ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1167

สวีลี่ฉินเป็นคนที่เห็นแก่ผลประโยชน์

ไม่ว่าเรื่องใดๆ สิ่งเดียวที่เธอนึกถึง นั่นก็คือนำพาผลประโยชน์ให้ตนได้หรือไม่

ถ้าให้ผลประโยชน์กับเธอได้ ต่อให้เป็นคนเก็บขยะข้างถนนคนหนึ่ง เธอก็ยิ้มต้อนรับขับสู้ ปรนนิบัติอย่างดี

แต่ถ้าไม่มีผลประโยชน์ให้เธอ ต่อให้เป็นประธานาธิบดีของอเมริกา เธอก็ไม่สน

ดังนั้นถึงแม้เป็นภรรยาของเย่เฉิน ที่ขับรถราคากว่าร้อยล้าน มาส่งจางเสี่ยวม่านแต่งงาน สวีลี่ฉินก็ยังคงไม่เปลี่ยนความคิดที่มีต่อจางเสี่ยวม่าน

เธอรู้ว่าเกียรติยศสิ่งเหล่านี้เป็นแค่สิ่งจอมปลอม มีเพียงผลประโยชน์ที่ตกถึงมือจึงจะเป็นความจริง

ต่อให้จางเสี่ยวม่านรู้จักเพื่อนที่มีเงินแล้วไง? เงินนี้สามารถให้ฉันได้สักแดงมั้ย? เธอดูแลธุรกิจของครอบครัวเราได้มั้ย? เธอทำให้ครอบครัวของเราสูงขึ้นอีกระดับได้มั้ย?

ถ้าทำได้ งั้นฉันก็จะอ่อนโยนยิ้มแย้มให้เธอ ถึงขั้นตามใจเหมือนเป็นคุณหนูก็ไม่มีปัญหา

แต่ถ้าทำไม่ได้ วันนี้แกก็ยังแต่งเข้าตระกูลซุนของฉันไม่ได้

ที่ต้องจัดฉากแบบนี้ขึ้น งานนี้ เพราะไม่อยากปฏิเสธงานแต่งโดนตรง ทำให้ลูกชายเกลียดตัวเองได้ ดังนั้น เธอจึงตอบรับว่าจะจัดงานแต่งก่อน หลังจากนั้นค่อยๆหาเรื่อง ประชดประชัน เสียดสี บีบให้จางเสี่ยวม่านยอมแพ้ไปเอง แบบนั้นลูกชายก็จะได้ไม่โทษตนแล้ว

จางเสี่ยวม่านรีบโบกมือ อธิบายอย่างอ่อนน้อม “คุณป้าคะ พูดตรงๆ พ่อแม่ของหนูไม่ค่อยพอใจสักเท่าไหร่ ดังนั้นวันนี้พวกเขาจึงไม่มาร่วมงาน ขอคุณป้าได้โปรดเข้าใจด้วยนะคะ!”

“แหม!” สวีลี่ฉินกล่าวด้วยสีหน้าเกรี้ยวกราด “ครอบครัวของแกดูถูกครอบครัวของเรา ใช่มั้ย? พ่อแม่แกนี่น่าสนใจดีนะ งานแต่งของลูกสาวแท้ๆยังไม่มาร่วม แกก็ดูเอาเองละกันว่าทั้งเมืองจินหลิงมีคนที่ทำเหมือนพ่อแม่แกบ้างมั้ย? ถ้าเรื่องนี้ถูกป่าวประกาศออกไป จะเอาชื่อเสียงของตระกูลซุนไปไว้ไหน?”

จางเสี่ยวม่านน้ำตาคลอเบ้า รีบขอโทษอย่างหวาดหวั่น “ขอโทษนะคะคุณป้า พ่อแม่ของหนูมันสุดวิสัยจริงๆ เมื่อก่อนเพราะเรื่องสินสอดพวกเขาจึงไม่พอใจมาโดยตลอด เช้านี้ตอนที่หนูออกมาพวกเขาก็ไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่ ดังนั้นรบกวนคุณป้าเข้าใจหน่อยนะคะ…...”

“ไม่พอใจ?” สวีลี่ฉินได้ยินประโยคนี้ก็ขมวดคิ้ว แล้วกล่าวทันใดว่า “มีแบบนี้ด้วยเหรอ ครอบครัวแกฐานะเป็นยังไง? ครอบครัวเราฐานะเป็นยังไง? เธอแต่งเข้าบ้านเรา แกกำลังเกาะเราอยู่นะ พ่อแม่แกยังไม่พอใจอีกเหรอ? ทำไม? ดูถูกครอบครัวเราใช่มั้ย? ถ้าดูถูกครอบครัวเรา งั้นก็จับแกมัดไว้ อย่าให้แกมางานแต่งสิ!”

------------