ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1158
เธอรู้สึกว่า เซียวชูหรันดีกับตัวเองขนาดนี้แล้ว ไม่มีทางทำร้ายตนแน่นอน
เย่เฉินขับรถตรงไปยังทางเข้าร้านชุดเวดดิ้งของซ่งหวั่นถิง
หลังจากเขาจอดรถดับเครื่องแล้ว แม้แต่เซียวชูหรันก็ค่อนข้างแปลกใจเช่นกัน
ตนแค่ให้เขาไปถามเช่าชุดเจ้าสาวที่ค่อนข้างดูดีมาจากเพื่อนสักชุดเท่านั้น ไม่นึกเลยว่าเขาจะพามาเช่าที่นี่
ที่นี่คือร้านค้าแบรนด์หรูของหวังเวยเวยนักออกแบบชุดแต่งงานชั้นยอดเลยนะ!
แม้แต่ตัวเซียวชูหรันเองก็ยังไม่กล้าคาดหวังว่าจะมีโอกาสได้สวมชุดเจ้าสาวสุดหรูแบบนี้เลย
ไม่นึกเลยว่าสามีของตน จะมีคุณสมบัติในด้านนี้ด้วย
คงไม่ใช่ว่าร้านชุดเวดดิ้ง ก็ต้องการให้เขามาดูฮวงจุ้ยให้ด้วยกระมัง?
เวลาที่กำลังคิดๆ อยู่ เย่เฉินก็เปิดประตูลงมาจากรถแล้ว
เวลานี้เอง หญิงสาวร่างสูง หน้าตาสะสวย บุคลิกสูงส่งคนหนึ่งก็เดินออกมาจากร้านชุดเวดดิ้ง เซียวชูหรันพบว่าตนรู้จักหญิงสาวคนนี้ เป็นคุณหนูใหญ่ตระกูลซ่ง ซ่งหวั่นถิง
ตอนที่สตูดิโอของเธอเปิดตัวเป็นครั้งแรก ซ่งหวั่นถิงก็ได้มาแสดงความยินดีกับเธอด้วย
ในตอนนั้น เมื่ออยู่ต่อหน้าคุณหนูตระกูลใหญ่อย่างซ่งหวั่นถิง ในใจเซียวชูหรันก็รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจในตัวเองอยู่บ้าง แถมยังรู้สึกด้อยกว่าอยู่บ้าง
ตอนนี้พอได้พบกับซ่งหวั่นถิงอีกครั้ง ในใจเซียวชูหรันก็ลั่นกลองถอยทัพขึ้นมาแล้ว ไม่อยากลงจากรถไปเผชิญหน้ากับเธอเลย
จางเสี่ยวม่านมองโลโก้แบรนด์ที่ติดอยู่เหนือประตูร้าน พบว่าเป็นร้านชุดเวดดิ้งของหวังเวยเวย ก็อุทานด้วยความตกใจ “ชูหรัน นี่...นี่หมายความว่ายังไงกัน?”
เซียวชูหรันย่อมประหลาดใจมากเช่นกัน เพียงแต่ยังคงแสร้งเอ่ยอย่างสุขุมว่า “ฉันให้เย่เฉินช่วยเช่าชุดเจ้าสาวที่เหมาะสมกว่านี้ให้เธอสักชุดน่ะ ดังนั้นเขาเลยพาพวกเรามาที่นี่”
พูดแล้ว เธอก็หันไปเอ่ยกับซ่งหวั่นถิงอย่างไม่ค่อยเป็นธรรมชาติว่า “คุณหนูซ่งคะ ไม่นึกเลยว่าคุณจะอยู่ที่นี่ วันนี้ต้องรบกวนคุณด้วยนะคะ”
ซ่งหวั่นถิงแย้มยิ้มสุขุมแวบหนึ่ง เอ่ยอย่างจริงจัง “คุณนายเย่คะ คุณไม่ต้องเกรงใจฉันหรอกค่ะ คุณกับปรมาจารย์เย่ล้วนเป็นแขกผู้ทรงเกียรติของฉัน ฉันต้องช่วยเหลือพวกคุณทั้งคู่อยู่แล้วค่ะ”
จากนั้น เธอก็ยืดตัวตรง วาดแขนแสดงท่าทีเชื้อเชิญ กล่าวว่า “เชิญข้างในเถอะค่ะ!”
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...