืน "

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...